Klaus Schwab

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Klaus Schwab
Ilustracja
Schwab w 2018
Pełne imię i nazwisko

Klaus Martin Schwab

Data i miejsce urodzenia

30 marca 1938
Ravensburg

Zawód, zajęcie

Założyciel i prezes Światowego Forum Ekonomicznego

Narodowość

niemiecka

Małżeństwo

Hilde Schwab

Odznaczenia
Krzyż Wielkiego Oficera Orderu Zasługi RFN Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Wielka Wstęga Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia) Krzyż Komandorski Orderu Św. Michała i Św. Jerzego (Wielka Brytania)

Klaus Martin Schwab (ur. 30 marca 1938 w Ravensburgu) – niemiecki inżynier i ekonomista. W 1971 roku założył Światowe Forum Ekonomiczne, w którym pełni funkcję prezesa zarządu.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Schwab urodził się w Ravensburgu[1]. Rodzina Schwaba była obserwowana przez Gestapo[2], które w 1944 roku przesłuchiwało również jego matkę (pochodzącą z Zurychu) za publiczne używanie szwajcarskiego akcentu. Rodzina następnie repatriowała się do Szwajcarii.

Jest żonaty od 1971 roku z Hilde Schwab, swoją byłą asystentką[3]. Mieszkają w Cologny w Szwajcarii, gdzie siedzibę ma też założone przez Schwaba Światowe Forum Ekonomiczne[4]. Schwabowie mają dwoje dorosłych dzieci, Nicole i Oliviera. Nicole Schwab (ur. 1975–1976) była współzałożycielką Projektu Równości Płci[5].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Schwab uczęszczał do pierwszej i drugiej klasy szkoły podstawowej w okręgu Wädenswil w Au ZH w Szwajcarii. Po II wojnie światowej rodzina przeniosła się z powrotem do Niemiec, gdzie Schwab uczęszczał do Spohn-Gymnasium w Ravensburgu aż do matury w 1957 roku[6].

W 1962 roku uzyskał dyplom inżyniera na Politechnice Federalnej w Zurychu (ETH), a rok później licencjat z ekonomii na Uniwersytecie we Fryburgu[7]. Uzyskał dwa doktoraty: stopień doktora nauk technicznych przyznany w 1966 r. przez ETH za pracę pt. Der längerfristige Exportkredit als betriebswirtschaftliches Problem des Maschinenbaues[7][8] oraz stopień doktora ekonomii (1967) nadany przez Uniwersytet we Fryburgu[7][9]. Ponado w 1967 r. uzyskał tytuł magistra administracji publicznej (MPA) w John F. Kennedy School of Government na Uniwersytecie Harvarda[10].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Schwab był profesorem polityki biznesowej na Uniwersytecie Genewskim w latach 1972–2003 i od tego czasu jest tam profesorem honorowym. Od 1979 roku publikuje Global Competitiveness Report, coroczny raport oceniający potencjał wzrostu produktywności i wzrostu gospodarczego krajów na całym świecie, pisany przez zespół ekonomistów. Raport opiera się na metodologii opracowanej przez firmę Schwab, mierzącej konkurencyjność nie tylko pod względem produktywności, ale także w oparciu o kryteria zrównoważonego rozwoju[11].

We wcześniejszych latach swojej kariery zasiadał we władzach wielu firm, takich jak Swatch, Daily Mail i Vontobel Holding. Jest byłym członkiem komitetu sterującego Grupy Bilderberg[12].

Światowe Forum Ekonomiczne[edytuj | edytuj kod]

Schwab (pierwszy z prawej) podczas otwarcia inauguracyjnego Europejskiego Forum Zarządzania w Davos w 1971 roku
Prezydent Rosji Władimir Putin i Schwab na Międzynarodowym Forum Ekonomicznym w Petersburgu
George Soros podczas sesji w Davos poświęconej przeprojektowaniu międzynarodowego systemu monetarnego

W 1971 Schwab założył European Management Forum, które w 1987 roku zostało przemianowane na Światowe Forum Ekonomiczne (World Economic Forum, WEF)[13]. W tym samym roku ukazała się też jego książka Moderne Unternehmensführung im Maschinenbau[14], w której przekonywał, że aby osiągnąć długoterminowy rozwój i powodzenie, zarządzanie nowoczesnym przedsiębiorstwem musi służyć zarówno udziałowcom, jak i interesariuszom korporacyjnym. Schwab jest orędownikiem koncepcji multistakeholder od momentu powstania WEF. W 2015 roku WEF został formalnie uznany przez rząd szwajcarski jako „organ międzynarodowy”[15].

Schwab mianował José Maríę Figueresa na stanowisko dyrektora generalnego WEF, z zamiarem, aby Figueres został jego następcą. Jednak w październiku 2004 roku Figueres zrezygnował[16] z powodu niezgłoszonego otrzymania od francuskiej firmy telekomunikacyjnej Alcatel ponad 900 tys. USD opłat za usługi konsultingowe[17]. W 2006 roku Transparency International zwrócił uwagę na ten incydent w swoim Globalnym Raporcie o Korupcji[18].

