Kenji Ogiwara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kenji Ogiwara
Data i miejsce urodzenia 20 grudnia 1969
Kusatsu, Japonia
Klub Kitano Construction Ski Club
Wzrost 169 cm
Debiut w PŚ 18.03 1989, Lake Placid
(28. miejsce – Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 23.03 1991, Sankt Moritz (10. miejsce – Gundersen)
Pierwsze podium w PŚ 5.12 1992, Vuokatti
(1. miejsce – Gundersen)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Japonia
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Albertville 1992 Sztafeta
Złoto
Lillehammer 1994 Sztafeta
Mistrzostwa świata
Złoto
Falun 1993 Gundersen
Złoto
Falun 1993 Sztafeta
Złoto
Thunder Bay 1995 Sztafeta
Złoto
Trondheim 1997 Gundersen
Brąz
Ramsau 1999 Sprint
Uniwersjada
Brąz
Sofia 1989 Sztafeta
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
1992/1993
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
1993/1994
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
1994/1995
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1995/1996
Inne nagrody
Gold medal with cup.svg Medal Holmenkollen
1995

Kenji Ogiwara (jap. 荻原 健司 Ogiwara Kenji, ur. 20 grudnia 1969 w Kusatsu)japoński kombinator norweski, dwukrotny złoty medalista olimpijski, pięciokrotny medalista mistrzostw świata oraz trzykrotny zdobywca Pucharu Świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W Pucharze Świata Kenji Ogiwara zadebiutował 18 marca 1989 roku w Lake Placid, gdzie zajął 28. miejsce w zawodach metodą Gundersena. W sezonie 1988/1989 wystąpił jeszcze jeden raz, zajmując 17. miejsce w kanadyjskim Thunder Bay. Wobec braku zdobytych punktów (w sezonach 1993/1994-2001/2002 obowiązywała inna punktacja Pucharu Świata) nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. Pierwsze pucharowe punkty zdobył ponad dwa lata po swoim debiucie - 23 marca 1991 roku w Sankt Moritz, gdzie był dziesiąty w Gundersenie. W sezonie 1990/1991 startował jeszcze dwukrotnie, ale punktów już nie zdobył i w klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie 27. miejsce.

Pierwszy sukces w swojej karierze Japończyk osiągnął już w sezonie 1991/1992. Wystąpił wtedy na igrzyskach olimpijskich w Albertville, rozgrywanych w lutym 1992 roku. W zawodach indywidualnych po skokach plasował się na szóstym miejscu i przed biegiem tracił do lidera - Klausa Ofnera z Austrii blisko półtorej minuty. Na metę biegu przybiegł jednak jako siódmy. W zawodach drużynowych wspólnie z Rei'ichim Mikatą i Takanorim Kōno sięgnął po złoty medal. Japończycy byli zdecydowanie najlepsi na skoczni, wyprzedzając drugich po skokach Austriaków o 29.5 pkt, co przełożyło się na blisko dwie i pół minuty przewagi. Na trasie biegu Japończycy nie należeli do najszybszych, jednak przewaga wywalczona w skokach wystarczyła, by z bezpieczną przewagą dobiec do mety na pierwszym miejscu. Drugie miejsce zajęli ostatecznie Norwegowie, który stracili 1:26 min, a Austriacy, którzy zdobyli brązowy medal stracili 1:40 min. Był to pierwszy złoty medal olimpijski wywalczony przez reprezentantów Japonii w kombinacji norweskiej. W rywalizacji pucharowej Kenji pojawił się tylko cztery razy, jednak 11 stycznia 1992 roku w Breitenwang zajął czwarte miejsce w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej uplasował się na 22. pozycji.

