Kazimierz Sokołowski (starosta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kazimierz Albin Sokołowski herbu Pomian (ur. 1762, zm. 13 marca 1837 r. w Orłowie) – starosta inowrocławski, generał major ziemiański powstania wielkopolskiego w 1806 roku.

Był synem chorążego kruszwickiego Adama i Elżbiety z Żychlińskich, bratem starosty kowalskiego Michała oraz Wojciecha.

W 1782 roku został wybrany na posła sejmowego dzięki poparciu kuzyna Serafina Sokołowskiego. W 1788 otrzymał nominację na starostę inowrocławskiego. Na sejmiku deputanckim w Brześciu Kujawskim 1792 wybrano go na jednego z delegatów województw kujawskich, wysłanych do króla z podziękowaniem za uchwalenie konstytucji 3 maja.

Po zajęciu Kujaw przez władze pruskie w wyniku II rozbioru Polski wziął udział w powstaniu wielkopolskim. Na jesieni 1794 roku zorganizował składający się z dwóch szwadronów pułk milicji inowrocławskiej. Oddział ten należał do najdłużej walczących w powstaniu, działał pod Brześciem Kujawskim jeszcze w listopadzie.

Doświadczenie w dowodzeniu oddziałem powstańczym wykorzystał w latach 1806–1807, po wkroczeniu do Wielkopolski wojsk francuskich, toczących walki z armią pruską. W grudniu 1806 gen. Dąbrowski mianował go generałem ziemiańskim województwa inowrocławskiego. Zorganizowany przez niego pułk kawalerii powstańczej wziął udział w wyprawie na Słupsk w lutym 1807. W czasie szturmu na miasto pod dowództwem Sokołowskiego znalazły się również dwie dodatkowo przydzielone kompanie piechoty. Wśród zawodowych oficerów miał opinię znakomitego dowódcy powstańczego.

Posłował na sejm w 1818 roku z powiatu orłowskiego, brał również udział w obradach sejmu 1820 roku. Na pieczęci, której używał widniała wypisana dookoła herbu dewiza Zanic herbów szereg długi, komu własnej brak zasługi. Zmarł 13 marca 1837 roku w Orłowie.

Odznaczony Orderem Świętego Stanisława w 1791 roku[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ciąg dalszy Kalendarzyka narodowego i obcego na rok ... 1792 czyli II część, z konstytycyami od roku 1788 dnia 6 października do roku 1791 dnia 23 grudnia przez daty oznaczonemi, s. 424.