Kinga Grzyb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kinga Grzyb
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 stycznia 1982
Elbląg, Polska
Wzrost 168 cm
Pozycja lewoskrzydłowa
Informacje klubowe
Klub Zagłębie Lubin
Numer w klubie 6
Kariera juniorska
Lata Klub
–2001 Sambor Tczew
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
2001–2005 Start Elbląg
2005–2011 Piotrcovia Piotrków Tryb.
2011–2013 Ruch Chorzów
2013–2015 Start Elbląg
2015– Zagłębie Lubin
Kariera reprezentacyjna[a]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2001–  Polska 242 (639[1])
  1. Aktualne na: 11 grudnia 2017.

Kinga Grzyb, z d. Polenz (ur. 12 stycznia 1982 w Elblągu) – polska piłkarka ręczna, lewoskrzydłowa, od 2015 zawodniczka Zagłębia Lubin.

Królowa strzelczyń Ekstraklasy w sezonie 2008/2009 w barwach Piotrcovii Piotrków Trybunalski (206 bramek). Czołowa strzelczyni najwyższej klasy rozgrywkowej w innych sezonach w barwach Ruchu Chorzów i Startu Elbląg. Reprezentantka Polski, uczestniczka mistrzostw świata i Europy, na których zdobyła łącznie 136 bramek. 11 grudnia 2017 w meczu mistrzostw świata w Niemczech z Brazylią (29:27) po raz 242 wystąpiła w reprezentacji, stając się rekordzistką pod względem rozegranych spotkań w barwach narodowych (wyprzedziła Bożenę Gniedziuk)[2].

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanka Sambora Tczew. W latach 2001–2005 występowała w Starcie Elbląg. W latach 2005–2011 była zawodniczką Piotrcovii Piotrków Trybunalski, z którą wywalczyła wicemistrzostwo Polski (2007) i brązowy medal mistrzostw Polski (2009). W sezonie 2008/2009, w którym rozegrała 30 meczów i rzuciła 206 bramek, została królową strzelczyń Ekstraklasy. W barwach Piotrcovii wystąpiła również w jednym meczu Pucharu Zdobywców Pucharów (3 listopada 2007 z HC Leipzig (22:41), w którym zdobyła pięć bramek).

W latach 2011–2013 występowała w Ruchu Chorzów, będąc jego najlepszą strzelczynią w Superlidze – w sezonie 2011/2012 zdobyła 196 goli, natomiast w sezonie 2012/2013 rzuciła 166 bramek. W latach 2013–2015 ponownie była zawodniczką Startu Elbląg, którego była najlepszą strzelczynią (135 bramek w sezonie 2013/2014 i 132 gole w sezonie 2014/2015). W 2015 przeszła do Zagłębia Lubin, z którym zdobyła wicemistrzostwo Polski (2017; w sezonie 2016/2017 zdobyła dla Zagłębia 117 bramek w 31 spotkaniach) i sięgnęła po Puchar Polski (2017) – w meczu finałowym ze Startem Elbląg (29:26) rzuciła trzy bramki[3]. W sezonie 2017/2018 rozegrała w barwach Zagłębia cztery mecze w Pucharze EHF, w których zdobyła 19 goli.

W reprezentacji Polski zadebiutowała 21 listopada 2001 w meczu z Jugosławią. Uczestniczyła w czterech turniejach finałowych mistrzostw świata (2005, 2007, 2013, 2017), największy sukces osiągając w 2013 podczas czempionatu w Serbii, w którym rozegrała dziewięć meczów i zdobyła 30 bramek[4], a Polska zajęła 4. miejsce. Zagrała także w trzech turniejach finałowych mistrzostw Europy (2006, 2014, 2016).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Zamężna z piłkarzem nożnym i trenerem Wojciechem Grzybem, z którym ma córkę Amelię[5].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Zagłębie Lubin
Reprezentacja Polski
Indywidualne
  • Królowa strzelczyń Ekstraklasy: 2008/2009 (Piotrcovia Piotrków Trybunalski; 206 bramek)
  • 3. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelczyń Superligi: 2011/2012 (Ruch Chorzów; 196 bramek)
  • 7. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelczyń Superligi: 2013/2014 (Start Elbląg; 135 bramek)
  • Najlepsza lewoskrzydłowa Ekstraklasy/Superligi według Sportowych Faktów: 2008/2009, 2011/2012, 2012/2013, 2013/2014[6]
  • Sportowiec Roku Ziemi Piotrkowskiej: 2006, 2007, 2009[7]

Udział w turniejach mistrzowskich[edytuj | edytuj kod]

Turniej Edycja Mecze Gole Miejsce Źródło
Mistrzostwa świata 2005 5 2 19. [8]
2007 8 29 11. [9]
2013 9 30 4. [4]
2017 7 35 17. [10]
Mistrzostwa świata 29 96
Mistrzostwa Europy 2006 6 16 8. [11]
2014 6 10 11. [12]
2016 3 14 15. [13]
Mistrzostwa Europy 15 40
Razem 44 136

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Poland. Team roster (ang.). ihf.info, 2 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-02].
  2. Polki po wygranej z Brazylią 17. na MŚ piłkarek ręcznych. rp.pl, 11 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-11].
  3. Metraco Zagłębie Lubin zdobywcą PGNiG Pucharu Polski kobiet!. zprp.pl, 20 maja 2017. [dostęp 2017-11-07].
  4. a b Raport z mistrzostw świata w Serbii 2013 (ang.). ihf.info. [dostęp 2017-11-07].
  5. Wojciech Todur: Hitowy transfer Ruchu. Przesądziła miłość piłkarza i piłkarki. I niemowlę. sport.pl, 20 czerwca 2011. [dostęp 2017-11-07].
  6. Maciej Brum: Siódemka sezonu ekstraklasy kobiet. sportowefakty.wp.pl, 30 maja 2009. [dostęp 2017-11-07]. Łukasz Wojtczak: Siódemka sezonu Superligi Kobiet. sportowefakty.wp.pl, 5 czerwca 2012. [dostęp 2017-11-07]. Łukasz Wojtczak: Siódemka sezonu PGNiG Superligi Kobiet. sportowefakty.wp.pl, 21 maja 2013. [dostęp 2017-11-07]. Łukasz Wojtczak: Siódemka sezonu PGNiG Superligi Kobiet. sportowefakty.wp.pl, 11 czerwca 2014. [dostęp 2017-11-07].
  7. Daniel Koczwarski: Kinga Polenz Sportowcem Roku Ziemi Piotrkowskiej. sportowefakty.wp.pl, 14 lutego 2010. [dostęp 2017-11-07].
  8. Raport z mistrzostw świata w Rosji 2005 (ang.). ihf.info. [dostęp 2017-11-07].
  9. Raport z mistrzostw świata we Francji 2007 (ang.). ihf.info. [dostęp 2017-11-07].
  10. Raport z mistrzostw świata w Niemczech 2017 (ang.). ihf.info. [dostęp 2017-12-11].
  11. Raport z mistrzostw Europy w Szwecji 2006 (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2017-11-07].
  12. Raport z mistrzostw Europy w Chorwacji i na Węgrzech 2014 (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2017-11-07].
  13. Raport z mistrzostw Europy w Szwecji 2016 (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2017-11-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Archiwum rozgrywek. zprp.pl. [dostęp 2017-11-07].
  • Kinga Grzyb (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2017-11-07].
  • Władysław Zieleśkiewicz, 90 lat polskiej piłki ręcznej, wyd. Związek Piłki Ręcznej w Polsce, Warszawa 2008.