Przełom w karierze Japończyka nastąpił w sezonie 1992/1993. Z ośmiu pucharowych zawodów Ogiwara wygrał aż sześć, a w pozostałych dwóch zajął drugie i trzecie miejsce. Został tym samym pierwszym Japończykiem, który zdobył Puchar Świata i drugim zawodnikiem w historii, który zwyciężył w klasyfikacji generalnej stając w każdym z konkursów na podium. Pierwszym, który tego dokonał był reprezentujący RFN Hermann Weinbuch w sezonie 1985/1986. W klasyfikacji generalnej Ogiwara wyraźnie zwyciężył, wyprzedzając bezpośrednio Freda Børre Lundberga z Norwegii oraz swego rodaka Takanoriego Kōno. W lutym 1993 roku wystartował na mistrzostwach świata w Falun, gdzie zdobył złote medale zarówno indywidualnie jak i w sztafecie. Podobnie jak w Albertville Japończycy zapewnili sobie drużynowe zwycięstwo już na skoczni. Indywidualnie Kenji wygrał konkurs skoków i prowadzenia nie oddał aż do mety.

Najważniejszym punktem sezonu 1993/1994 były igrzyska olimpijskie w Lillehammer. W konkursie indywidualnym Ogiwara był szósty w konkursie skoków i do biegu przystąpił ze stratą 1:46 min do prowadzącego Lundberga. Na trasie biegu zdołał awansować na czwartą pozycję, przegrywając walkę o brązowy medal z Norwegiem Bjarte Engenem Vikiem o ponad 50 sekund. W zawodach drużynowych walka o złoto zakończyła się już na skoczni - Ogiwara, Masashi Abe i Kōno wyprzedzili Norwegów o ponad 60 punktów, co dało im przewagę ponad pięciu minut przed biegiem. Na trasie biegu Norwegowie odrobili zaledwie 18 sekund i tym samym Japończycy obronili tytuł zdobyty w Albertville dwa lata wcześniej. Trzecie miejsce przypadło Szwajcarom. W Pucharze Świata Kenji ponownie okazał się najlepszy. Wygrał sześć z dziewięciu konkursów i tylko raz nie stanął na podium - 15 stycznia 1994 roku w Oslo był szósty. W klasyfikacji generalnej wyprzedził Kōno o 234 punkty i o 295 punktów Lundberga.

Zwycięską passę kontynuował w sezonie 1994/1995. W zawodach pucharowych wygrał sześć z dziesięciu konkursów, ponadto dwa razy zajmując drugie miejsce i raz trzecie. Jego najsłabszym wynikiem było piąte miejsce w pierwszym konkursie cyklu - 29 listopada 1994 roku w Steamboat Springs. Wygrał między innymi zawody w Holmenkollen za co został nagrodzony medalem Holmenkollen. Jest pierwszym zawodnikiem spoza Europy i jednocześnie pierwszym Azjatą, który otrzymał to wyróżnienie. W klasyfikacji generalnej wyprzedził o ponad 300 punktów dwóch Norwegów: Bjarte Engena Vika i Knuta Tore Apelanda. Na przełomie lutego i marca 1995 roku brał udział w mistrzostwach świata w Thunder Bay. W konkursie indywidualnym nie zdobył medalu, na mecie biegu stawił się jako piąty, tracąc do brązowego medalisty Sylvaina Guillaume’a z Francji 27.2 sekundy. W sztafecie ponownie wywalczył złoty medal. Tym razem obok niego w drużynie japońskiej wystąpili: jego brat bliźniak Tsugiharu Ogiwara, Masashi Abe i Takanori Kōno. Po raz kolejny reprezentanci Japonii byli najlepsi w skokach, co dało im dużą przewagę przed biegiem. Na mecie wyprzedzili Norwegów o blisko dwie minuty, a trzecich Szwajcarów o ponad pięć.

Sezon 1995/1996 ukończył na drugiej pozycji w klasyfikacji generalnej. Siedmiokrotnie stawał na podium, w tym 13 stycznia w Štrbskim Plesie i 10 lutego 1996 roku w Chaux-Neuve zwyciężał. Ostatecznie jednak lepszy okazał się Apeland, który zgromadził 200 punktów więcej. Zwycięstwo w Chaux-Neuve było ostatnim pucharowym triumfem Ogiwary w zawodach pucharowych. W Kolejnym sezonie ośmiokrotnie plasował się czołowej dziesiątce zawodów, jednak na podium stanął tylko raz - 22 marca 1997 roku w Štrbskim Plesie był drugi w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej pozwoliło mu to zająć szóstą pozycję. W lutym 1997 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Trondheim, gdzie w zawodach indywidualnych wywalczył złoty medal. Po skokach zajmował dopiero dwunaste miejsce, jednak dobra postawa na trasie biegu pozwoliła mu wyprzedzić wszystkich rywali. Na tych samych mistrzostwach wspólnie z kolegami zajął dopiero dziewiąte miejsce w sztafecie. Były to pierwsze mistrzostwa świata od 1989 roku, na których sztafeta Japonii nie zdobyła medalu.

