Kielcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kielcza
Kościół pw. św. Bartłomieja
Kościół pw. św. Bartłomieja
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat strzelecki
Gmina Zawadzkie
Wysokość 220 m n.p.m.
Liczba ludności (2006) 2000
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 47-126
Tablice rejestracyjne OST
SIMC 0505415
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Kielcza
Kielcza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kielcza
Kielcza
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Kielcza
Kielcza
Ziemia 50°34′03″N 18°32′30″E/50,567500 18,541667
Strona internetowa miejscowości
Stara chata

Kielcza (niem. Keltsch) – wieś w Polsce położona na lewym brzegu Małej Panwi w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Zawadzkie. W latach 1945-1954 siedziba gminy Kielcza.

Nazwa[edytuj]

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Kelcza Scarbinu[1][2]. Podczas akcji germanizacyjnej nazw miejscowych i fizjograficznych na Górnym Śląsku historyczna nazwa niemiecka Keltsch została w 1936 r. zastąpiona przez administrację nazistowską formą Keilerswalde[3].

Historia[edytuj]

Miejscowość prawdopodobne jest miejscem urodzenia Wincentego z Kielczy, autora hymnu Gaude Mater Polonia.

W 1910 roku w miejscowości mieszkało 1240 mieszkańców z czego 1126 deklarowało język polski, 10 polski i niemiecki, a 101 niemiecki. W wyborach komunalnych jakie odbyły się w listopadzie 1919 roku głosowało 442 osoby z czego większość 373 na polską listę, która uzyskała 11 z 12 mandatów. W czasie plebiscytu na Śląsku większość mieszkańców 581 opowiedziała się za Polską. Za Niemcami głosowało 173 wotantów.[4]

W czasie powstań śląskich miejscowość pozostawała na tyłach walk pozostając w rękach polskich. Kilku mieszkańców zginęło jednak w szeregach powstańców śląskich - Ryszard Ogiewka, Wilhelm Pawełek, Filip Szwarc. Po podziale Górnego Śląska miejscowość przypadła Niemcom, którzy zastosowali represje wobec mieszkańców. W wyniku prześladowań do Polski zbiegło w owym czasie 233 osób.[5]

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[6]:

  • kościół par. pw. św. Bartłomieja, z 1799 r., XIX w.
  • zbiorowa mogiła powstańców śląskich, na cmentarzu rzym.-kat.
  • dom, ul. 15 Grudnia 35, drewniany, z 1831 r.

Edukacja[edytuj]

  • Publiczne Przedszkole w Kielczy
  • Zespół Szkolno-Gimnazjalny im. Wincentego z Kielczy w Kielczy

Sport[edytuj]

Klub sportowy LZS Kielcza

  • seniorzy – Okręg Strzelce Opolskie - klasa B gr. 1
  • juniorzy – Opolska Liga Juniorów - 2 liga gr. 5

Osoby związane z Kielczą[edytuj]

Przypisy

  1. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online.
  2. H. Markgraf, J. W. Schulte, „Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis”, Breslau 1889.
  3. http://www.verwaltungsgeschichte.de/strehlitz.html
  4. "Encyklopedia powstań śląskich", Instytut Śląski w Opolu, Opole 1982, str. 208-209, hasło "Kielcza".
  5. "Encyklopedia powstań śląskich", Instytut Śląski w Opolu, Opole 1982, str. 209, hasło "Kielcza".
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 13.1.2013]. s. 120.

Linki zewnętrzne[edytuj]