Keratometr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Keratometr, oftalmometr - przyrząd diagnostyczny służący do pomiaru krzywizny przedniej powierzchni rogówki, a w szczególności do mierzenia stopnia i osi astygmatyzmu. Został wynaleziony przez Niemieckiego fizjologa Hermanna von Helmholtza w 1851 r., jednak wcześniejszy model został stworzony w 1796 r. przez Jessie Ramsena oraz Edwarda Homea.

Używa zależności pomiędzy rozmiarem obiektu (O), rozmiarem obrazu (I), dystansem pomiędzy powierzchnią odbijającą światło a obiektem (d), i promieniem powierzchni odbijającej światło (R). W przypadku jeśli te zmienne są znane (lub stałe), prawdziwy jest następujący wzór:

R = 2d \frac{I}{O}

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.