Z igrzysk olimpijskich w Nagano w 1998 roku nie przywiózł medalu. Najbliżej trofeum był w konkursie indywidualnym, w którym awansował z dziewiątego miejsca po skokach na czwarte na mecie biegu. Mimo to do brązowego medalisty, Walerija Stolarowa z Rosji stracił ponad 50 sekund. W zawodach drużynowych Japończycy zajmowali po skokach piąte miejsce i do biegu przystąpili ze stratą 21 sekund. Na trasie biegu nie zdołali awansować, kończąc bieg na piątej pozycji ze stratą ponad dwóch minut. Podczas ceremonii otwarcia tych igrzysk Kenji złożył ślubowanie olimpijskie. W rywalizacji pucharowej sezonu 1997/1998 czterokrotnie znalazł się w czołowej dziesiątce, ale na podium nie stanął ani razu. W klasyfikacji generalnej zajął 13. miejsce.

Ostatni medal zdobył podczas mistrzostw świata w Ramsau w 1999 roku. W sprincie stanął na trzecim stopniu podium po tym, jak awansował w biegu z 17. pozycji, którą zajmował po skokach. Wyprzedzili go tylko Bjarte Engen Vik oraz Austriak Mario Stecher, do którego Japończyk stracił zaledwie 0,8 sekundy. Na tych samych mistrzostwach Ogiwara był szósty w Gundersenie oraz piąty w sztafecie. W Pucharze Świata dwukrotnie stanął na podium: 11 marca w Falun i 12 marca 1999 roku w Oslo był odpowiednio drugi i trzeci w Gundersenie. Sezon 1998/1999 zakończył na siódmym miejscu.

Jedenaście razy plasował się w pierwszej dziesiątce zawodów pucharowych sezonu 1999/2000, w tym trzykrotnie stanął na podium. Pierwsze podium wywalczył 12 stycznia 2000 roku w Predazzo zajmując drugie miejsce, a następne 23 stycznia w Libercu i 18 marca 2000 roku w Sankt Moritz, odpowiednio zajmując trzecie i drugie miejsce. Drugie miejsce w Sankt Moritz było ostatnim podium Ogiwary w Pucharze Świata. W klasyfikacji generalnej zajął szóstą pozycję. Japończyk startował w zawodach do zakończenia sezonu 2001/2002, ale osiągał coraz słabsze wyniki. W tym czasie wystąpił jeszcze na mistrzostwach świata w Lahti w 2001 roku, gdzie był piąty w sztafecie i sprincie oraz siódmy w Gundersenie. Rok później wziął także udział w igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, jednak indywidualnie plasował się poza czołową dziesiątką, a w sztafecie wraz z kolegami był ósmy. Ostatni oficjalny występ zanotował 16 marca 2002 roku w Oslo, gdzie zajął 41. miejsce w sprincie.

Po zakończeniu kariery sportowej w 2002 roku Kenji Ogiwara zajął się polityką. Został między innymi wybrany do Izby Radców z ramienia Partii Liberalno-Demokratycznej. Ogiwara jest także działaczem sportowym, pracował między innymi w Japońskim Komitecie Olimpijskim i Japońskim Związku Narciarskim.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
7. 12 lutego 1992 Francja Albertville Gundersen K-90/15 km 44:28,1 +1:57,4 Francja Fabrice Guy
1.Gold medal.svg 24 lutego 1992 Francja Albertville Sztafeta K-90/3x10 km[1] 1:23:36,6 - -
4. 19 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Gundersen K-90/15 km 39:07,9 +2:08,8 Norwegia Fred Børre Lundberg
1.Gold medal.svg 24 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Sztafeta K-90/3x10 km[2] 1:22:51,8 - -
4. 14 lutego 1998 Japonia Nagano Gundersen K-90/15 km 41:21,1 +1:21,1 Norwegia Bjarte Engen Vik
5. 20 lutego 1998 Japonia Nagano Sztafeta K-90/4x5 km[3] 54:11,5 +2:07,3  Norwegia
11. 9 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Gundersen K-90/15 km 39:11,7 +2:33,9 Finlandia Samppa Lajunen
8. 17 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Sztafeta K-90/4x5 km[4] 48:42,2 +3:44,3  Finlandia
33. 21 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Sprint K-120/7,5 km 16:40,1 +1:59,0 Finlandia Samppa Lajunen

