Kazimierz Konstanty Angerman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kazimierz Konstanty Angerman
Kasimir Angermann
Data i miejsce urodzenia 2 stycznia 1864
Lwów
Data i miejsce śmierci 8 czerwca 1934
Góra Kalwaria
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski w Warszawie
Zawód sędzia
Narodowość  Polska
Małżeństwo Olga
Dzieci Kazimierz
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Kawaler Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry)

Kazimierz Konstanty Angerman[1] (ur. 2 stycznia 1864 we Lwowie, zm. 8 czerwca 1934 w Górze Kalwarii) – polski prawnik, c. k. radca dworu, sędzia Sądu Najwyższego II Rzeczypospolitej

Życiorys[edytuj]

W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do c. k. służby sądowniczej. Dosłużył rangi radcy dworu w Sądzie Najwyższym w Wiedniu. W 1914 jako radca C. K. Sądu Krajowego Wyższego extra statum pozostawał w czynnościach przy Generalnej Prokuratorii[2]. U kresu Austro-Węgier w 1918 był pierwszym prokuratorem c. k. Prokuratorii we Lwowie[3].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do służby sądowniczej II Rzeczypospolitej. Od kwietnia 1919 był sędzią Izby III (Małopolskiej) Sądu Najwyższego. Po utworzeniu Izby Karnej pełnił funkcję zastępcy prezesa SN.

Publikował prace naukowe z dziedziny prawa. Wydał m.in. austriacką ustawę o postępowaniu karnym w tłumaczeniu na język polski w 1924 oraz był współtwórcą komentarza do polskiego postępowania karnego z 1930. W 1929 przeszedł w stan spoczynku po 48 latach pracy. W 1934 został notariuszem w Górze Kalwarii, działając w okręgu Sądu Okręgowego w Warszawie.

Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[4].

Jego żoną była Olga z domu de la Renotiere-Kriegsfeld (1874-1935), a ich synem Kazimierz Henryk Angerman (1898-1982, oficer Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie). W latach 20. Kazimierz Konstanty Angerman był kapitanem rezerwy piechoty Wojska Polskiego[5][6].

Publikacje[edytuj]

  • Ustawa o postępowaniu karnem obowiązująca w ziemiach Rzeczypospolitej należących przedtem do b. zaboru austrjackiego z 23 maja 1973 No. 119 Dz. U.P. z wszystkiemi uzupełniającemi ję ustawami tak b. zaboru jak i Rzeczypospolitej Polskiej, z powołaniem orzeczeń Sądu najwyższego w Warszawie, jak i b. Najwyższego trybunału kasacyjnego w Wiedniu (1924)
  • Komentarz do Kodeksu postępowania karnego z dnia 19-go marca 1928 r Nr. 33 poz. 313 Dz. U. R. P. wraz z dotyczącemi ustawami i rozporządzeniami (1930, współautorzy: Julian Karol Nowotny, Jan Przeworski)

Odznaczenia[edytuj]

Polska
Austro-Węgry

Przypisy

  1. W publikacjach urzędowych Austro-Węgier był podawany w j. niem. jako Kasimir Angermann.
  2. a b c d Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 94.
  3. a b c d Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 1042.
  4. Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne. Cmentarz Stare Powązki. Angerman. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-03-22].
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 231, 469.
  6. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 216, 531.
  7. Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 227.

Bibliografia[edytuj]