Kazimierz Jarochowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Jarochowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 września 1828
Sokolniki Małe
Data i miejsce śmierci 24 marca 1888
Poznań
Zawód polski historyk

Kazimierz Jarochowski (ur. 12 września 1828 w Sokolnikach Małych, powiat Szamotuły, zm. 24 marca 1888), historyk, publicysta Dziennika Poznańskiego, współzałożyciel Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W. Marcinkowski. Kazimierz Jarochowski

Jako uczeń Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu zaangażował się w działalność konspiracyjną, za co został aresztowany w lipcu 1846 i więziony przez pół roku. Po uwolnieniu powrócił do gimnazjum, zdał maturę i rozpoczął w 1847 studia prawnicze w Berlinie. Po roku przerwał studia i w szeregach polskiego legionu akademickiego uczestniczył w walkach w Wielkopolsce. Studia ukończył w 1850. Podjął pracę w sądownictwie, w 1862 został mianowany sędzią powiatowym w Poznaniu. Podejrzewany o działalność antyrządową, wielokrotnie był poddawany szykanom przez władze pruskie.

W 1857 był jednym z współtwórców Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Redagował „Roczniki” towarzystwa, od 1878 pełnił funkcję wiceprezesa i przewodniczącego Wydziału Historyczno-Literackiego. Był jednym z autorów haseł do 28 tomowej Encyklopedii Powszechnej Orgelbranda z lat 1859-1868. Jego nazwisko wymienione jest w I tomie z 1859 roku na liście twórców zawartości tej encyklopedii.[1]

W 1878 został członkiem-korespondentem Akademii Umiejętności w Krakowie. Wziął udział w zjeździe historyków dla uczczenia Jana Długosza w Krakowie w 1880, a także w kongresie historyków saskich w Dreźnie w 1883. Był członkiem komitetu obchodów 300-lecia śmierci Jana Kochanowskiego.

W 1882, po służbowym przeniesieniu do Sulęcina, złożył dymisję i przeszedł na emeryturę, co umożliwiło mu powrót do Poznania. W 1887 uzyskał mandat do sejmu pruskiego; zmarł rok później. Z małżeństwa z Marią z Koszutskich miał czworo dzieci, dwie córki i dwóch synów.

Był pionierem badań historycznych nad epoką saską w Polsce. Napisał około 50 monografii, artykułów i rozpraw poświęconych XVII i XVIII wiekowi, wydał także zbiór dokumentów do panowania Augusta II w sześciu tomach (Teka Gabriela Junoszy Podoskiego, 1854-1861).

Najważniejsze prace[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Encyklopedia Powszechna", tom I, wyd. Samuel Orgelbrand, Warszawa, 1859.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kozłowski, Kazimierz Jarochowski, w: Wielkopolski Słownik Biograficzny, Warszawa-Poznań 1981
  • Witold Jakóbczyk, Przetrwać nad Wartą 1815-1914, 55. część cyklu „Dzieje narodu i państwa polskiego”, Warszawa 1989