Kinga Dunin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kinga Dunin, Salon Ciekawej Książki, Łódź 2011

Kinga Maria Dunin[1] (ur. 25 kwietnia 1954 w Łodzi) – polska publicystka, pisarka, krytyk literacki, socjolog kultury, feministka. Jedna z głównych postaci środowiska „Krytyki Politycznej”.

Życiorys[edytuj]

Córka Janusza Dunina i Cecylii z d. Jastrzębskiej, polonistów i bibliotekoznawców, urodzona w Łodzi. Absolwentka tamtejszego IV Liceum Ogólnokształcącego im. Emilii Sczanieckiej, następnie studentka socjologii kultury na Uniwersytecie Łódzkim, tytuł magistra uzyskała w 1977. Od tegoż roku współpracowniczka KOR oraz Niezależnej Oficyny Wydawniczej, brała także udział w organizacji i spotkaniach Uniwersytetu Latającego oraz SKS.

Autorka felietonów pisanych do Wysokich Obcasów (dodatku Gazety Wyborczej), licznych publikacji i opracowań naukowych (m.in. współautorka i współredaktorka pracy socjologicznej Cudze problemy. O ważności tego, co nieważne.). W 1996 wydała powieść Tao gospodyni domowej, następnie Tabu i Obciach. W 2001 jej książka Karoca z dyni znalazła się w finałowej siódemce Nagrody Literackiej Nike.

W TVP1 współprowadziła z Tomaszem Łubieńskim i Witoldem Beresiem program kulturalny Dobre Książki, następnie przeniesiony do TVP Kultura pod tytułem Lepsze Książki ze Sławomirem Sierakowskim i Cezarym Michalskim.

Do 2012 przez wiele lat wykładała socjologię medycyny na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym (dawniej Akademii Medycznej). Należy do Partii Zieloni, była członkinią Sądu Koleżeńskiego tej partii.

Książki[edytuj]

Przypisy

  1. Stowarzyszenie im. Stanisława Brzozowskiego. krs-online.com.pl. [dostęp 2013-11-12].

Linki zewnętrzne[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Katarzyna Batora, Dunin Kinga, w: Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku. Słownik biobiliograficzny, tom I (opracował zespół pod redakcją Alicji Szałagan), Warszawa 2011, s. 77–78
  • Bibliografia 1988 - 2001