Kermit Washington

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kermit Washington
24, 26, 42,  3
silny skrzydłowy
Data i miejsce urodzenia 17 września 1951
Waszyngton, D.C.
Wzrost 203 cm
Masa ciała 104 kg
Kariera
Aktywność 1973–1987
Szkoła średnia Coolidge (Waszyngton, D.C.)
College American (1970–1973)
Draft 1973, numer: 5
Los Angeles Lakers

Kermit Alan Washington (ur. 17 września 1951 r. w Waszyngtonie) – amerykański koszykarz, skrzydłowy, uczestnik NBA All-Star Game[1], zaliczany dwukrotnie do drugiego składu najlepszych obrońców NBA[2].

Jest kojarzony głównie z feralną bójką, która miała miejsce podczas spotkania Los Angeles Lakers z Houston Rockets, 9 grudnia 1977 roku[3]. Podczas całego zamieszania i przepychanek Washington zobaczył kątem oka nadbiegającego Rudy'ego Tomjanovicha. Odwrócił się i wymierzył mu cios prosto w twarz, którym powalił go na parkiet. Tomjanovich leżał w kałuży krwi, a dźwięk uderzenia i łamanych kości było słychać nawet w dalszych rzędach. Na hali zapanował absolutna cisza, nazwana później przez dziennikarzy - „najgłośniejszą ciszą w historii ligi”[3]. W wyniku całego incydentu Tomjanovich omal nie zginął. Miał połamane kości policzkowe, nos oraz szczękę, które to zagrażały jego życiu. Był jednak w stanie wstać i przy asyście pójść do szatni. W drodze do niej doszło do kolejnej scysji z Washingtonem, mimo iż Tomjanovich ledwo trzymał się na nogach. Chciał wiedzieć dlaczego został uderzony, skoro chciał rozdzielić walczących. Washington bełkotał coś w szale agresji, aż interweniowała ochrona. Tomjanovich opuścił resztę sezonu zasadniczego, a z konsekwencjami wypadku musiał się borykać już do końca swojej kariery. Przyznał później, że w ustach czuł smak krwi oraz płynu mózgowo-rdzeniowego[3]. Washington został zawieszony na 26 spotkań (najdłuższa wówczas kara w historii), a uderzenie przeszło do historii jako „The Punch”[3].

Jeszcze w tym samym miesiącu (27 grudnia) został wytransferowany przez Lakers wraz z Donem Chaneyem i wyborem pierwszej rundy draftu 1978 (Freeman Williams) do Bostonu, w zamian za Charliego Scotta[4]. W trakcie przerwy międzysezonowej trafił do San Diego Clippers, a z nim Kevin Kunnert, Sidney Wicks i Freeman Williams. W przeciwnym kierunku powędrowali natomiast Nate Archibald, Marvin Barnes, Billy Knight oraz wybory drugich rund draftu 1981 (Danny Ainge) oraz 1983 (Rod Foster) roku[4]. Po zmianie klubu rozegrał swój pierwszy w karierze pełny sezon. Notował średnio 11,3 punktu, 9,8 zbiórki oraz 1,5 bloku[4]. Po zakończeniu rozgrywek trafił do Portland Trail Blazers, gdzie rozegrał najbardziej udany sezon w karierze, osiągając średnie 13,4 punktu, 10,5 zbiórki, 2,1 asyst i 1,6 bloku[4]. W trakcie trwania rozgrywek wystąpił w meczu gwiazd, natomiast po ich zakończeniu został zaliczony do drugiego składu najlepszych obrońców ligi[1][2].

W 1981 roku zaliczono go po raz drugi z rzędu do All-NBA Defensive Second Team[2]. Niestety bóle pleców oraz kolan wzmogły się wtedy na tyle, że rok później zdecydował się zakończyć karierę, po rozegraniu zaledwie 20 spotkań sezonu regularnego[4]. Pięć lat później próbował jeszcze powrócić do ligi, jako zawodnik Warriors, niestety próba ta zakończyła się fiaskiem. Klub zwolnił go 25 listopada 1987 roku, po rozegraniu zaledwie sześciu spotkań[4].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

NCAA
  • Wybrany do II składu All-American (1973)[5]
  • 2-krotny lider NCAA w zbiórkach (1972, 1973)[6]
NBA

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c 1980 NBA All-Star Game Box Score (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  2. a b c d All-Defensive Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  3. a b c d Z Archiwum MVP: Ciemna Strona NBA – część 1 (pol.). mvp-magazyn.pl. [dostęp 2 lipca 2014].
  4. a b c d e f Kermit Washington - Statistics (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  5. Official NCAA Consensus All-Americans (ang.). ncaa.org. [dostęp 2 lipca 2014].
  6. NCAA Basketball Division I Records (ang.). ncaa.org. [dostęp 2 lipca 2014].
  7. NBA & ABA Year-by-Year Playoff Leaders and Records for Rebounds Per Game (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 3 kwietnia 2018].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]