Kazimierz Kolbuszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kazimierz Kolbuszewski (ur. 27 stycznia 1884 w Przemyślu, zm. 20 lutego 1943 w Majdanku k. Lublina) – polski historyk literatury.

Życiorys[edytuj]

Ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim i Lwowskim, gdzie w 1909 uzyskał doktorat. W latach 1909-1913 odbył studia uzupełniające w Berlinie, Dreźnie, Wrocławiu, Lipsku, Zurychu i Paryżu.

W latach 1906-1909 był nauczycielem w gimnazjum w Stryju, w latach 1909-1922 w IV Gimnazjum im. Jana Długosza we Lwowie.

W 1921 habilitował się w UJK, w 1922 objął Katedrę Historii Literatury Polskiej na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. W 1933 wrócił do Lwowa i objął po prof. Wilhelmie Bruchnalskim Katedrę Historii Literatury Polskiej UJK. W czasie okupacji sowieckiej Lwowa (1939-1941) był kierownikiem Katedry Języka i Literatury Niemieckiej na Uniwersytecie Lwowskim.

W czasie okupacji niemieckiej brał udział w tajnym nauczaniu. 17 września 1942 został aresztowany przez Gestapo za ukrywanie jednego ze swoich żydowskich studentów [1]. Według innych źródeł został aresztowany za udzielanie pomocy medycznej swojej żydowskiej gospodyni[2]. 1 lutego 1943 Kazimierz Kolbuszewski został przewieziony do obozu koncentracyjnego na Majdanku, gdzie został zamordowany 20 lutego 1943.

Przypisy

  1. [1] Strona poświęcona Polakom, którzy udzielali pomocy Żydom w czasie okupacji niemieckiej w Polsce - 1939-1945
  2. [2] Strona po angielsku redagowana przez Annę Poray Polish Righteous poświęcona Polakom, którzy udzielali pomocy Żydom w czasie okupacji niemieckiej w Polsce - 1939-1945

Bibliografia[edytuj]

Jan Draus: Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie 1918-1946. Portret kresowej uczelni. Kraków 2007