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
1.FIS gold medal.png 18 lutego 1993 Szwecja Falun Gundersen K-90/15 km 46:47,5 - -
1.FIS gold medal.png 19 lutego 1993 Szwecja Falun Sztafeta K-90/3x5 km[5] 1:19:25,7 - -
5. 22 lutego 1995 Kanada Thunder Bay Gundersen K-90/15 km 41:16,9 +1:06,9 Norwegia Fred Børre Lundberg
1.FIS gold medal.png 10 marca 1995 Kanada Thunder Bay Sztafeta K-90/4x5 km[6] 56:20,2 - -
1.FIS gold medal.png 22 lutego 1997 Norwegia Trondheim Gundersen K-90/15 km 43:43,1 - -
9. 23 lutego 1997 Norwegia Trondheim Sztafeta K-90/4x5 km[7] 52:18,0 +4:41,3  Norwegia
6. 20 lutego 1999 Austria Ramsau Gundersen K-90/15 km 37:04,8 +2:35,0 Norwegia Bjarte Engen Vik
5. 25 lutego 1999 Austria Ramsau Sztafeta K-90/4x5 km[8] 49:34,2 +2:30,5  Finlandia
3.FIS bronze medal.png 27 lutego 1999 Austria Ramsau Sprint K-90/7,5 km 17:48,4 +31,0 Norwegia Bjarte Engen Vik
7. 15 lutego 2001 Finlandia Lahti Gundersen K-90/15 km 39:26,7 +2:35,8 Norwegia Bjarte Engen Vik
5. 20 lutego 2001 Finlandia Lahti Sztafeta K-90/4x5 km[9] 48:54,1 +1:04,8  Norwegia
5. 24 lutego 2001 Finlandia Lahti Sprint K-116/7,5 km 19:40,3 +42,6 Niemcy Marko Baacke

