Klasztor Cysterek w Owińskach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dawny klasztor Cysterek w Owińskach
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. 2406 z 21 grudnia 1932[1]
kościół pw. św. Jana Chrzciciela
kościół pw. św. Jana Chrzciciela
Państwo  Polska
Miejscowość Owińska
Kościół rzymskokatolicki
Właściciel cysterki
Klauzura nie
Typ zakonu żeński
Obiekty sakralne
Kościół św. Jana Chrzciciela
Fundator Przemysł I, Bolesław Pobożny
Styl barok
Materiał budowlany cegła
Data budowy 1721-1731
Data zamknięcia 1835
Położenie na mapie gminy Czerwonak
Mapa lokalizacyjna gminy Czerwonak
Dawny klasztor Cysterek w Owińskach
Dawny klasztor Cysterek w Owińskach
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu poznańskiego
Dawny klasztor Cysterek w Owińskach
Dawny klasztor Cysterek w Owińskach
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Dawny klasztor Cysterek w Owińskach
Dawny klasztor Cysterek w Owińskach
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dawny klasztor Cysterek w Owińskach
Dawny klasztor Cysterek w Owińskach
Ziemia52°30′41″N 16°58′21″E/52,511389 16,972500

Klasztor Cysterek w Owińskach – dawny kościół i klasztor cysterek znajdujący się we wsi Owińska, w powiecie poznańskim, w gminie Czerwonak. Obecnie kościół służy jako świątynia parafialna, natomiast klasztor mieści Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Niewidomych.

Architektura[edytuj]

Kościół poklasztorny, barokowy centralny z kopułą, zbudowany po pożarze starszego (1720) w latach 1721-1731 według projektu Pompeo Ferrari. Podczas okupacji kościół zamieniony na magazyn SS.

Świątynia posiada bogate barokowe wyposażenie wnętrza. Barokowe stalle z intarsjami oraz konfesjonały rzeźbione, rokokowe. Polichromia Adama Swacha 1729/1730. W zakrystii zniszczonej pożarem 1783, odbudowanej 1788 (data inkrustowana w posadzce) trzy stare portrety: ksieni Joanny Malczewskiej, 1720, ksieni Melchiory Gurowskiej około 1785 z podpisem malarza J. Michałowskiego, Rafała Gurowskiego (zmarłego 1797), kasztelana poznańskiego i starosty kolskiego. W wieży kościelnej mur gotycki z XV wieku.

Klasztor barokowy z początku XVIII wieku według projektu Jana Catenazziego, dokończony przez Pompeo Ferrari, drugie piętro nadbudowane 1880.

Obiekt otrzymał w 2013 nagrodę w konkursie Zabytek Zadbany, w kategorii najlepsza rewaloryzacja przestrzeni kulturowej i krajobrazu[2].

Historia[edytuj]

  • 1241/1242 – prawdopodobne daty wystawienia aktu fundacyjnego braci: księcia poznańskiego Przemysła I i księcia Bolesława Pobożnego.
  • 1252 – przybycie 12 cysterek z Trzebnicy do Owińsk. Cysterki miały zapewne już od założenia swego domu, jak i inne klasztory w kraju i zagranicą, szkołę w której kształciły oprócz kandydatek do swego zakonu także i inne dziewczęta z domów ziemiańskich.
  • 1700 – rozpoczęcie budowy nowego kościoła i klasztoru według projektu Jana Catenazziego.
  • 1720-1728 – odbudowa budynków, po pożarze według koncepcji włoskiego architekta, Pompeo Ferrariego.
  • 1806 – klasztor odwiedza Napoleon Bonaparte w obecności generała Dezyderego Adama Chłapowskiego. Wizyta ta ma wymiar sensacyjno-kryminalny, bowiem podczas niej próbowano dokonać zamachu na Napoleona.
  • 1835 – kasata zakonu i przeniesienie cysterek do klasztoru w Ołoboku.
  • 1838 – utworzenie w budynkach klasztornych szpitala psychiatrycznego.
  • 1939 – eksterminacja pacjentów szpitala przez Niemców w ramach akcji T4.

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolska. 31 marca 2017; 7 miesięcy temu.
  2. Jolanta Goszczyńska, Wielkopolscy laureaci konkursu Generalnego Konserwatora Zabytków „Zabytek Zadbany” w latach 2013-2015, w: Wielkopolski Biuletyn Konserwatorski, tom IV/2015, s. 304, ​ISBN 978-83-931388-9-0​.

Bibliografia[edytuj]

  • Franciszek Jaśkowiak, Województwo poznańskie. Przewodnik, Wydawnictwo „Sport i Turystyka”, Warszawa 1967, s. 270.