Przejdź do zawartości

Kleck (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kleck
gmina wiejska
1861–1939[1]
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

(1861–1917: gub. mińska)
(1919: okręg miński)
(1919–20: okręg brzeski)
(1920: BSRR)
(1920–21: okręg nowogródzki)
1921–39: nowogródzkie

Powiat

1861–1919: słucki
1919–20: baranowicki
1920: nieświeski (BSRR)
1920–39: nieświeski

Data powstania

1861

Data likwidacji

1939

Siedziba

Kleck

Populacja (1921)
 liczba ludności


8459[2]

Szczegółowy podział administracyjny (1921)
Liczba gromad

51

Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Kleck”
53°04′12,0000″N 26°37′48,0000″E/53,070000 26,630000

Kleck (ros. Клецкая волость) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1861–1939 na Mińszczyźnie (obecnie na terenie Białorusi).

Siedzibą gminy było miasto Kleck (5671 mieszk. w 1921 roku[2]), które od 1920 stanowiło odrębną gminę miejską[3].

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Gmina zbiorowa Kleck powstała w 1861 roku w guberni mińskiej Imperium Rosyjskiego. Należała do powiatu słuckiego[4].

Po I wojnie światowej, 1 sierpnia 1919 r. gmina weszła w skład nowo utworzonego powiatu baranowickiego pod Zarządem Cywilnym Ziem Wschodnich[5].

Latem 1920, w wyniku wojny polsko-bolszewickiej, teren ten zajęła Armia Czerwona, a gmina weszła w skład utworzonego przez boleszwików 29 lipca 1920 powiatu nieświeskiego w Białoruskiej SRR[6].

Jesienią 1920 Wojsko Polskie zajęło większą, zachodnią część powiatu nieświeskiego, przez co gmina Kleck powróciła pod administrację polską. 7 listopada 1920 r. została przyłączona do nowo utworzonego polskiego powiatu nieświeskiego pod Zarządem Terenów Przyfrontowych i Etapowych[7]. 19 lutego 1921 r. wraz z całym powiatem weszła w skład nowo utworzonego woj. nowogródzkiego[8][2].

1 października 1927 do gminy Kleck przyłączono część obszaru gminy Łań, natomiast część obszaru gminy Kleck włączono do gminy Snów[9].

Po wojnie obszar gminy Kleck wszedł w struktury administracyjne Związku Radzieckiego.

Władze gminne

[edytuj | edytuj kod]

W 1927 r. na stanowisko wójta wybrano Ignacego Dzieminika, zastępcą wójta został Jan Konan, ławnikiem został p. Twarowski[10]. W 1930 r. w związku z rezygnacją ze stanowiska wójta gminy kleckiej pana Antoniego Łapkowskiego, odbyły się wybory nowego wójta gminy kleckiej, którym został wybrany pan Antoni Twarowski mieszkaniec wsi Babajewicze, gminy kleckiej[11].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Od 1921 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. nowogródzkiego; w czasie II wojny światowej poza administracją polską; po II wojnie światowej poza granicami Polski.
  2. 1 2 3 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VII - Część I - Województwo Nowogródzkie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923
  3. Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933
  4. Памятная книжка Виленскаго генералъ губернаторства на 1868 годъ. – Санктпетербургъ, Витебский губернский статистический комитет, 1868.
  5. Dz. Urz. ZCZW z 1919 r. Nr 19, poz. 172
  6. Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 11: Мугір — Паліклініка / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2000. — Т. 11. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0188-5 (т. 11).
  7. Dz. Urz. ZTPiE z 1920 r. Nr 3, poz. 23
  8. Dz. U. z 1921 r. Nr 16, poz. 93 (ISAP)
  9. Dz. U. z 1927 r. Nr 83, poz. 745 (ISAP)
  10. Kurier Wileński Nr 2(1049) z dnia 3.01.1928 r. s. 3 (http://polona.pl/item/12564999/2/)
  11. Kurier Nowogródzki nr 69 z dnia 06.12.1931 r.)