Klaudiusz Baran

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Klaudiusz Baran (ur. 17 stycznia 1971 w Przemyślu) – polski akordeonista, bandoneonista, profesor sztuk muzycznych, od 2016 rektor Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie.

Życiorys[edytuj]

Edukacja[edytuj]

W 1995 ukończył Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Jerzego Jurka. Jako stypendysta rządu francuskiego kontynuował studia w Conservatoire Paul Dukas w Paryżu w klasie prof. Maxa Bonnay’a.

Działalność artystyczna[edytuj]

Wielokrotnie uczestniczył w mistrzowskich kursach interpretacji pracując pod kierunkiem takich pedagogów jak: Fridrich Lips, Mogens Ellegaard, Mie Miki, Teodoro Anzelotti, Matti Raantanen, Wiaczesław Siemionow i in.

Uczestniczył m.in. w festiwalu Warszawska Jesień Koncercie Roku w galerii Porczyńskich w Warszawie, Bydgoskim Festiwalu Laureatów Konkursów Muzycznych, Forum Lutosławskiego w Filharmonii Narodowej w Warszawie, Festiwalu Muzyki Współczesnej Musica Polonica Nova we Wrocławiu, Musica Moderna w Łodzi, Festiwalu Muzyki Akordeonowej w Kragujevcu (Serbia), Bajan i bajaniści w Moskwie, Brawo Maestro w Kąśnej Dolnej, Skrzyżowanie Kultur w Warszawie, Dialogu Czterech Kultur w Łodzi, Expo 2008 w Saragossie, Festiwalu Muzyki Akordeonowej w Petersburgu, Sezonie Kultury Polskiej w Rosji, Tango Festival y Mundial de Baile w Buenos Aires.

Jako solista współpracował z orkiestrami: Filharmonii Narodowej, Filharmonii Podlaskiej, Filharmonii Bałtyckiej, Filharmonii Pomorskiej, Filharmonii Rzeszowskiej, Filharmonii Jeleniogórskiej, Filharmonii Zielonogórskiej, Filharmonii Świętokrzyskiej, Filharmonii Szczecińskiej, Orkiestrą Polskiego Radia, Sinfoniettą Cracovią, Orkiestrą AUKSO, Capellą Bydgostiensis, Concerto Avenna, Camerata Academia, Capellą Premisliensis Vratislavia, Dresdner Philharmoniker, Philharmonie Greiz-Reichenbach, Philharmonie Meinengen, Fresco Sonare, Tarnowską Orkiestrą Kameralną, Płocką Orkiestrą Symfoniczną, Lwowską Orkiestrą Akademia i innymi.

Wspólnie koncertował z takimi artystami jak: Roby Lakatos, Susana Moncayo von Hase, Krzysztof Jakowicz, Konstanty Andrzej Kulka, Tomasz Strahl, Andrzej Bauer, Michał Nagy, Wadim Brodski, Waldemar Malicki, Paweł Gusnar, Rafał Kwiatkowski, Royal String Quartet, Kwartet Bell’Arte.

W marcu 2009 roku miał okazję, w ramach Amber Road Festival w Kaliszu wspólnie z niemieckim wiolonczelistą Juliusem Bergerem i Orkiestrą Filharmonii Kaliskiej pod dyrekcją Adama Klocka wykonać kompozycję Sofii Gubaiduliny Sieben Worte w obecności i z udziałem kompozytorki.

Jest członkiem i założycielem następujących zespołów: Tangata Quintet z którym dwukrotnie był nominowany do Nagrody Fryderyk (2004, 2005), Machina del Tango i DesOrient.

Występował solo, w zespołach kameralnych jak i z towarzyszeniem orkiestr symfonicznych w Polsce, jak i poza granicami kraju - we Francji, Włoszech, Austrii, Ukrainie, Rosji, Hiszpanii, Czechach, Niemczech, Białorusi, Luksemburgu, Serbii, Słowacji, Litwie, Estonii, Wielkiej Brytanii i Argentynie. Jest zapraszany jako wykładowca na międzynarodowe kursy interpretacji muzycznej (Polska, Francja, Jugosławia).

W 2003 ukazała się płyta nagrana dla wytwórni Sony Classical z solowymi i kameralnymi dziełami Astora Piazzolli, która otrzymała nagrodę Akademii Fonograficznej Fryderyk 2003 w kategorii Najlepszy album – muzyka kameralna.

Dokonał nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji, a także muzyki filmowej, teatralnej i rozrywkowej. Współpracował m.in. z Michał Lorenc, Krzesimir Dębski i Krzysztof Aleksander Janczak.

Praca dydaktyczna[edytuj]

Został nauczycielem akaemickim w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie na stanowisku adiunkta, gdzie w latach 2002-2005 pełnił obowiązki kierownika Międzyuczelnianej Katedry Akordeonistyki. Od 2008 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Instrumentalnego, a od 2011 dziekana Wydziału Instrumentalnego. W 2012 został wybrany na stanowisko prorektora Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie na czteroletnią kadencję[1]. W 2016 objął stanowisko rektora Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie na kadencję 2016-2020.

W 2014 otrzymał tytuł profesora sztuk muzycznych[2].

Odznaczenia[edytuj]

W 2010 został odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[3].

Nagrody[edytuj]

  • 1981 - I nagroda – Międzywojewódzki Konkurs Akordeonowy - Rzeszów
  • 1981 - III nagroda – Ogólnopolski Konkurs Akordeonowy - Międzyrzecz
  • 1984 - II nagroda – Międzywojewódzki Konkurs Akordeonowy - Rzeszów
  • 1984 - II nagroda – Międzywojewódzki Konkurs Zespołów Akordeonowych - Rzeszów
  • 1986 - I nagroda – Ogólnopolski Konkurs Zespołów Akordeonowych - Międzyrzecz
  • 1990 - II nagroda – Ogólnopolski Konkurs Akordeonowy - Kraków
  • 1992 - IV nagroda – Międzynarodowy Konkurs Akordeonowy - Castelfidardo
  • 1992 - V nagroda – Międzynarodowy Konkurs Akordeonowy - Klingenthal
  • 1992 - I nagroda – I Przemyski Festiwal Muzyki Akordeonowej - Przemyśl
  • 1993 - I nagroda – Ogólnopolski Konkurs Akordeonowy - Katowice
  • 1993 - I nagroda – II Przemyski Festiwal Muzyki Akordeonowej - Przemyśl
  • 1995 - V nagroda – Międzynarodowy Konkurs Akordeonowy - Arrasate
  • 1995 - I nagroda – III Przemyski Festiwal Muzyki Akordeonowej - Przemyśl
  • 1996 - II nagroda ( I nagrody nie przyznano) - Międzynarodowy Konkurs Akordeonowy - Castelfidardo
  • 1997 - I nagroda – Międzynarodowy Konkurs Akordeonowy - Paryż
  • 1997 - II nagroda – Międzynarodowy Konkurs Akordeonowy - Castelfidardo
  • 1997 - I nagroda – Międzynarodowy Konkurs Akordeonowych Zespołów Kameralnych - Castelfidardo
  • 1998 - V nagroda – Międzynarodowy Konkurs Akordeonowy - Klingenthal
  • 1998 - IV nagroda – Międzynarodowy Konkurs Akordeonowych Zespołów Kameralnych - Klingenthal
  • 2003 - FRYDERYK 2003 - Najlepszy Album Muzyka Kameralna, za album „Tango PiazzollaSonyClassical

Dyskografia[edytuj]

Płyty gościnne i solo:

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]