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 5 grudnia 1992 Finlandia Vuokatti Gundersen K90/15 km ? 1. - -
2. 12 grudnia 1992 Francja Courchevel Gundersen K120/15 km ? 1. - -
3. 19 grudnia 1992 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K90/15 km ? 1. - -
4. 8 stycznia 1993 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km ? 3. +1.0 s Norwegia Fred Børre Lundberg
5. 23 stycznia 1993 Austria Saalfelden Gundersen K90/15 km ? 1. - -
6. 5 marca 1993 Finlandia Lahti Gundersen K90/15 km ? 1. - -
7. 12 marca 1993 Norwegia Oslo Gundersen K115/15 km ? 2. +0.1 s Japonia Takanori Kōno
8. 20 marca 1993 Słowacja Szczyrbskie Jezioro Gundersen K90/15 km ? 1. - -
9. 4 grudnia 1993 Austria Saalfelden Gundersen K90/15 km ? 1. - -
10. 11 grudnia 1993 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K90/15 km ? 1. - -
11. 15 grudnia 1993 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K90/15 km ? 1. - -
12. 8 stycznia 1994 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km ? 1. - -
13. 22 stycznia 1994 Norwegia Trondheim Gundersen K90/15 km ? 1. - -
14. 4 marca 1994 Finlandia Vuokatti Gundersen K90/15 km ? 3. +42.9 s Norwegia Fred Børre Lundberg
15. 12 marca 1994 Japonia Sapporo Gundersen K90/15 km ? 2. +10.1 s Norwegia Fred Børre Lundberg
16. 19 marca 1994 Kanada Thunder Bay Gundersen K90/15 km ? 2. +1.5 s Szwajcaria Hippolyt Kempf
17. 10 grudnia 1994 Słowacja Szczyrbskie Jezioro Gundersen K88/15 km ? 2. +12.6 s Norwegia Fred Børre Lundberg
18. 7 stycznia 1995 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km ? 2. +4.3 s Norwegia Fred Børre Lundberg
19. 10 stycznia 1995 Włochy Predazzo Gundersen K120/15 km 42:03.5 min 1. - -
20. 14 stycznia 1995 Czechy Liberec Gundersen K120/15 km ? 1. - -
21. 28 stycznia 1995 Finlandia Vuokatti Gundersen K90/15 km ? 3. +4.2 s Norwegia Knut Tore Apeland
22. 3 lutego 1995 Szwecja Falun Gundersen K120/15 km ? 1. - -
23. 9 lutego 1995 Norwegia Oslo Gundersen K115/15 km 39:42.2 min 1. - -
24. 18 lutego 1995 Austria Bad Goisern Gundersen K90/15 km 40:32.5 min 1. - -
25. 25 marca 1995 Japonia Sapporo Gundersen K120/15 km 41:02.8 min 1. - -
26. 16 grudnia 1995 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K90/15 km ? 2. +30.2 s Norwegia Knut Tore Apeland
27. 6 stycznia 1996 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km ? 2. +5.7 s Norwegia Fred Børre Lundberg
28. 13 stycznia 1996 Słowacja Szczyrbskie Jezioro Gundersen K90/15 km ? 1. - -
29. 20 stycznia 1996 Czechy Liberec Gundersen K90/15 km ? 2. +4.4 s Francja Sylvain Guillaume
30. 10 lutego 1996 Francja Chaux-Neuve Gundersen K90/15 km ? 1. - -
31. 23 lutego 1996 Norwegia Trondheim Gundersen K120/15 km ? 3. +7.6 s Norwegia Knut Tore Apeland
32. 8 marca 1996 Szwecja Falun Gundersen K115/15 km ? 2. +1.5 s Finlandia Hannu Manninen
33. 22 marca 1997 Słowacja Szczyrbskie Jezioro Gundersen K115/15 km ? 2. +30.3 s Norwegia Bjarte Engen Vik
34. 11 marca 1999 Szwecja Falun Gundersen K115/15 km ? 2. +0.5 s Czechy Ladislav Rygl
35. 12 marca 1999 Norwegia Oslo Gundersen K115/15 km ? 2. +14.6 s Norwegia Bjarte Engen Vik
36. 12 stycznia 2000 Włochy Val di Fiemme Gundersen K120/15 km ? 2. +10.9 s Finlandia Samppa Lajunen
37. 23 stycznia 2000 Czechy Liberec Gundersen K120/15 km ? 3. +11.0 s Czechy Ladislav Rygl
38. 17 marca 2000 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K90/15 km ? 2. +34.3 s Finlandia Samppa Lajunen

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Ogiwara nigdy nie stał na podium indywidualnych zawodów LGP.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Skład drużyny: Rei'ichi Mikata, Takanori Kōno, Kenji Ogiwara
  2. Skład drużyny: Takanori Kōno, Kenji Ogiwara, Masashi Abe
  3. Skład drużyny: Tsugiharu Ogiwara, Satoshi Mori, Gen Tomii, Kenji Ogiwara
  4. Skład drużyny: Gen Tomii, Kenji Ogiwara, Satoshi Mori, Daito Takahashi
  5. Skład drużyny: Takanori Kōno, Masashi Abe, Kenji Ogiwara
  6. Skład drużyny: Masashi Abe, Tsugiharu Ogiwara, Kenji Ogiwara, Takanori Kōno
  7. Skład drużyny: Tsugiharu Ogiwara, Takashi Ueno, Futoshi Ōtake, Kenji Ogiwara
  8. Skład drużyny: Eiji Masaki, Satoshi Mori, Gen Tomii, Kenji Ogiwara
  9. Skład drużyny: Satoshi Mori, Daito Takahashi, Gen Tomii, Kenji Ogiwara