Klauzula Horna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Klauzula Horna (ang. Horn clause) – klauzula, w której co najwyżej jeden element jest niezanegowany. Przykładami takich klauzul są {p,¬r,¬q} i {¬r,¬q}.

Klauzule Horna zapisuje się zwykle w postaci implikacyjnej:

  • p ← r ∧ q
  • ← r ∧ q

albo w prologowskiej:

  • p :- r, q
  •  :- r, q

Klauzule Horna są używane w programowaniu logicznym (na przykład w Prologu). Wykorzystywane są również do reprezentowania wiedzy w systemach eksperckich ponieważ spełniają ważną właściwość:

klauzula

jest równoważna

Zobacz też[edytuj]