Kazimierz Fiałka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kazimierz Fiałka (ur. 2 lipca 1907 r. w Krakowie, zm. 25 września 1970 r. tamże) – polski lekkoatleta, długodystansowiec i maratończyk. W Cracovii Kraków występował przez całą swoją karierę (1927-1939).

Życiorys[edytuj]

Urodził się 2 lipca 1907 r. w Krakowie. Był synem Teofila i Marii Murzyn[1]. Sport uprawiał w klubie Cracovia Kraków. Siedmiokrotny mistrz Polski na otwartym stadionie w biegu na 5000 m 1933 i 1934, 10 000 m – 1933, 1934 i 1935 i w biegu przełajowym – 1934 i 1935. Był także wicemistrzem polski w biegu na 10 000 m w 1932 i w przełajach w 1936. W 1934 był mistrzem Polski w hali w sztafecie 3 × 800 m. Dwukrotnie był rekordzistą Polski (na 20 km oraz w biegu godzinnym). Wystąpił również w Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie w roku 1936, w których nie ukończył maratonu wskutek naderwania ścięgna Achillesa. Zwycięzca prestiżowego biegu „Querch durch Berlin”, który odbył się w 1937 roku.W 1939 brał udział w wojnie obronnej Polski. Następnie trafił do obozu internowania na Węgrzech w Budapeszcie. Był żołnierzem wojsk polskich na Zachodzie w 1 Dywizji Pancernej. Zaczyny bojowe odznaczony Krzyżem Walecznych[2]. Po wojnie powrócił do Krakowa. Udzielał się społecznie w Cracovii. Zmarł 25 września 1970. Jest pochowany na Cmentarzu Rakowickim [2].

Przypisy

  1. Wryk 2015 ↓, s. 212.
  2. a b Wryk 2015 ↓, s. 213.

Bibliografia[edytuj]

  • Ryszard Wryk: Olimpijczycy Drugiej Rzeczypospolitej. Poznań: Nauka i Innowacje, 2015, s. 212-213. ISBN 978-83-64864-22-3.

Linki zewnętrzne[edytuj]