Kazimierz Górski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy trenera piłkarskiego. Zobacz też: Kazimierz Górski – ujednoznacznienie.
Kazimierz Górski
Ilustracja
Imię i nazwisko Kazimierz Klaudiusz Górski
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1921
Lwów, Polska
Data i miejsce śmierci 23 maja 2006
Warszawa, Polska
Pozycja napastnik
Wzrost 173 cm
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)
1936–1939
1940–1941
1944
1945–1953
RKS Lwów
Spartak Lwów
Dynamo Lwów
Legia Warszawa



81 (34)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1948  Polska 1 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1954
1955–1959
1959
1960–1962
1963–1964
1964–1966
1966
1966–1970
1970–1976
1973
1977–1978
1979–1980
1980–1981
1981–1982
1983
1983–1985
Marymont Warszawa
 Polska U-19
Legia Warszawa
Legia Warszawa
KS Lublinianka
Gwardia Warszawa
 Polska
 Polska U-19
 Polska
ŁKS Łódź
Panathinaikos AO
AGS Kastoria
Olympiakos SFP
Legia Warszawa
Olympiakos SFP
Ethnikos Pireus
Kazimierz Górski podpisujący piłkę Mistrzostw Świata podczas ceremonii odznaczenia w 2006
Gwiazda Kazimierza Górskiego w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie
Pomnik Kazimierza Górskiego przy Stadionie Narodowym
Kopia medalu i autograf K. Górskiego w Alei Gwiazd Sportu w Dziwnowie
Tablica pamiątkowa przy ul. Madalińskiego 49/51 Warszawie
Grób Kazimierza Górskiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Kazimierz Klaudiusz Górski (ur. 2 marca 1921 we Lwowie, zm. 23 maja 2006 w Warszawie) – polski piłkarz grający na pozycji napastnika, reprezentant kraju, trener i działacz piłkarski.

Kazimierz Górski jako piłkarz dysponował świetnym dryblingiem. Ze względu na drobną figurę i wdzięczne ruchy uzyskał przydomek "Sarenka". Jego styl gry porównywano do stylu gry świetnego napastnika Ruchu Hajduki Wielkie i reprezentacji Polski - Ernesta Wilimowskiego, którego Górski uważał go za swój wzór do naśladowania w tamtych czasach[1].

W latach 19701976 był selekcjonerem reprezentacji Polski, którą doprowadził do triumfu na igrzyskach olimpijskich 1972 w Monachium oraz finału igrzysk olimpijskich 1976 w Montrealu, a także zajęcia 3. miejsca na mistrzostwach świata w 1974 w RFN-ie. Następnie prowadził kluby w Grecji, m.in. Panathinaikos AO, Olympiakos Pireus, z którymi obydwoma wywalczył mistrzostwo kraju. Od 1986 roku zasiadał we władzach PZPN-u. W latach 19911995 był prezesem PZPN-u. W plebiscycie „Piłki Nożnej" został uznany najlepszym polskim trenerem XX wieku. Uhonorowany najwyższym odznaczeniem przyznawanym przez UEFA - Rubinowym Orderem Zasługi (Order of Merit in Ruby).

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kazimierz Górski karierę piłkarską rozpoczął w 1936 roku w RKS-ie Lwów, w którym występował do 1939 roku. Następnie reprezentował barwy Spartaka Lwów (19401941), Dynama Lwów (1944). W 1945 roku został zawodnikiem Legii Warszawa, w barwach którego dnia 14 marca 1948 roku zadebiutował w ekstraklasie w wygranym 3:1 meczu u siebie z Polonią Bytom, a dnia 11 kwietnia 1948 roku w wygranym 2:1 meczu u siebie z Wartą Poznań strzelił swoją pierwszą bramkę w ekstraklasie. Ostatni mecz w ekstraklasie rozegrał dnia 9 sierpnia 1953 roku w zremisowanym 1:1 meczu wyjazdowym z Lechem Poznań, w którym w 65. minucie zmienił Andrzeja Cehelika[2]. Łącznie rozegrał 81 meczów ligowych, w których strzelił 34 gole.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Kazimierz Górski w reprezentacji Polski rozegrał 1 mecz, który miał miejsce dnia 26 czerwca 1948 roku w Kopenhadze. Wtedy reprezentacja Polski pod wodzą selekcjonera Zygmunta Alfusa rozegrała mecz towarzyski z reprezentacją Danii, który zakończył się porażką Biało-Czerwonych 8:0, a Górski w 34. minucie został zmieniony przez Józefa Kohuta[3].