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Poziom wynagrodzeń i brak przejrzystości finansowej[edytuj | edytuj kod]

Podczas gdy Schwab oświadczył, że nadmiernie wysokie wynagrodzenia kadry kierowniczej „nie są już społecznie akceptowane”[19], jego roczna pensja w wysokości około miliona franków szwajcarskich była wielokrotnie kwestionowana przez media. Szwajcarska korporacja radiowo-telewizyjna SRF wspomniała o tym poziomie wynagrodzeń w kontekście bieżących składek publicznych na WEF oraz faktu, że Forum nie płaci podatków federalnych[20]. Ponadto były dziennikarz Frankfurter Allgemeine Zeitung, Jürgen Dunsch, skrytykował, że sprawozdania finansowe WEF nie są zbyt przejrzyste, ponieważ ani przychody, ani wydatki nie zostały rozbite na szczegółowe pozycje[21]. Schwab wzbudził również gniew za mieszanie finansów WEF jako organizacji non-profit i innych przedsięwzięć biznesowych nastawionych na zysk. Na przykład WEF przyznał USWeb kontrakt o wartości wielu milionów dolarów w 1998 roku. Jednak wkrótce po zakończeniu transakcji Schwab zasiadł we władzach tej samej firmy, zdobywając cenne opcje na akcje[22][23].

Przejęcie demokratycznych struktur i instytucji[edytuj | edytuj kod]

Schwab jako wydawca raportu Światowego Forum Ekonomicznego 2010 „Global Redesign” postuluje, że zglobalizowanym światem najlepiej zarządza wybrana przez siebie koalicja międzynarodowych korporacji, rządów (w tym poprzez system ONZ) i wybranych organizacji społeczeństwa obywatelskiego (CSO)[24]. Twierdzi, że rządy nie są już „w przeważającej mierze dominującymi aktorami na światowej scenie” i że „nadszedł czas na nowy paradygmat międzynarodowych interesariuszy”. Wizja WEF obejmuje „publiczno-prywatną” ONZ, w której niektóre wyspecjalizowane agencje działałyby w ramach wspólnych państwowych i niepaństwowych systemów zarządzania[25].

Według Transnational Institute (TNI) forum planuje zatem zastąpić uznany model demokratyczny modelem, w którym wybierana przez siebie grupa „interesariuszy” podejmuje decyzje w imieniu ludzi. Think tank podsumowuje, że coraz częściej wkraczamy w świat, w którym zgromadzenia takie jak Davos są „cichym globalnym zamachem stanu”, aby przejąć władzę[26].

Kontrowersje związane z miastem Davos[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 2021 roku Schwab ostro skrytykował „spekulację”, „zadowolenie” i „brak zaangażowania” miasta Davos w związku z dorocznym spotkaniem WEF. Wspomniał, że przygotowanie spotkania związanego z COVID w Singapurze w latach 2021/2022[27] stworzyło alternatywę dla jego szwajcarskiego gospodarza i widzi szansę, że coroczne spotkanie pozostanie w Davos na poziomie 40–70 proc.[28][29]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Schwab został odznaczony m.in. francuską Legią Honorową (odznaczenie rycerskie), Krzyżem Wielkim z Gwiazdą Niemieckiego Orderu Zasługi, Wielkim Kordonem Japońskim Orderu Wschodzącego Słońca[30] oraz Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[31]. Został również odznaczony nagrodą Dana Davida[32] i został mianowany przez królową Elżbietę II jako Kawaler Komandor Orderu św. Michała i św. Jerzego[33].

