Kazuary

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kazuary
Casuariinae
Kaup, 1847
Przedstawiciel podrodziny – kazuar hełmiasty (C. casuarius)
Przedstawiciel podrodziny – kazuar hełmiasty (C. casuarius)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki paleognatyczne
Rząd kazuarowe
Rodzina kazuarowate
Podrodzina kazuary
Typ nomenklatoryczny

Struthio casuarius Linneaus, 1758

Synonimy

Rodzaju:

Rodzaje

Kazuary (Casuariinae) – monotypowa podrodzina ptaków z rodziny kazuarowatych (Casuariidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Podrodzina obejmuje trzy gatunki lądowe, nielotne, zamieszkujące Nową Gwineę i północno-wschodnią Australię, a także wyspy leżące pomiędzy nimi[12].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 100–170 cm, masa ciała 17,6–58 kg[13]. Samice są większe i jaśniej ubarwione. Ptaki te charakteryzują się znacznymi rozmiarami, ciemnym (czarnym) ubarwieniem, krępą budową, uwstecznieniem skrzydeł i kostną naroślą na czaszce w kształcie hełmu. Nogi masywne, z trzema palcami, przy czym środkowy zaopatrzony jest w potężny pazur, który jest groźną bronią.

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Odżywiają się pokarmem roślinnym i małymi zwierzętami. Jako jedne z nielicznych ptaków mają genitalia takie jak u ssaków i niektórych gadów. Zwierzęta te prowadzą samotniczy tryb życia i bardzo aktywnie bronią swego terytorium, także przed ludźmi.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Cela: gr. κελης kelēs, κελητος kelētos – rumak, koń wyścigowy, od κελλω kellō – pędzić[14]. Gatunek typowy: Struthio casuarius Linneaus, 1758.
  • Casuarius (Casearius, Casoaris, Casoarius): malajska nazwa Kasuari dla kazuara hełmiastego[15].
  • Cassowara: jak Casuarius[16]. Gatunek typowy: Cassowara eximia Perry, 1811 = Struthio casuarius Linneaus, 1758.
  • Oxyporus: gr. οξυς oxus – ostry, spiczasty; πωρος pōros – kostnina[17]. Nowa nazwa dla Casuaria.
  • Thrasys: gr. θρασυς thrasus – śmiały, porywający, zuchwały[18]. Nowa nazwa dla Casuaria.
  • Hippalectryo: gr. ἱππαλεκτρυων hippalektruōn – koń-kogut, baśniowy gryf, od ἱππος hippos – koń; αλεκτρυων alektruōn – kogut[19]. Gatunek typowy: Casuarius indicus Voigt, 1819 = Struthio casuarius Linneaus, 1758.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodziny należy jeden rodzaj i trzy gatunki[20]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. P.H.G. Moehring: Geslachten der vogelen. Amsteldam: Pieter Meijer, 1758, s. 43. (niderl.)
  2. G. Perry: Arcana, or, The museum of natural history: containing the most recent discovered objects: embellished with coloured plates, and corresponding descriptions: with extracts relating to animals, and remarks of celebrated travellers; combining a general survey of nature. London: George Smeeton for James Stratford, 1811, s. 1811. (ang.)
  3. C.S. Rafinesque: Analyse de la nature: or, Tableau de l’univers et des corps organisés. Palerme: Aux dépens de l’auteur, 1815, s. 70. (fr.)
  4. J. Fleming: The philosophy of zoology; or, A general view of the structure, functions, and classification of animals. Cz. 2. Edinburgh: A. Constable, 1822, s. 257. (ang.)
  5. J. Brookes: A catalogue of the Anatomical and Zoological Museum of Joshua Brookes. T. 2. London: Richard Taylor, 1828, s. 95. (ang.)
  6. G.J. Billberg: Synopsis Faunae Scandinaviae. T. 1. Cz. 2: Aves. Holmiae: Ex officina typogr. Caroli Deleen, 1828, s. tab. A. (łac.)
  7. G.R. Gray: A list of the genera of birds: with their synonyma an indication of the typical species of each genus. London: R. and J.E. Taylor, 1840, s. 63. (ang.)
  8. C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Cz. 1. Breslau: A. Schulz, 1841, s. 452. (niem.)
  9. Casuarius, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2010-11-04]
  10. M.J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés: a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. T. 1. Paryż: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 46. (łac.)
  11. M.J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés: a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. T. 5. Paryż: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 10. (łac.)
  12. F. Gill & D. Donsker: Ratites: tinamous to kiwis (ang.). IOC World Bird List: Version 8.1. [dostęp 2018-03-25].
  13. A. Folch: Family Casuariidae (Cassowaries). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 96-97. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  14. Jobling 2018 ↓, s. Cela.
  15. Jobling 2018 ↓, s. Casuarius.
  16. Jobling 2018 ↓, s. Cassowara.
  17. Jobling 2018 ↓, s. Oxyporus.
  18. Jobling 2018 ↓, s. Thrasys.
  19. Jobling 2018 ↓, s. Hippalectryo.
  20. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Pododzina: Casuariinae Kaup, 1847 - kazuary (wersja: 2017-12-14). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2018-03-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-03-25]. (ang.)