Kazimierz Ciałowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Ciałowicz
Data i miejsce urodzenia 25 lutego 1906
Kalnica
Data i miejsce śmierci sierpień / wrzesień 1944
Warszawa
Zawód nauczyciel
Narodowość  Polska
Tytuł naukowy magister
Edukacja Gimnazjum Męskie im. Królowej Zofii w Sanoku / Gimnazjum w Ostrogu
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Małżeństwo Maria, z d. Karwowska
Kazimierz Ciałowicz
podporucznik podporucznik
Przebieg służby
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Główne wojny i bitwy II wojna światowa (kampania wrześniowa, powstanie warszawskie)

Kazimierz Ciałowicz (ur. 25 lutego 1906 w Kalnicy, zm. sierpień / wrzesień 1944 w Warszawie) – polski nauczyciel, literat, podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, uczestnik kampanii wrześniowej i powstania warszawskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczył się w Państwowym Gimnazjum Męskim im. Królowej Zofii w Sanoku, gdzie w 1922 ukończył VI klasę jako chlubnie uzdolniony[1]. Później kształcił się w gimnazjum w Ostrogu. gdzie zdał maturę z odznaczeniem (od 1923 dyrektorem gimnazjum w Ostrogu był pochodzący z Sanoka Jan Świerzowicz). Był harcerzem[2]. W latach 1924-1929 studiował na Uniwersytecie Warszawskim filologię polską i historię literatury francuskiej oraz uzyskał tytuł magistra filozofii. W latach 30. do 1939 był nauczycielem w warszawskich gimnazjach.

Publikował prace z zakresu literatury polskiej i życia literackiego oraz szkice literackie w „Ilustrowanym Kuryerze Codziennym”. Został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy piechoty Wojska Polskiego II RP ze starszeństwem z 1 stycznia 1935.

Po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej jako oficer rezerwy piechoty. Po nastaniu okupacji niemieckiej działał w tajnym nauczaniu. Jego żoną była Maria, z domu Karwowska; oboje zginęli w powstaniu warszawskim[3]. Oboje zostali upamiętnieni symboliczną inskrypcją na grobowcu rodziny Karwowskich na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[4].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Podczas „Jubileuszowego Zjazdu Koleżeńskiego b. Wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej Matury” 21 czerwca 1958 jego nazwisko zostało wymienione w apelu poległych w obronie Ojczyzny w latach 1939-1945[5] oraz na ustanowionej w budynku gimnazjum tablicy pamiątkowej poświęconej poległym i pomordowanym absolwentom gimnazjum[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. XXXVI. Sprawozdanie Dyrekcji Państwowego Gimnazjum im. Królowej Zofji w Sanoku za rok szkolny 1921/1922. Sanok: 1922, s. 1.
  2. Krystyna Chowaniec: Wypominki harcerskie. braterstwo.zhp.pl, 2009-11-15. [dostęp 2015-08-18].
  3. Alfabetyczny Spis Zmarłych Nazwiska Z Zakresu Chul-Cichm. nekrologi-baza.pl. [dostęp 2 lipca 2014].
  4. Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne. Cmentarz Stare Powązki. Karwowscy. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-01-25].
  5. Józef Stachowicz: Diariusz zjazdu. W: Dwa dni w mieście naszej młodości. Sprawozdanie ze zjazdu koleżeńskiego wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej matury w roku 1958. Warszawa: 1960, s. 67.
  6. Zjazd w fotografii. W: Dwa dni w mieście naszej młodości. Sprawozdanie ze zjazdu koleżeńskiego wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej matury w roku 1958. Warszawa: 1960, s. 230.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]