Schwab jest laureatem siedemnastu doktoratów honoris causa[33], w tym London School of Economics[34], Narodowego Uniwersytetu Singapuru[30] oraz Korea Advanced Institute of Science and Technology (KAIST)[35].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Peter A. Fischer, Gründer Klaus Schwab zur Geschichte des WEF und zum 50. Treffen in Davos: «Ich will mich von Greta nicht instrumentalisieren lassen», Neue Zürcher Zeitung, 20 stycznia 2020 [dostęp 2022-04-20] (niem.).
  2. Patrik Müller, Andreas Maurer, Ein unmögliches Geschenk: Weshalb die Einbürgerung von WEF-Gründer Klaus Schwab scheitern wird, Aargauer Zeitung, 20 sierpnia 2019 [dostęp 2022-04-20] (niem.).
  3. Craig R. Whitney, Political and Corporate Elite Soak Up Big Ideas at Davos, The New York Times, 28 stycznia 1997 [dostęp 2022-04-20] (ang.).
  4. Haley Sweetland Edwards, The Optimist's Playbook, „TIME Magazine”, 193, 4 lutego 2019, s. 62–65 (ang.).
  5. Sylvie Bernaudon, Les 20 femmes qui font la Suisse, Bilan, 31 maja 2012 [dostęp 2022-04-20] (fr.).
  6. Jürgen Dunsch, Gastgeber der Mächtigen. Klaus Schwab und das Weltwirtschaftsforum in Davos, FinanzBuch Verlag, 2016, s. 26, ISBN 978-3-89879-985-0.
  7. a b c Professor Klaus Schwab, Światowe Forum Ekonomiczne [dostęp 2022-04-20] (ang.).
  8. Klaus Schwab, Der längerfristige Exportkredit als betriebswirtschaftliches Problem des Maschinenbaues untersucht am Beispiel der Bundesrepublik Deutschland, ETH Zürich, 1965 [dostęp 2022-04-20] (niem.).
  9. Some of our Graduates, University of Fribourg. Faculty of Management, Economics and Social Sciences [dostęp 2022-04-20] (ang.).
  10. Improving the State of the World: a Conversation with Klaus Schwab, The Institute of Politics at Harvard Kennedy School [dostęp 2022-04-20] (ang.).
  11. Global Competitiveness Report 2019, Światowe Forum Ekonomiczne, 8 października 2019 [dostęp 2022-04-20] (ang.).
  12. Former Steering Committee Members, Bilderberg Meetings [zarchiwizowane 2014-02-02] (ang.).
  13. Geoffrey Allen Pigman, The World Economic Forum: a multi-stakeholder approach to global governance, Londyn: Routledge, 2007, s. 6–22, ISBN 978-0-415-70204-1.
  14. Klaus Schwab, Moderne Unternehmensführung im Maschinenbau, Światowe Forum Ekonomiczne, 2014 [dostęp 2022-04-20] (niem.).
  15. Agreement signed with the WEF, Federal Department of Foreign Affairs, 23 stycznia 2015 [dostęp 2022-04-20] (ang.).
  16. CEO resigns, Światowe Forum Ekonomiczne, 29 października 2004 [dostęp 2022-04-20] (ang.).
  17. WEF director resigns over undeclared fees, SWI swissinfo.ch, 29 października 2004 [dostęp 2022-04-20] (ang.).
  18. Global Corruption Report 2006, Transparency International, 2006, s. 147 [dostęp 2022-04-20] (ang.).
  19. Georg Meck, Zu hohe Managergehälter sind nicht mehr sozial verträglich, Frankfurter Allgemeine Zeitung, 20 stycznia 2013 [dostęp 2022-04-20] (niem.).
  20. Knurrende Zustimmung vom Ständerat zu WEF-Geldern, Schweizer Radio und Fernsehen, 11 czerwca 2021 [dostęp 2022-04-20] (niem.).
  21. Caspar Busse, Das Weltwirtschaftsforum ist zu einer Geldmaschine geworden, Süddeutsche Zeitung, 17 stycznia 2017 [dostęp 2022-04-20] (niem.).
  22. Julia Flynn, Steve Stecklow, Davos Chief Dabbles in For-Profit Firms, Raising Questions About Forum's Priorities, The Wall Street Journal, 27 stycznia 2000 [dostęp 2022-04-20] (ang.).
  23. Peter S. Goodman, How Klaus Schwab Built a Billionaire Circus at Davos, Vanity Fair, 18 stycznia 2022 [dostęp 2022-04-20] (ang.).
  24. Everybody’s Business: Strengthening International Cooperation in a More Interdependent World. Report of the Global Redesign Initiative, Światowe Forum Ekonomiczne, maj 2010 [dostęp 2022-04-20] (ang.).
  25. Jens Martens, The Role of Public and Private Actors and Means in Implementing the SDGs: Reclaiming the Public Policy Space for Sustainable Development and Human Rights, t. 5, Cham Springer, 2020, s. 207–220, DOI10.1007/978-3-030-30469-0_12, ISBN 978-3-030-30468-3 [dostęp 2022-04-20] (ang.).
  26. Nick Buxton, Davos and its danger to Democracy, The Transnational Institute, 18 stycznia 2016 [dostęp 2022-04-20] (ang.).
  27. Catherine Bosley, WEF Cancels Singapore Meeting as Pandemic Haunts Global Event, Bloomberg, 17 maja 2021 [dostęp 2022-04-20] (ang.).
  28. Fabian Pöschl, «Wir erwarten mehr Begeisterung» - WEF-Chef Klaus Schwab droht Davos wegen überrissener Preise, 20 Minuten, 25 czerwca 2021 [dostęp 2022-04-20] (niem.).
  29. WEF-Gründer Klaus Schwab kritisiert Davos scharf, Blick, 24 czerwca 2021 [dostęp 2022-04-20] (niem.).
  30. a b NUS confers highest honour on World Economic Forum Founder and Executive Chairman Prof Klaus Schwab and social service champion Gerard Ee, National University of Singapore, 6 lipca 2017 [dostęp 2022-04-20] (ang.).
  31. Przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej: A. Kwaśniewskiegohttps://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WMP20020210374/O/M20020374.pdf
  32. Klaus Schwab, Dan David Prize [dostęp 2022-04-20] (ang.).
  33. a b Klaus Schwab, Światowe Forum Ekonomiczne [dostęp 2022-04-20] (ang.).
  34. Honorary Graduates, The London School of Economics and Political Science [zarchiwizowane 2020-12-17] (ang.).
  35. Klaus Schwab to Receive Doctorate from KAIST University, Korea Advanced Institute of Science and Technology, 9 września 2015 [dostęp 2022-04-20] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]