Klasa samochodu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Klasa samochodu (inaczej zwana segmentem) – umowny zbiór, do którego należą samochody. Mogą być to samochody osobowe lub dostawcze o określonych cechach lub przeznaczeniu.

Podział na klasy[edytuj]

W zależności od rynku motoryzacyjnego istnieją dwa podstawowe podziały. W Europie, czyli również w Polsce ważniejszy jest podział według wielkości samochodu, a w Ameryce Północnej cenowy. Jednak w celu porównania dwóch lub więcej samochodów należy dokonać obu podziałów jednocześnie. Ponieważ podział jest umowny i zmienia się wraz z rynkiem dla orientacji dodano przykłady w postaci wybranych marek i modeli.

Podział cenowy[edytuj]

Dokonuje się go, aby porównywać ze sobą samochody z tego samego przedziału cenowego lub przeznaczenia.

Klasy samochodów osobowych według wielkości (Europa)[edytuj]

Najczęściej spotykane typy nadwozia: sedan, hatchback, liftback, kombi, coupé, kabriolet

Coraz częściej jednak przypisuje się do tej grupy także sportowe wersje samochodów z innych segmentów, technicznie wyraźnie różniące się od swoich podstaw:

Klasy samochodów osobowych według wielkości i ceny (Ameryka Północna)[edytuj]

Dodatkowo w USA istnieją specyficzne klasy:

  • hot-rod – jedyna klasa nieseryjna. Należą do niej samochody ze zmodyfikowanymi przez właścicieli nadwoziami youngtimerów i oldtimerów oraz ze zmodyfikowanymi lub wymienionymi elementami zawieszeń i silników. Nie posiadają statusu samochodów zabytkowych. W USA dopuszcza się je do ruchu na specjalnych zasadach (w zależności od stanu).
  • muscle cars - powstała w latach 60. poprzez seryjne stosowanie potężnych silników o pojemnościach od 5,0 do 8,0 l (przeważnie V8, ale niekoniecznie) o dużych mocach i napędem na tył oraz dwudrzwiowego nadwozia o długości przynajmniej 5 metrów. Klasyczny muscle car jest zazwyczaj wyprodukowany w Australii bądź w Stanach Zjednoczonych pomiędzy rokiem 1964 a 1975. Pierwszym przedstawicielem tego segmentu był Pontiac Tempest z opcją GTO.
  • pony cars - samochód o "kompaktowym" nadwoziu (przynajmniej mniejszy niż muscle car) o sportowej stylistyce i stosunkowo mocnym silnikiem. Po wyjściu pierwszego pony car, czyli Forda Mustanga, od którego wzięła się nazwa pony (kucyk), ustanowiono kryteria nowego segmentu: stylowe i sportowe stylizowane nadwozie (długa maska i krótka pokrywa bagażnika), montowane z części masowo produkowanych pojazdów, przystępna cena bazowej odmiany, możliwie długa lista wyposażenia dodatkowego w celu maksymalnego spersonalizowania samochodu przez nabywcę oraz marketing i reklama nastawiona była na młodego wiekiem nabywcę.

Podział pozostałych samochodów według wielkości[edytuj]

Następnie dzielimy według wielkości (dotyczy głównie samochodów bazujących na samochodach osobowych):

Samochody sportowe można też podzielić według takich parametrów jak: moc, moment obrotowy, masa własna, rodzaj silnika (liczba cylindrów, rodzaj zapłonu, doładowany czy wolnossący).

Podsumowanie[edytuj]

Powyższy podział ma charakter orientacyjny i ma ułatwić wszystkim zainteresowanym poruszanie się po rynku. Należy jednak pamiętać, że nie istnieją sztywne granice i reguły przyporządkowywania. Jeżeli chodzi o wielkość, to parametrami decydującymi są: długość, rozstaw osi, szerokość, obszerność wnętrza, paleta silników. Oznacza to, że klasy się zazębiają i istnieją samochody z pogranicza, które można przyporządkować do dwóch klas. Przykłady:

Innym przykładem są pół-minivany, będące czymś pomiędzy hatchbackami a minivanami, takie jak: Suzuki Liana, czy Volkswagen Golf Plus.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]