Klasztor Bernardynek na Pradze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Klasztor Bernardynek na Pradze – nieistniejący obecnie klasztor bernardynek, zlokalizowany pierwotnie na terenie dzisiejszego parku Praskiego na warszawskiej Pradze.

Opis[edytuj | edytuj kod]

W roku 1655 na Pradze, w części nazywanej Praszką, zamieszkały sprowadzone z warszawskiego klasztoru zakonnice. Pierwsze zabudowania klasztorne uległy zniszczeniu w czasie potopu szwedzkiego w roku 1656 i dopiero w 1675 wzniesiono tu nowy klasztor z małym kościołem. Budynki zbudowane zostały z drewna, a przykryte dachówką dopiero w 1754 roku. Budynki te zostały spalone w czasie Rzezi Pragi w 1794 roku i już ich nie odbudowano. W roku 1807 większość zabudowy historycznej Pragi uległa rozbiórce pod budowę napoleońskich umocnień praskiego przedmościa – ołtarze trafiły do kościoła w Grodzisku, a zakonnice przeniosły się na Marywil do sióstr kanoniczek, a stamtąd częściowo do Łowicza, a częściowo do Warszawy.

Śladem obecności sióstr bernardynek na Pradze jest dziś ul. Panieńska[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marek Solarczyk: Wpływ instytucji Kościoła Katolickiego na dzieje prawobrzeżnej Warszawy do 1945 r. [w:] Świątynie prawego brzegu. Kościół katolicki w dziejach prawobrzeżnej Warszawy. Warszawa: Muzeum Warszawskiej Pragi i Wydawnictwo Duszpasterstwa Rolników, 2009, s. 17. ISBN 978-83-7401-236-2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]