Klasztor Kostanjevica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Widok na klasztor z zamku w Gorycji. Na pierwszym planie przedmieścia Novej Goricy, Pristava

Klasztor Kostanjevica, słoweński Samostan Kostanjevica, włoski Castagnevizzafranciszkański klasztor w mieście Nova Gorica, w obecnej Słowenii. Klasztor wraz z kościołem Zwiastowania położony jest na wzgórzu nad przedmieściem Pristava, blisko granicy włoskiej.

Początki klasztoru siegają 1623, kiedy to karmelici rozpoczęli jego budowę tuż za granicą ówczesnego miasta Gorycja. Przez następne sto lat trwała budowa kościoła, a w tym czasie klasztorna kaplica stała się celem pielgrzymek z regionów Friuli i Goriška. Od początku swojego istnienia klasztor przechodził ciągle pod innego panowanie.

Pod panowaniem autriackim w 1781 klasztor został zlikwidowany przez cesarza Józefa II. Mnisi odzyskali opuszczony kompleks w 1811 i klasztor powrócił do życia. Z pobliskiego klasztoru Sveta Gora przeniesiono do Kostanjevicy prawie 10 000 książek. Dzisiaj klasztorna biblioteka nosi imię ojca Stanislava Škrabeca, znanego słoweńskiego lingwisty z XIX wieku, który mieszkał i pracował w klasztorze przez ponad 40 lat.

Podczas I wojny światowej klasztor został poważnie uszkodzony podczas walk nad Isonzo. Odbudowano go w latach 1922–1924. W 1918 rozpadły się Austro-Węgry i Gorycja trafiła w ręce włoskie.

Do II wojny światowej historia klasztoru związana była z miastem Gorycja, ale w 1947 granicę między Włochami a Jugosławią przesunięto o jeden kilometr na zachód od klasztoru. Gorycja została we Włoszech, a klasztor przeszedł do Jugosławii. W tym samym roku po jugosłowiańskiej stronie granicy powstało siostrzane miasto Nova Gorica i Kostanjevica stała się jego częścią. Po rozpadzie Jugosławii klasztor znalazł się w Słowenii.

Krypta[edytuj | edytuj kod]

Krypta z nagrobkami rodziny królewskiej

W XIX wieku w krypcie klasztoru pochowano członków francuskiej rodziny królewskiej, którzy wygnani zostali z ojczyzny po rewolucji lipcowej w 1830. Większość z nich zamieszkała w Gorycji, wtedy należącej do Cesarstwa Austriackiego. W krypie pochowani zostali:

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]