Kije (województwo świętokrzyskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Kije w innych znaczeniach tej nazwy.
Kije
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat pińczowski
Gmina Kije
Strefa numeracyjna 41
Kod pocztowy 28-404[1]
Tablice rejestracyjne TPI
SIMC 0242750
Położenie na mapie gminy Kije
Mapa lokalizacyjna gminy Kije
Kije
Kije
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kije
Kije
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Kije
Kije
Położenie na mapie powiatu pińczowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu pińczowskiego
Kije
Kije
Ziemia50°36′25″N 20°34′15″E/50,606944 20,570833
Strona internetowa miejscowości

Kijewieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, siedziba gminy Kije.

Do 1954 siedziba gminy Kliszów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Wieś leży na skrzyżowaniu drogi wojewódzkiej nr 766 i drogi krajowej nr 78.

Intagralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Kije[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0242766 Za Dębiną część wsi
0242772 Zakościele część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość powstała po 950 r., ale przed 1140 r. bowiem we wspomnianym 1140 r. w Kijach powstał kościół ufundowany przez Piotra Duńczyka.

W XVI w. Kije były ośrodkiem działalności braci polskich[4]. 19 lipca 1702 r. na błoniach w pobliskim Kliszowie stoczyły bitwę wojska szwedzkie, saskie i polskie. W czasie bitwy w Kijach gościło aż trzech królów: August II, Karol XII i Stanisław Leszczyński. W 1784 r. właścicielem wsi był Maciej Lanckoroński, wojewoda bracławski.

W XIX w. miejscowa ludność trudniła się wyrobem przedmiotów z gipsu, takich jak kolumny, wazony i stoliki. W 1827 r. wieś miała 27 domów i 176 mieszkańców. Pod koniec XIX w. dobra kijowskie były własnością hrabiego Lanckorońskiego.

Urodził się tu Tadeusz Stanisław Burdzińskimajor dyplomowany łączności Wojska Polskiego, cichociemny, powstaniec warszawski.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. Czesław Tadeusz Zwolski, Ponidzie. Busko Zdrój Jędrzejów Kazimierza Wielka Pińczów Staszów. Przewodnik turystyczny, Warszawa 1971, s. 29
  5. a b Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2018-09-30. s. 48. [dostęp 2015-12-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880-1885, Tom IV, s. 59-60
  • Oskar Kolberg, Kieleckie, Kraków 1885
  • Regestr Diecezjów Franciszka Czaykowskiego czyli właściciele ziemscy w Koronie w 1783-1784, Warszawa 2006
  • Elżbieta Dąbrowska, Studia nad osadnictwem wczesnośredniowiecznym Ziemi Wiślickiej, Wrocław-Warszawa-Kraków 1965