Kiskunhalas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kiskunhalas
Ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Węgry
Komitat Bacs-kiskun-megye.svg Bács-Kiskun
Powierzchnia 227,58 km²
Populacja (I 2011)
• liczba ludności
• gęstość

28 752
126,34 os./km²
Nr kierunkowy 77
Kod pocztowy 6400
Położenie na mapie Węgier
Mapa lokalizacyjna Węgier
Kiskunhalas
Kiskunhalas
Ziemia 46°25′55″N 19°29′18″E/46,431944 19,488333
Strona internetowa
Portal Portal Węgry

Kiskunhalas – miasto w południowych Węgrzech, w komitacie Bács-Kiskun, na Wielkiej Nizinie Węgierskiej, na północny zachód od Segedynu. Leży przy międzynarodowej linii kolejowej prowadzącej z Budapesztu przez Suboticę do Belgradu. Liczy prawie 28,8 tys. mieszkańców (I 2011 r.). Miasto znane jest głównie z wyrobu koronek (halasi csipke).

Historia[edytuj]

Przypuszcza się, że początki miejscowości sięgają wczesnego średniowiecza. Ok. 900 r. istniało na obszarze dzisiejszego miasta kilka osad. Pierwsza pisemnie udokumentowana informacja pochodzi z 1347 r. Po wypędzeniu Turków Kiskunhalas zasiedlono osadnikami przybyłymi głównie z południowego Zadunaja i okolic Segedynu. Do połowy XVIII w. miasto było głównym ośrodkiem Małej Kumanii. W XIX w. ekstensywną hodowlę wołów i owiec zastąpiła uprawa owoców i winorośli. Uruchomienie linii kolejowej do Belgradu (1882) zintensyfikowało rozwój wymiany handlowej, a w mieście zaistniały przedsiębiorstwa branży spożywczej. W okresie międzywojennym miasto wzbogaciło się m.in. o katolicką szkołę podstawową oraz dwie zawodowe szkoły rolnicze z internatami, rozbudowano też wtedy tutejszy szpital oraz rekreacyjnie zagospodarowano brzegi miejscowego jeziora. Postępująca industrializacja, w tym związana z odkryciem w okolicy złóż ropy naftowej i gazu ziemnego, wzmogła rozwój miasta w następnych dekadach XX w.

Miasta partnerskie[edytuj]

Bibliografia[edytuj]