Kinga Preis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kinga Preis
Ilustracja
Kinga Preis (2010)
Data i miejsce urodzenia 31 sierpnia 1971
Wrocław
Zawód aktorka
Lata aktywności od 1994
Zespół artystyczny
Teatr Polski we Wrocławiu
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Brązowy Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”
Odcisk dłoni Kingi Preis w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach

Kinga Anna Preis (ur. 31 sierpnia 1971 we Wrocławiu) – polska aktorka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Absolwentka Liceum Ogólnokształcącego nr II im. Piastów Śląskich z Oddziałami Mistrzostwa Sportowego we Wrocławiu[1]. W 1996 ukończyła wrocławską filię PWST w Krakowie.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Jest aktorką Teatru Polskiego we Wrocławiu[2]. Za swe teatralne wystąpienia i role filmowe zyskała wiele nagród. Jest sześciokrotną laureatką Orła za pierwszoplanowe role w filmach Cisza i Komornik oraz za drugoplanowe w filmach Wtorek, W ciemności, Pod Mocnym Aniołem i Jak najdalej stąd. Zdobyła także 10 nominacji, przez co stała się najczęściej nagradzaną i nominowaną aktorką w historii tej nagrody. W 2001 czytelnicy miesięcznika „Film” przyznali jej Złotą Kaczkę dla najlepszej aktorki roku[3]. Za role w Poniedziałku, Ciszy i Komorniku przyznano jej nagrody na festiwalu w Gdyni.

W 1999 roku na XX Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu zdobyła nagrodę główną, a w latach 2000–2004 była laureatką Złotych Iglic – nagrody czytelników Słowa PolskiegoGazety Wrocławskiej[4].

W 2006 została laureatką Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego, przeznaczonej dla „młodych aktorów wyróżniających się wybitną indywidualnością”[5]. W 2008 została nagrodzona, za rolę Wandy Boniszewskiej w spektaklu Stygmatyczka Sceny Fakty Teatru Telewizji, podczas VIII Festiwalu Teatru Telewizji Polskiej i Polskiego Radia „Dwa Teatry” w Sopocie[6]. W 2020 odebrała Telekamerę w kategorii „najlepsza aktorka”[7].

W spektaklu Kombinat w ramach 23. Przeglądu Piosenki Aktorskiej zaśpiewała utwór Psy Pawłowa[8].

Od 2010 jest ambasadorem Fundacji „Wrocławskie Hospicjum dla Dzieci” we Wrocławiu.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest córką austriackiego skrzypka, Rinaldo Preisa i Krystyny Preis, długoletniej pracownicy administracyjnej Opery Wrocławskiej[9], córki tancerki baletowej Marii Pipkowej[10]. Rodzice aktorki rozwiedli się, gdy Rinaldo Preis podjął decyzję o przeprowadzce do NRD; zmarł, kiedy Kinga Preis miała siedem lat[11].

Jej partnerem życiowym jest Piotr Borowiec[12], operator filmowy[13]. Ma syna, Antoniego.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Dubbing[edytuj | edytuj kod]

Teatr Telewizji[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Znani absolwenci. lo2.wroc.pl [dostęp 2019-11-26].
  2. Kinga Preis. W: Zespół artystyczny [on-line]. teatrpolski.wroc.pl. [dostęp 2012-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-28)].
  3. Złote Kaczki. filmweb.pl. [dostęp 2012-08-22].
  4. Encyklopedia Wrocławia. Jan Harasimowicz (red.). Wyd. III. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006, s. 715.
  5. Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego – laureaci. nagrodacybulskiego.pl. [dostęp 2012-08-22].
  6. Teatr Tv. Stygmatyczka. www.filmpolski.pl. [dostęp 2011-05-25].
  7. Telekamery 2020. Oto pełna lista zwycięzców. Nie zabrakło również gorzkich słów..., pinkwall.pl [dostęp 2020-02-04] (pol.).
  8. Republika. republika.art.pl. [dostęp 2012-08-22].
  9. O Kindze Preis. Ciekawostki online. [dostęp 2021-08-21].
  10. Sławomir Pietras: Z głębi teatralnego klanu. E-teatr, 2015-03-24. [dostęp 2021-08-25].
  11. Paweł Gzyl: Kinga Preis nie wygląda jak miss i wcale tego nie żałuje. Gazeta Krakowska, 2016-11-12. [dostęp 2021-08-25].
  12. Tygodnik „Życie na Gorąco” nr 19, 12 maja 2016, s. 16–17.
  13. „Swojego Oscara już mam”, Pani nr 04/2012, s. 39–45, www.styl.pl.
  14. M.P. z 2011 r. nr 2, poz. 18 „za zasługi dla kultury polskiej, za osiągnięcia w pracy artystycznej”.
  15. M.P. z 2005 r. nr 8, poz. 109 „za zasługi w pracy artystycznej”.
  16. a b MKiDN – Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis [dostęp 2020-04-05] (pol.).
  17. Kinga Preis, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [online] [dostęp 2020-04-05].
  18. Układ serial AXN Polsat premiera Igor Brejdygant premiera serial Rysy, wirtualnemedia.pl [dostęp 2020-12-29] (pol.).
  19. Nick Cave I Przyjaciele: W Moich Ramionach (ang.). allmusic.com. [dostęp 2012-08-22].
  20. Kinga Preis & Mariusz Drężek – Ballady Morderców (ang.). discogs.com. [dostęp 2012-08-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]