Kazimierz Dębnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Dębnicki
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1919
Warszawa
Data i miejsce śmierci 2 marca 1986
Warszawa
Narodowość polska
Język polski
Dziedzina sztuki literatura dla dzieci i młodzieży

Kazimierz Dębnicki (ur. 2 marca 1919 w Warszawie, zm. 2 marca 1986 tamże) – polski prozaik, autor książek dla młodzieży oraz działacz ruchu korczakowskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1937 zdał maturę w gimnazjum im. Stanisława Staszica w Warszawie[1]. Studiował polonistykę na Wydziale Medycznym i Humanistycznym UW. Debiutował w 1933 r. na łamach "Małego przeglądu" jako reportażysta. Współpracownik Janusza Korczaka. Ochotnik w kampanii wrześniowej. W latach 1940-1944 był żołnierzem Polskiej Armii Ludowej na Kielecczyźnie. W latach 1945-1947 był działaczem aparatu PPS. W latach 1947-1949 pełnił funkcję dyrektora gabinetu Ministerstwa Administracji Publicznej. W latach 1955-60 był redaktorem naczelnym tygodnika "Film". Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 33-6-9/10)[2].

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Droga przez zimne piekło
  • Krzyk na pustym podwórzu
  • Ludzie mojego życia
  • Powroty
  • Przerwana partia szachów
  • Skrzydła w burzy
  • Spotkanie z cieniem
  • Szczep małych braci
  • To strach tylko, kochanie
  • Uwaga Piegowaty (1977)
  • Walka trwa
  • Widziane inaczej
  • Życie jak życie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Szkoła im. Stanisława Staszica w Warszawie 1906-1950
  2. https://cmentarze.um.warszawa.pl/pomnik.aspx?pom_id=13418. cmentarze.um.warszawa.pl. [dostęp 2019-05-28].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]