Kazimierz Czartoryski (1674–1741)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Czartoryski
Ilustracja
Herb
Pogoń Litewska
Rodzina Czartoryscy herbu Pogoń Litewska
Data i miejsce urodzenia 4 marca 1674
Warszawa
Data i miejsce śmierci 31 sierpnia 1741
Warszawa
Ojciec Michał Jerzy Czartoryski
Matka Joanna Weronika Olędzka
Żona

Izabela Elżbieta Morsztyn

Dzieci

Michał Fryderyk
August Aleksander
Teodor Kazimierz
Konstancja
Ludwika Elżbieta

Odznaczenia
Order Orła Białego

Kazimierz Czartoryski (ur. 4 marca 1674 w Warszawie, zm. 31 sierpnia 1741 w Warszawie) – książę na Klewaniu i Żukowie, syn Michała Jerzego Czartoryskiego i Joanny Olędzkiej.

W 1695 był posłem na Sejm z ziemi liwskiej[1]. 5 lipca 1697 roku podpisał w Warszawie obwieszczenie do poparcia wolnej elekcji, które zwoływało szlachtę na zjazd w obronie naruszonych praw Rzeczypospolitej[2]. W 1699 roku został podczaszym wielkim litewskim, w latach 1707-09 był podskarbim wielkim litewskim, z nominacji króla polskiego - Stanisława Leszczyńskiego. Następnie w latach 1712-24 był podkanclerzym litewskim, a od 1724 kasztelanem wileńskim. Był także starostą krzemienieckim, wieliskim, uświackim. W 1733 roku podpisał elekcję Stanisława Leszczyńskiego[3].

W roku 1730 został odznaczony Orderem Orła Białego.

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Ożenił się w 1693 roku z Izabelą Elżbietą Morsztyn (26 sierpnia 1671 - 24 lutego 1758, Warszawa), córką Andrzeja Morsztyna i Katarzyny Gordon. Miał z nią 3 synów oraz 2 córki:

Wywód przodków[edytuj | edytuj kod]

4. Mikołaj Jerzy Czartoryski (zm. 1662)      
    2. Michał Jerzy Czartoryski (zm. 1692)
5. Izabela Kordecka (zm. 1669)        
      1. Kazimierz Czartoryski (1674-1741)
6. Tomasz Olędzki    
    3. Joanna Weronika Olędzka (zm. 1729)    
7. Anna Grzybowska      
 

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. J. Geresz, Początki Sanktuarium Matki Boskiej Leśniańskiej, Z dziejów Podlasia (125), Echo Katolickie, 9 sierpnia 2008 r.
  2. Obwieszczenie do poparcia wolney elekcyey roku Pańskiego tysiącznego sześćsetnego dziewięćdziesiątego siodmego. [Inc.:] Actum in castro Ravensi sub interregno feria quinta post festum sanctae Margarethae [...] proxima anno Domini millesimo sexcentesimo nonagesimo septimo. [b.n.s]
  3. Jerzy Dunin-Borkowski i Mieczysław Dunin-Wąsowicz, Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. Lwów 1910, s. 35.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]