Kid Kaplan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kid Kaplan
Gershon Mendeloff
Kid Kaplan
Pełne imię i nazwisko Louis Kaplan
Pseudonim Meriden Buzzsaw
Data i miejsce urodzenia 15 października 1901
Kijów
Data i miejsce śmierci 26 października 1970
Norwich
Obywatelstwo Stany Zjednoczone
Wzrost 157 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa piórkowa, lekka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 153
Zwycięstwa 104
Przez nokauty 25
Porażki 18
Remisy 12

Louis „Kid” Kaplan, właśc. Gershon Mendeloff (ur. 15 października 1901 w Kijowie, zm. 26 października 1970 w Norwich w stanie Connecticut) – amerykański bokser pochodzenia ukraińskiego, zawodowy mistrz świata kategorii piórkowej.

Urodził się w Kijowie w rodzinie żydowskiej[1]. Gdy miał pięć lat, jego rodzina przeniosła się do Stanów Zjednoczonych i osiedliła w miejscowości Meriden w stanie Connecticut[2][3].

Kaplan rozpoczął karierę boksera zawodowego w 1918. Walczył w kategorii piórkowej. W ciągu pierwszych czterech lat stoczył ponad 50 walk[2]. Gdy w sierpniu 1924 Johnny Dundee zrezygnował z tytułu mistrza świata wagi piórkowej, New York State Athletic Commission zorganizowała turniej, który miał wyłonić nowego czempiona. Po wygraniu dwóch walk Kaplan zmierzył się w pojedynku o tytuł z Dannym Kramerem 2 stycznia 1925 w Madison Square Garden w Nowym Jorku. Zwyciężył przez poddanie w 9. rundzie i został nowym mistrzem świata[4]. W obronie nowo zdobytego tytułu Kaplan zremisował z Babe Hermanem 28 sierpnia 1925 w Waterbury[5], następnie pokonał tego samego pięściarza 18 grudnia tego roku w Nowym Jorku[6] i pokonał przez techniczny nokaut w 10. rundzie Bobby’ego Garcię 28 czerwca 1925 w Hartford[7].

W 1927 Kaplan zrezygnował z tytułu mistrzowskiego nie mogąc utrzymać limitu wagi piórkowej. Kontynuował karierę w wadze lekkiej. Pokonał tak znanych bokserów, jak: Jackie Fields w 1927, Johnny Jadick w 1929, Battling Battalino w 1930 i Sammy Mandell w 1931. Jimmy McLarnin znokautował go w 8. rundzie 18 października 1927, mimo że Kaplan złamał mu szczękę w 1. rundzie[3]. Edward Ran znokautował Kaplana w 1. rundzie 20 listopada 1931 w Madison Square Garden w Nowym Jorku.

Ostatnią walkę Kaplan stoczył 20 lutego 1933. Przegrał ją na punkty z Cocoa Kidem.

Został wybrany do International Jewish Sports Hall of Fame w 1986[1] i do International Boxing Hall of Fame w 2003[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Louis „Kid” Kaplan, jewishsports.net [dostęp 2017-02-05] (ang.).
  2. a b c Louis (Kid) Kaplan, International Boxing Hall of Fame [dostęp 2017-02-05] (ang.).
  3. a b James B. Roberts, Alexander G. Skutt: The Boxing Register. International Hall of Fame Official Record Book. Wyd. 4. Ithaca: McBooks Press, Inc., 2006, s. 150-151. ISBN 978-1-59013-121-3. (ang.)
  4. Barry J. Hugman, 1925-01-02 Louis Kid Kaplan w rtd 9 (15) Danny Kramer, Madison Square Garden, Manhattan, NYC, New York, USA – NY, boxrec.com [dostęp 2017-02-05] (ang.).
  5. Barry J. Hugman, 1925-08-27 Louis Kid Kaplan drew 15 Babe Herman, Brassco Park, Waterbury, Connecticut, USA – WORLD, boxrec.com [dostęp 2017-02-05] (ang.).
  6. Barry J. Hugman, 1925-12-18 Louis Kid Kaplan w pts 15 Babe Herman, Madison Square Garden, Manhattan, NYC, New York, USA – WORLD, boxrec.com [dostęp 2017-02-05] (ang.).
  7. Barry J. Hugman, 1926-06-28 Louis Kid Kaplan w rsc 10 (15) Bobby Garcia, East Hartford Velodrome, Hartford, Connecticut, USA – WORLD, boxrec.com [dostęp 2017-02-05] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]