Kinabalu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kinabalu
Gunung Kinabalu
Ilustracja
Państwo

 Malezja

Położenie

Sabah

Pasmo

Góry Crockera

Wysokość

4101 m n.p.m.

Wybitność

4095 m

Pierwsze wejście

1858
Hugh Low i Spencer St. John

Położenie na mapie Malezji
Mapa konturowa Malezji, u góry po prawej znajduje się czarny trójkącik z opisem „Kinabalu”
Ziemia6°05′N 116°33′E/6,083333 116,550000

Kinabalu (malajski Gunung Kinabalu) – najwyższy szczyt (4101 m n.p.m.) Malezji, leżący w północno-wschodniej części wyspy Borneo, w górach Crocker. Podnóża góry porośnięte są wilgotnym lasem równikowym i objęte ochroną (Park Narodowy Kinabalu, ok. 754 km²)[1], wpisanym na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Pierwotnie okolice góry zasiedlał lud Kadazan. Nazwa szczytu pochodzi od słowa akinabalu, które w języku kadazan oznacza „czczone miejsce śmierci”. Początkowo szczyt Kinabalu nazywany był St Peter’s Mountain. Pierwszym Europejczykiem, który próbował zdobyć szczyt, był Sir Hugh Low. Dokonał tego w 1851 roku, wyprawę rozpoczynając w Tuaran[1] (Sabah, Malezja). Nie doszedł jednak do najwyższego punktu; określił go jako dostępne jedynie dla zwierząt skrzydlatych. W 1858 roku wraz ze Spenser St. John ponownie wyruszył na wyprawę[2]. Najwyższy punkt szczytu zdobył jednak zoolog John Whitehead w roku 1888[3].

Kinabalu jest często odwiedzany przez turystów. Wspinaczka na szczyt składa się z dwóch etapów. W pierwszym osiąga się Laban Rata, pokonując 1400 metrów przewyższenia. Drugi to atak szczytowy – 800 metrów przewyższenia.

Rankiem 5 czerwca 2015 r. rejon szczytu nawiedziło trzęsienie ziemi o sile 6.0 w skali Richtera. Wywołało ono szereg zniszczeń, m.in. zawaliła się jedna z turni charakterystycznej dwoistej skały, zwanej Oślimi Uszami. W masywie przebywało wówczas 137 turystów górskich i przewodników. Zginęło 18 z nich. Jak podawały relacje "Wzorowo spisali się lokalni przewodnicy, którzy sprowadzili z góry klientów mimo zniszczenia szlaków i mimo wiadomości, że w dolinach sami potracili domy i bliskich"[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kinabalu (ang.). [dostęp 2014-01-06].
  2. Hiung, C. S., R. Mandalam & C. Chin: The Hugh Low Trail: The Quest for the Historical Trail to the Summit of Kinabalu. Kota Kinabalu: The Sabah Society, 2004.
  3. Phillipps, A. & F. Liew: Globetrotter Visitor’s Guide – Kinabalu Park. New Holland Publishers (UK) Ltd., 2000.
  4. Józef Nyka: "Głos Seniora" nr 06/2015 [1]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]