Kiczorka (Beskid Wyspowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kiczorka
Ilustracja
Na pierwszym planie Kiczorka, ponad nią z lewej strony Jasień, z prawej Kobylica
Państwo  Polska
Pasmo Beskid Wyspowy, Karpaty
Wysokość 813 m n.p.m.
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Kiczorka
Kiczorka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kiczorka
Kiczorka
Ziemia49°39′10,7″N 20°12′03,8″E/49,652972 20,201056

Kiczorka – wzniesienie w Beskidzie Wyspowym, w grzbiecie łączącym Ćwilin z Kiczorą (Kobylicą) i Jasieniem[1]. Grzbietem tym przebiega dział wodny między zlewniami Raby i Dunajca. Potoki spływające po wschodniej stronie tego grzbietu zasilają Łososinę w zlewni Dunajca, potoki po zachodniej stronie Łostówkę w zlewni Raby[2].

Kiczorka wznosi się nad dwoma miejscowościami: Półrzeczki (po wschodniej stronie) i Wilczyce (po zachodniej i północnej stronie). Na mapie WIG nosi nazwę Bania, co wskazywałoby na to, że kiedyś były w niej jakieś sztolnie (dawniej nazywane baniami)[1]. Miejscowa ludność nazywa ją Kiczorką. Nazwa ta nawiązuje do sąsiedniej, większej i wyższej góry o nazwie Kiczora lub Kobylica (901 m). Oddziela je płytka przełęcz (ok. 740 m), na której znajdują się pola uprawne i łąki[2]. Z przełęczy rozciągają się rozległe widoki. Nie prowadzi tędy żaden znakowany szlak turystyczny, ale zarówno przełęcz, jak i Kiczorka są łatwo dostępne polną drogą od szosy JurkówMszana Górna przez Wilczyce i Łętowe. Od Ćwilina oddzielona jest przełęczą, ponad którą wznosi się o ok. 160 m[3]. Kiczorka w dolnych partiach zajeta jest zabudowaniami ( do ok. 700 m), a także polami oraz łąkami siegającymi od płd-wsch strony wysokości 770 m. Górne partie porasta las, głównie jodłowo-świerkowy[3]. Kiczorka stanowi szlak migracyjny dla dzikiej zwierzyny między Jasieniem i Kiczorą a Ćwilinem.

Widok z zachodnich stoków Kiczorki
Kiczorka, widok ze zboczy Jasienia w Półrzeczkach
Widok z podnóży Ćwilina w Wilczycach

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Beskid Wyspowy 1:75 000. Mapa topograficzno-turystyczna. Warszawa: Wojskowe Zakłady Kartograficzne, 1993.
  2. a b Beskid Wyspowy 1:50 000. Mapa turystyczna. Kraków: Wyd. Compass, 2006. ISBN 83-89165-86-4.
  3. a b Geoportal. Mapa topograficzna i lotnicza [dostęp 2019-07-02].