Mecze w reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

Lp. Data Miasto Przeciwnik Wynik Rozgrywki
1. 26.06.1948 Kopenhaga  Dania
8:0
Mecz towarzyski

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Kazimierz Górski ukończył kurs trenerski w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Krakowie w 1952 roku oraz studia w Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu w 1980 roku. Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę trenerską. W 1954 roku został trenerem Marymontu Warszawa. Następnie w latach 19551959 trenował reprezentację Polski U-19. W latach 1959 oraz 19601962 trenował Legię Warszawa, z którą zdobył wicemistrzostwo Polski (1960) oraz zajął 3. miejsce w ekstraklasie (1961). Potem był trenerem Lublinianki Lublin (19631964), Gwardii Warszawa (19641966), ponownie reprezentację Polski U-19 (19661970) oraz w 1973 roku ŁKS Łódź.

Reprezentacja Polski[edytuj | edytuj kod]

Kazimierz Górski w 1966 roku wraz z Klemensem Nowakiem i Antonim Brzeżańczykiem prowadził reprezentację Polski w trzech meczach: towarzyskim z reprezentacją NRD (0:2) oraz reprezentacją Luksemburga (4:0) i reprezentacją Francji (1:2) w ramach eliminacje do mistrzostw Europy 1968.

W 1970 roku został samodzielnym selekcjonerem reprezentacji Polski, w której debiut na tym stanowisku zaliczył dnia 5 maja 1971 roku w Lozannie w wygranym 2:4 meczu towarzyskim z reprezentacją Szwajcarii. Reprezentacja Polski pod wodzą Górskiego osiągała największe sukcesy w swojej historii: triumf w turnieju olimpijskim 1972 w Monachium po zwycięstwie w finale 2:1 z reprezentacją Węgier oraz 3. miejsce na mistrzostwach świata 1974 w RFN-ie po zwycięstwie w decydującym meczu 1:0 z reprezentacją Brazylii. W 1976 roku reprezentacja Polski pod wodzą Górskiego sięgnęła po srebrny medal na turnieju olimpijskim 1976 w Montrealu, co uznano w kraju za porażkę, a Górski po turnieju podał się do dymisji. Łącznie w latach 1970-1976 prowadził reprezentację Polski w 68 oficjalnych meczach (39 zwycięstw - 12 remisów - 17 porażek, bramki: 139-65).

Kariera w Grecji[edytuj | edytuj kod]

Kazimierz Górski po zakończeniu pracy z reprezentacją Polski wyjechał do Grecji trenować kluby ligi Alpha Ethniki: Panathinaikos AO (19771978 - mistrzostwo Grecji 1977, Puchar Grecji 1977, Puchar Bałkanów 1977), AGS Kastoria (19791980), Olympiakos Pireus (1980-1981 - mistrzostwo Grecji 1981, Puchar Grecji 1981). W 1981 roku wrócił do Polski, by w latach 19811982 trenować Legię Warszawa, po czym wrócił do Grecji trenować kluby: Olympiakos Pireus (1983) oraz Ethnikos Pireus (19831985).

Działacz PZPN[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery trenerskiej Kazimierz Górski wrócił do Polski. Od 1986 roku zasiadał we władzach PZPN-u: w latach 19871991 był wiceprezesem, a w latach 19911995 prezesem związku. Od 1976 roku był honorowym członkiem, a od dnia 3 lipca 1995 roku był honorowym prezesem PZPN-u.

Epizody polityczne[edytuj | edytuj kod]

W 1991 roku bezskutecznie ubiegał się o mandat senatora w wyborach parlamentarnych 1991 z ramienia Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego[4] oraz w wyborach parlamentarnych 1993 bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy Samoobrony RP jako członek Polskiej Partii Przyjaciół Piwa.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Kazimierz był żonaty z warszawianką Marią z d. Stefańczak (ur. 5 października 1919, zm. 22 kwietnia 2005), z którą wziął ślub w 1948 roku. Doczekali się dwójki dzieci: syna Dariusza (ur. 1953, fotoreportera, związany m.in. z tygodnikiem Piłka nożna oraz córki Urszuli (ur. 1956, trenerki łyżwiarstwa figurowego, zamieszkałą w Grecji)

.

Śmierć i pogrzeb[edytuj | edytuj kod]

Kazimierz zmarł dnia 23 maja 2006 roku po długiej i ciężkiej chorobie nowotworowej w wieku 85 lat[5]. Dnia 2 czerwca 2006 roku spoczął w rodzinnym grobie na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Jego pamięć uczczono oficjalną minutą ciszy przed rozpoczęciem mistrzostw świata 2006 w Niemczech.

Sukcesy szkoleniowe[edytuj | edytuj kod]

Legia Warszawa[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Polski[edytuj | edytuj kod]

Panathinaikos AO[edytuj | edytuj kod]

Olympiakos Pireus[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Quote-alpha.png
Sejm, wyrażając wdzięczność i szacunek Kazimierzowi Górskiemu, najwybitniejszemu trenerowi w historii polskiej piłki nożnej, wnioskuje o nazwanie jego imieniem Stadionu Narodowego w Warszawie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]