Kisielnica wierzbowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kisielnica wierzbowa
Kisielnica wierzbowa: zdjęcie
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd uszakowce
Rodzina uszakowate
Rodzaj kisielnica
Gatunek kisielnica wierzbowa
Nazwa systematyczna
Exidia recisa (Ditm.) Fr.
Syst. mycol. (Lundae) 2(1): 223 (1822)

Kisielnica wierzbowa (Exidia recisa (Ditm.) Fr.) – gatunek grzybów z rodziny uszakowatych (Auriculariaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Exidia, Auriculariaceae, Auriculariales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1813 r. L.P.Fr. Ditmar nadając mu nazwę Tremella recisa. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1822 r. Elias Fries, przenosząc go do rodzaju Exidia[1].

Synonim naukowy Tremella recisa Ditmar[2].

Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 1999 r., wcześniej przez tego samego autora gatunek ten opisywany był jako kisielec wierzbowy[3].

Morfologia[edytuj]

Owocnik kulisty, u nasady często jamkowato-pofałdowany, galaretowato-miękki; młody – żółtobrązowy, stary – ciemny, czerwonobrązowy, wyschnięty – czarny. Od 2 cm wysokości i szerokości[4].

Występowanie i siedlisko[edytuj]

W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status V – zagrożony wyginięciem[5].

Występuje w lasach liściastych i mieszanych, w zaroślach, szczególnie nad rzekami i potokami, na opadłych gałęziach drzew i krzewów. Obserwowano go na olszy szarej, olszy czarnej, czereśni ptasiej, topoli osice, wierzbie białej, wierzbie iwie, wierzbie szarej, wierzbie kruchej oraz lipie. Owocniki pojawiają się przez cały rok[3].

Przypisy

  1. a b c Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  3. a b Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. Edmund Garnweidner, Hertha Garnweidner, Alicja Borowska, Alina Skirgiełło: Grzyby : przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej. Warszawa: MUZA SA, 2006, s. 230. ISBN 83-7319-976-4.
  5. Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 83-89648-38-5.