Kim Dae-jung

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej koreańskie nazwisko Kim.
Kim Dae-jung
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1925
Hugwang, prowincja Jeolla Południowa, Korea Południowa
Data i miejsce śmierci 18 sierpnia 2009
Seul, Korea Południowa
Prezydent Korei Południowej
Okres od 25 lutego 1998
do 25 lutego 2003
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Poprzednik Kim Young-sam
Następca Roh Moo-hyun
Signature of Kim Dae-jung.svg
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Łaźni (Wielka Brytania) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy z Wielkim Łańcuchem (1951-2001)
Kim Dae-jung
Nazwa koreańska
Hangul 김대중
Hancha 金大中
Transkrypcja poprawiona Gim Dae-jung
Transkrypcja MCR Kim Tae-jung

Kim Dae-jung (kor. 김대중, ur. 6 stycznia 1925 we wsi Hugwang na wyspie Haui na południowym wybrzeżu Republiki Korei w prowincji Jeolla Południowa, zm. 18 sierpnia 2009 w Seulu[1]) – południowokoreański polityk, laureat pokojowej Nagrody Nobla i prezydent Korei Południowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kim Dae-jung studiował na uniwersytetach Konguk, Korea i Gyeongju. Był dziennikarzem, kiedy w 1961 wybrano go do Zgromadzenia Narodowego z ramienia opozycyjnej Partii Demokratycznej, której rzecznikiem został w 1963[1]. Kiedy przekształciła się ona w Nową Partię Demokratyczną (1967), wszedł w skład jej kierownictwa, niewielką różnicą głosów przegrywając wybory prezydenckie w 1971[1]. Po dłuższym pobycie w Stanach Zjednoczonych i Japonii został w sierpniu 1973 uprowadzony przez koreańskie służby specjalne z hotelu w Tokio i przewieziony do Korei Południowej[1].

Wieloletni działacz opozycji demokratycznej, w 1971 po raz pierwszy z ramienia Nowej Partii Demokratycznej kandydował na urząd prezydenta. Polityczny przeciwnik prezydenta Park Chung-hee, wielokrotnie więziony[1]. W 1981 roku został skazany na karę śmierci przez powieszenie (zamienioną później na więzienie pod wpływem krytyki międzynarodowej)[1]. Po zwolnieniu w 1982 wyjechał do Stanów Zjednoczonych[2].

Pomimo ostrzeżeń powrócił do Korei Południowej w lutym 1985 i nawiązał współpracę z Kim Young-samem na rzecz demokratyzacji państwa[1]. W latach 1991–1992 stał na czele Partii Demokratycznej[2]; 1992 po raz kolejny rywalizując w wyborach prezydenckich, przegrał z Kim Young-samem[1]. Został wybrany na prezydenta w grudniu 1997, zaprzysiężony w lutym 1998[1].

Jego prezydentura upłynęła pod znakiem działania na rzecz pokoju i pojednania z Koreą Północną; spotkał się m.in. z Kim Dzong Ilem (w Pjongjangu w czerwcu 2000 roku), doszło także do spotkania rodzin rozdzielonych granicą międzykoreańską. Te właśnie działania, nazywane słoneczną polityką, a także całokształt aktywności na rzecz praw człowieka, prowadzonej jeszcze w czasach opozycji, przyniosły mu Pokojową Nagrodę Nobla w 2000[3][4][5].

Zakończył kadencję prezydencką 25 lutego 2003. Za jego prezydentury Korea była współgospodarzem piłkarskich mistrzostw świata (2002).

Zmarł 18 sierpnia 2009 na zapalenie płuc[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Kim Dae-jung (ang.). telegraph.co.uk, 2009-08-18. [dostęp 2018-07-01].
  2. a b Kim De Dzung. encyklopedia.pwn.pl. [dostęp 2018-07-01].
  3. Elżbieta Potocka, Marceli Burdelski: Perspektywy zjednoczenia Korei po szczycie w Phenianie. poznanstudies.swps.edu.pl, 2000. [dostęp 2018-07-01].
  4. South Korea convicts six over summit (ang.). news.bbc.co.uk, 2003-09-26. [dostęp 2018-07-01].
  5. The Nobel Peace Prize 2000 (ang.). nobelprize.org. [dostęp 2018-07-01].
  6. Kim Dae-jing obituary (ang.). legacy.com. [dostęp 2018-07-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]