Klementyna Sołonowicz-Olbrychska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Klementyna Sołonowicz-Olbrychska
Data i miejsce urodzenia 16 września 1909
Drohiczyn
Data i miejsce śmierci 4 lutego 1995
Warszawa
Narodowość polska
Język polski
Gatunki literatura dla dzieci i młodzieży

Klementyna Sołonowicz-Olbrychska (ur. 16 września 1909 w Drohiczynie, zm. 4 lutego 1995 w Warszawie) – polska pisarka, autorka utworów dla młodzieży i słuchowisk radiowych.

Studiowała na WSD w Warszawie. Debiutowała w 1935 roku na łamach dziennika „Czas” jako reportażystka. W latach 1946–1956 pracowała jako nauczycielka w Drohiczynie. Od 1955 była współpracowniczką Polskiego Radia. W 1979 roku otrzymała nagrodę Prezesa Rady Ministrów.

Była żoną dziennikarza i publicysty Franciszka Olbrychskiego oraz matką aktora Daniela Olbrychskiego.

Twórczość wybrana[edytuj]

  • Anioł Gabriel z Paryża
  • Cierpki owoc tarniny
  • Decyzja
  • Imieniny z macierzanką
  • Majówka
  • O poranku
  • Oddajemy bestie do hotelu
  • Spotkania
  • Sprawa Marcina
  • Zielona dziewczyna
  • Zostanę z wami?

Życiorys[edytuj]

W 2007 roku ukazała się biografia Słoneczna dziewczyna. Opowieść o Klementynie Sołonowicz-Olbrychskiej autorstwa Ewy Bagłaj (Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA SA, Warszawa 2007).

Bibliografia[edytuj]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939–1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN, s. 383–384. ISBN 83-01-11593-9.
  • Ewa Głębicka, Sołonowicz-Olbrychska Klementyna, 1909–1995, prozaik, pisarka dla dzieci i młodzieży, autorka słuchowisk radiowych, w: Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik biobibliograficzny, tom VII: R–Sta (pod redakcją Jadwigi Czachowskiej i Alicji Szałagan), Warszawa 2001, s. 387–389