Kazimierz Wolmer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Wolmer
Herb
Korwin
Rodzina Wolmerowie
Data urodzenia 1723
Data i miejsce śmierci 9 września 1807
Grodno
Ojciec Edward
Żona

Anna Chlewińska

Dzieci

Leonard Kazimierz, oboźny grodzieński, Józef, Ignacy, Jan".

Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Kazimierz Wolmer, (pisany także Walmor i Wulmer), herbu Korwin (ur. 1723 - zm. 9 września 1807) – Kasztelan grodzieński, marszałek grodzieński, poseł na Sejm Wielki.

Sprawowane urzędy[edytuj | edytuj kod]

Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Obojga Narodów[edytuj | edytuj kod]

  • 1768 z powiatu grodzieńskiego
  • 1773-1775 z powiatu grodzieńskiego[4]
  • 1776 z powiatu grodzieńskiego[5]
  • 1784 - z powiatu grodzieńskiego
  • 1788-1790 z powiatu grodzieńskiego

Deputat na Trybunał Główny Wielkiego Księstwa Litewskiego[edytuj | edytuj kod]

  • 1771/1772 z powiatu grodzieńskiego
  • 1777/1778 z powiatu grodzieńskiego, obrany wicemarszałkiem
  • 1782/1783 z powiatu grodzieńskiego
  • 1792 z powiatu grodzieńskiego

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Zapewne do Grodna przybył z Inflant. Już w 1750 roku pojawia się na Sejmiku Grodzieńskim (obok Ludwika Wolmera – zapewne brata)[6] i odtąd nieprzerwanie działa w przestrzeni życia publicznego przez ostatnie półwiecze istnienia Rzeczypospolitej[7].

Pięciokrotnie wybierany posłem na Sejm przez sejmik powiatu grodzieńskiego. Jako poseł grodzieński na Sejmie Rozbiorowym 1773–1775 wszedł w skład delegacji wyłonionej pod naciskiem dyplomatów trzech państw rozbiorczych, mającej przeprowadzić rozbiór, powołany do Komisji Emfiteutycznej Litewskiej[8]. 18 września 1773 roku podpisał traktaty cesji przez Rzeczpospolitą Obojga Narodów ziem zagarniętych przez Rosję, Prusy i Austrię w I rozbiorze Polski[9]. Członek konfederacji targowickiej[10].

Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 roku i poseł na sejm 1776 roku z powiatu grodzieńskiego[11]. Przez całe dekady był zaangażowany we wszystkie prace polityczne powiatu i jednym z najbardziej wpływowych ludzi w całym Wielkim Księstwie Litewskim. W 1788 roku wraz z Aleksandrem Michałem Eysymonttem wybrany na Sejm Wielki. W roku 1793 został mianowany Kasztelanem Grodzieńskim, jako pierwszy i ostatni na tym urzędzie. Zmarł w Grodnie 9 września 1807 roku mając 84 lata.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Był ożeniony z Anną Chlewińską. Miał z nią synów Leonarda Kazimierza, Ignacego (ur. 1771), Józefa (ur. 1772) i Jana.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Chojecki, Patriotyczna opozycja na sejmie 1773 r., w: Kwartalnik Historyczny, LXXIX, nr 3, 1972
  • Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008.
  • Materiały redakcyjne "Złotej Księgi Rodów Grodzieńskich"

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy. T. IV, Ziemia Smoleńska i Województwo Smoleńskie XIV-XVIII wiek, pod red. A. Rachuby, W. 2004, s. 135. W "Spisie Urzędników Inflanckich" (Kórnik 1994) nie jest wymieniony.
  2. Ibidem, s. 135
  3. Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy. T. II, Województwo Trockie XIV-XVIII wiek, pod red. A. Rachuby, W. 2009, s. 239, 256, 271, 280-281, 319, 324, 670.
  4. Акты, издаваемые Виленскою археографическою комиссиею, T. VII, Wilno 1874, s. 374, 381
  5. VL VIII, s. 528
  6. Акты, издаваемые Виленскою археографическою комиссиею, T. VII, Wilno 1874, s. 321
  7. Tamże, s. 331, 336, 348, 356.
  8. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 87.
  9. Volumina Legum t. VIII, Petersburg 1860, s. 20-48.
  10. Korrespondent Warszawski Donoszący Wiadomości Kraiowe y Zagraniczne. 1792, no 53, s. 465.
  11. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 528.
Poprzednik
Jan Wołkowicki
POL Grodno COA.svg Marszałkowie grodzieńscy
1784 - 1793
POL Grodno COA.svg Następca
Tadeusz Aleksandrowicz