Klasztor Norbertanek w Imbramowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Klasztor Norbertanek
w Imbramowicach
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. A-322 z 13.11.1995
Kościół klasztorny
Kościół klasztorny
Państwo  Polska
Miejscowość Imbramowice (województwo małopolskie)
Kościół rzymskokatolicki
Właściciel Norbertanki
Typ zakonu żeński
Obiekty sakralne
Kościół św. Piotra i Pawła
Fundator Iwo Odrowąż
Data budowy 1223, 1711-21
Data zburzenia 1260 (najazd Mongołów),
1710 (pożar)
Położenie na mapie gminy Trzyciąż
Mapa lokalizacyjna gminy Trzyciąż
Klasztor Norbertanekw Imbramowicach
Klasztor Norbertanek
w Imbramowicach
Położenie na mapie powiatu olkuskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu olkuskiego
Klasztor Norbertanekw Imbramowicach
Klasztor Norbertanek
w Imbramowicach
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Klasztor Norbertanekw Imbramowicach
Klasztor Norbertanek
w Imbramowicach
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Klasztor Norbertanekw Imbramowicach
Klasztor Norbertanek
w Imbramowicach
Ziemia50°18′04″N 19°52′20″E/50,301210 19,872354

Klasztor norbertanek w Imbramowicach – zespół klasztorny norbertanek i kościół pw. św. św. Piotra i Pawła w Imbramowicach.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Brama klasztorna
Wnętrze barokowego kościoła klasztornego

Klasztor imbramowicki ufundował w 1223 biskup Iwo Odrowąż, a zatwierdził bullą papież Grzegorz IX w 1229, jednak budynki z tych czasów się nie zachowały. W 1260 klasztor został zniszczony przez najazd Mongołów. W obecnej świątyni najstarsze są fragmenty ceglanych murów z XIV i XV wieku z zamurowanymi obecnie oknami gotyckimi. Gruntowna odbudowa i przebudowa kościoła oraz klasztoru do współcześnie zachowanej postaci miała miejsce po pożarze w 1710 i trwała w okresie 17111721. Inicjatorami tej inwestycji była przełożona klasztoru Zofia Grotówna oraz biskup Kazimierz Łubieński. Budową kierował architekt Kacper Bażanka, rzeźby wykonał głównie Antoni Frąckiewicz, a freski i obrazy głównie Wilhelm Włoch (znany też jako Wilelm Włoch). Po śmierci malarza niedokończone freski i obrazy ukończyła jego córka. W drugiej połowie XVIII w. zbudowano ozdobną, rokokową bramę wjazdową do klasztoru, będącą jednocześnie dzwonnicą. Zawiera ona dwa dzwony z początku XVIII w. oraz jeden z 1952, zastępujący dzwon gotycki skradziony przez Niemców w czasie II wojny światowej. W 18191820 na rozkaz rządu carskiego władze rosyjskie skonfiskowały bibliotekę oraz dokumenty klasztorne, które umieszczono w Warszawie. Skonfiskowano także dobra ziemskie zgromadzenia. W 1837 pożar zniszczył wieżę kościelną oraz dachy klasztoru i świątyni, ale wyposażenie wnętrza nie uległo uszkodzeniu. W kościele znajduje się obraz Pana Jezusa cierpiącego będący przedmiotem kultu wiernych, pochodzące z XVII w. dzieło nieznanego artysty.

Świątynia[edytuj | edytuj kod]

Jednonawową świątynię zbudowano w stylu późnego baroku, w tym samym stylu postawiono także zabudowania klasztorne. Kościół ma siedem drewnianych ołtarzy barokowych, w tym sześć bocznych, projektu Bażanki, wykonane zaś przez Frąckiewicza. Większość obrazów ołtarzowych jest dziełem Wilhelma Włocha lub jego córki, choć w jednym ołtarzu jest obraz Matki Bożej z XVII wieku, prawdopodobnie przywieziony z Włoch. Nie zaprojektowano ambony, jej funkcję spełniała jedna z czterech małych, otwartych lóż w prezbiterium. Duża empora klauzurowa (niedostępna) ma bogato malowane stalle.

Klasztor[edytuj | edytuj kod]

Siostry norbertanki z imbramowickiego klasztoru, 6 czerwca 2013 r.

Klasztor jest jednopiętrowy, z wirydarzem i budynkami gospodarczymi przylegającymi do klasztoru i tworzącymi z jednym skrzydłem klasztoru oddzielny dziedziniec. Do kompleksu klasztornego prowadzi barokowa brama z posągami, zbudowana w 1780 przez architekta Rożowskiego pochodzącego z Miechowa. Obok znajduje się dom kapelana zbudowany w pierwszej połowie XVIII w. W bibliotece klasztornej jest antyfonarz zdobiony w stylu romańskim z połowy XIII w. W klasztorze jest kilka małych renesansowych witraży tzw. gabinetowych z XVI w., dwie monstrancje z XVIII w. oraz kilka wielkich bogato haftowanych zasłon z 1713. W zbiorach klasztoru jest obraz na blasze Madonna w girlandzie z początku XVII w., którego autorem jest Jan Brueghel Starszy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Kornecki, 1993: Sztuka sakralna. Natura i kultura w krajobrazie Jury. Wydawnictwo Zarządu Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych.
  • ks. J. Zdanowski, Kościół i klasztor ss. Norbertanek w Imbramowicach, Wydane przez ss. Norbertanki, Kraków 1958 online, pdf