Kazimierz Osmański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Osmański
Data i miejsce urodzenia 3 marca 1913
Toruń
Data i miejsce śmierci 10 maja 2004
Toruń
Obywatelstwo Polska
Pozycja napastnik
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Kazimierz Osmański (ur. 3 marca 1913 w Toruniu, zm. 10 maja 2004 tamże) – wszechstronny polski sportowiec, trener hokejowy, związany z Toruniem. W trakcie kariery zawodnik często określany pseudonimem Osa[1].

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Kazimierz Osmański był sportowcem bardzo wszechstronnym, odnoszącym największe sukcesy w hokeju na lodzie, wyróżniającym się znakomitym szkoleniem technicznym i znakomitą jazdą na łyżwach. Przez całą karierę związany był z toruńskimi klubami. Karierę rozpoczął w TKS Toruń, potem reprezentował barwy kontynuatorów tradycji TKS-u: Gryfu Toruń i Pomorzanina Toruń. reprezentant kraju w tej dyscyplinie.

Oprócz hokeja na lodzie uprawiał także tenis stołowy (reprezentant kraju, 4. miejsce w konkursie drużynowym podczas mistrzostw świata 1938 w Londynie[2][3], mistrz Pomorza[1]), piłkę nożną, siatkówkę, koszykówkę, lekkoatletykę (skoki i rzuty) i hokej na trawie.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Kazimierz Osmański po zakończeniu kariery sportowej poświęcił karierze trenerskiej w hokeju na lodzie. W 1946 roku został trenerem Pomorzanina Toruń, którego trenował do 1958 roku i po raz drugi w 1963 roku. Pomorzanin Toruń pod jego kierunkiem zdobył w sezonie 1949/1950 brązowy medal mistrzostw Polski.

W międzyczasie prowadził wraz z Witalisem Ludwiczakiem seniorską reprezentację Polski na mistrzostwach świata 1955 rozgrywanych w RFN-ie, na których reprezentacja Polski zajęła 7. miejsce oraz w latach 1948-1956 był trenerem juniorskiej reprezentacji Polski

Działacz sportowy[edytuj | edytuj kod]

Kazimierz Osmański udzielał się również jako działacz sportowy. W czasie II wojny światowej należał do najważniejszych osób kontynuujących uprawianie hokeja na lodzie, dzięki jego działaniom ta dyscyplina sportu przetrwała wojnę. Był również w 1945 roku inicjatorem, a w latach 1968-1975 prezesem Kujawsko-Pomorskiego Okręgowego Związku Hokeja na Lodzie, przewodniczącym sekcji hokeja na lodzie Wojewódzkiej Federacji Sportu oraz inicjatorem i wiceprezesem społecznego komitetu budowy pierwszego sztucznego lodowiska w Toruniu - Tor-Tor, członkiem Wydziału Szkolenia PZHL (1949-1960[5], wieloletnim przewodniczącym Miejskiego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki w Toruniu oraz prezesem Pomorzanina Toruń.

Sukcesy szkoleniowe[edytuj | edytuj kod]

Pomorzanin Toruń[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Za swoją działalność sportową otrzymał szereg odznaczeń i medali, wyróżnień i okolicznościowych odznak.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty. Jedną z córek Kazimierza Osmańskiego była Grażyna Kostrzewińska (ur. 1950) - łyżwiarka figurowa, olimpijka 1972 w Sapporo[1]. Zmarł dnia 10 maja 2004 roku w wieku 91 lat.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Dnia 27 listopada 2010 roku w Toruniu ulica łącząca ul. Bema ze Stadionem Miejskim im. Grzegorza Duneckiego została nadana imieniem Kazimierza Osmańskiego[2][6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]