Kazimierz Wyderko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Wyderko
pułkownik piechoty pułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia 5 lutego 1896
Kraków
Data i miejsce śmierci 4 czerwca 1970
Kraków
Przebieg służby
Lata służby od 1914
Siły zbrojne Wojsko Polskie II RP
Ludowe Wojsko Polskie
Formacja Legiony Polskie
Jednostki 41 Pułk Piechoty
Stanowiska dowódca pułku
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

Kazimierz Wyderko vel Wyderka[1] (ur. 5 lutego 1896 w Krakowie, zm. 4 czerwca 1970 tamże) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Macieja (1855–1922), pracownika Magistratu w Krakowie, i Julii (1853–1926)[2]. Był starszym bratem Stanisława Józefa (ur. 1898) podpułkownika Wojska Polskiego[3][4]. W 1914 złożył maturę w c. k. Gimnazjum św. Jacka w Krakowie razem z Rudolfem Brandysem, Janem Pindela, Marianem Luzarem i Czesławem Parczyńskim[5].

Służył w 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej w Warszawie[6]. 1 grudnia 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 154. lokatą w korpusie oficerów piechoty[7]. W listopadzie 1925 został przesunięty ze stanowiska dowódcy I batalionu na stanowisko kwatermistrza[8][9]. W lipcu 1929 został przesunięty na stanowisko dowódcy baonu[10]. W styczniu 1931 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy Batalionu KOP „Borszczów”[11][12]. 14 grudnia 1931 został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 roku i 14. lokatą w korpusie oficerów piechoty[13]. Z dniem 28 sierpnia 1932 został przeniesiony z KOP do 9 Pułk Piechoty Legionów w Zamościu[14]. W 1937 został przeniesiony do 41 Pułku Piechoty w Suwałkach na stanowisko dowódcy pułku. Na jego czele walczył w kampanii wrześniowej 1939. Około 10 września pod Ryczywołem dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu II A Prenzlau[15].

Po uwolnieniu z niewoli powrócił do kraju, został przyjęty do Wojska Polskiego, zweryfikowany w stopniu pułkownika piechoty i wyznaczony na stanowisko dowódcy pułku. Po rozpoczęciu czystek w wojsku zostal przeniesiony do rezerwy. Zmarł 4 czerwca 1970 w Krakowie[1]. Został pochowany w grobie rodzinnym na Cmentarzu Rakowickim[2].

Kazimierz był żonaty z Marią (1897–1988), z którą miał dwóch synów: Bogdana (1921–1976) i Andrzeja[2].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kazimierz Wyderka ↓.
  2. a b c Lokalizator grobów. Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. [dostęp 2020-10-02]..
  3. Stanisław Wyderka ↓.
  4. Kazimierz Wyderka ↓, tu podano, że ojciec Kazimierza i Stanisława miał na imię Marcin.
  5. Sprawozdanie 1914 ↓, s. 79, 83, jako Stanisław Wyderka.
  6. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 214, 351.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 735.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 127 z 27 listopada 1925 roku, s. 689.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 52, 176.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 210.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 30.
  12. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 905.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 15 grudnia 1931 roku, s. 397.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 439.
  15. Straty ↓.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 6 stycznia 1923 roku, s. 18.
  17. Lewicki 1929 ↓, s. 58, jako Kazimierz Wyderka.
  18. M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 31 z 16 września 1922 roku, s. 669.
  20. a b Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 25.
  21. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 52.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]