Kino „Palladium”
Budynek Assicurazioni Generali Trieste, w którym mieściło się kino | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miejscowość | |
| Adres |
ul. Złota 7/9 |
Położenie na mapie Warszawy | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa mazowieckiego | |
Kino „Palladium” – kino mieszczące się przy ulicy Złotej 7/9 w Warszawie, funkcjonujące do końca lat 90. XX wieku.
Opis
[edytuj | edytuj kod]Kino mieściło się w budynku wzniesionym w latach 1935–1937 według projektu architekta Edwarda Ebera dla włoskiej spółki Assicurazioni Generali Trieste[1]. Gmach ma sześć pięter. Na górnych piętrach mieściły się mieszkania, na dole zaś – sala kinowa, teatrzyk, lokale użytkowe (m.in. bar na Antresoli) i kluby.
Podczas okupacji Niemcy zmienili nazwę kina na Helgoland i przekształcili go w instytucję nur für Deutsche[2].
W czasie powstania warszawskiego dzięki operatorom filmowym Biura Informacji i Propagandy wyświetlono w dniach 13, 21 sierpnia i 21 września trzy powstańcze kroniki filmowe pod wspólnym tytułem Warszawa walczy, ukazujące walki w stolicy. Po zniszczeniu 4 września hotelu „Victoria” przy ul. Jasnej 26, do budynku, w którym mieściło się kino, przeniósł się sztab komendanta Okręgu Warszawskiego AK płk. Antoniego Chruściela ps. „Monter”[3].
Kino uruchomiono ponownie w styczniu 1947[4]. Wyświetlono wtedy nowy polski film Zakazane piosenki[4].
W maju 1964 roku kino zostało zamknięte ze względu na zagrożenie pożarowe[5]. Remont ropzoczęto w styczniu 1965 roku[5]. W trakcie prac zmieniono plany i wnętrze poddano gruntownemu remontowi, przebudowie i modernizacji[5]. Pierwszy seans po rewitalizacji kina miał charakter zamknięty; brali w nim udział pracownicy budowlani i zaproszeni goście[5]. Kino zostało ponownie otwarte 8 września 1964 roku[5], a pierwszym wyświetlanym filmem był Ostatni kowboj[4].
Kino zostało zamknięte ok. 2000. W 2006 budynek został przejęty przez Fundację na rzecz Studentów i Absolwentów Uniwersytetu Warszawskiego „Universitatis Varsoviensis”, która zarządza uruchomionym w nim klubem Palladium[6]. W związanym z Uniwersytetem Warszawskim klubie odbywają się koncerty i spektakle dramatyczne zapraszanych artystów oraz Teatru Hybrydy.
Upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]Kino zostało upamiętnione na wystawie stałej w Muzeum Powstania Warszawskiego[7].
W sierpniu 2014 przy wejściu do dawnego kina odsłonięto tablicę upamiętniającą wyświetlenie filmu Warszawa walczy[8].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jakub Jastrzębski: Gmach Assicurazioni Generali Trieste. warszawa1939.pl. [dostęp 2023-11-10].
- ↑ Tomasz Szarota: Okupowanej Warszawy dzień powszedni. Studium historyczne. Warszawa: Czytelnik, 2010, s. 271. ISBN 978-83-07-03239-9.
- ↑ Władysław Bartoszewski: 1859 dni Warszawy. Kraków: Wydawnictwo Znak, 2008, s. 804. ISBN 978-83-240-1057-8.
- 1 2 3 Kronika wydarzeń w Warszawie 1945−1958. „Warszawskie Kalendarz Ilustrowany 1959”, s. 36, 1958. Wydawnictwo Tygodnika Ilustrowanego „Stolica”.
- 1 2 3 4 5 Remonty w przybytkach X muzy, [w:] Trybuna Ludu, wrzesień 1964 (XVII/242-271), Arcanum Newspapers, 6 września 1964 [dostęp 2025-10-16] (pol.).
- ↑ O nas. [w:] Fundacja Na Rzecz Studentów i Absolwentów Uniwersytetu Warszawskiego „Universitatis Varsoviensis” [on-line]. [dostęp 2025-05-20].
- ↑ Lena Dąbkowska-Cichocka i in.: Muzeum Powstania Warszawskiego. Przewodnik. Warszawa: Muzeum Powstania Warszawskiego, 2016, s. 84−85, 109−109. ISBN 978-83-64308-15-4.
- ↑ Odsłonięcie tablicy upamiętniającej 70. rocznicę wyświetlenia kronik filmowych Powstania Warszawskiego. [w:] Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych [on-line]. 13 sierpnia 2023. [dostęp 2023-11-02].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Odbudowa kina Palladium w Warszawie − Polska Kronika Filmowa 32/46, Repozytorium Cyfrowe Filmoteki Narodowej