Klopentiksol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Klopentiksol
Klopentiksol – izomery Z i E
Klopentiksol – izomery Z i E
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C22H25ClN2OS
Masa molowa 400,96 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 982-24-1
PubChem 12454[1]
Klasyfikacja medyczna
ATC N05 AF02

Klopentiksolorganiczny związek chemiczny, pochodna tioksantenu, wprowadzona do lecznictwa w 1961 roku przez duńską firmę H. Lundbeck pod nazwą handlową Sordinol. Klopentiksol wykazuje silne działanie uspokajające, silne przeciwwytwórcze, umiarkowane przeciwautystyczne i słabe przeciwdepresyjne. Znalazł zastosowanie jako neuroleptyk w ostrej i przewlekłej schizofrenii oraz innych chorobach psychotycznych z bogatą symptomatyką wytwórczą. Obecnie w lecznictwie stosowany bardzo rzadko (po wprowadzeniu do lecznictwa często stosowanej pochodnej o silniejszym, bardziej selektywnym działaniu – zuklopentiksolu).

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

W Polsce dostępnym dawniej preparatem był: Sordinol draż. 0,01 g i 0,025 g (w postaci dichlorowodorku klopentiksolu), a także Sordinol Depot inj. i.m. 0,2 g/1 ml (w postaci dekanonianu klopentiksolu).

Produkcja preparatów Sordinol od 2000 r. nie jest już kontynuowana.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Chwalibogowska-Podlewska, J. Podlewski: Leki Współczesnej Terapii. Wyd. XVII i XVIII.
  • Tadeusz Lesław Chruściel, Kornel Gibiński: Leksykon Leków. PZWL, 1991.
  • Pharmindex. 1994.
  • Psychotropics (ang.). Lundbeck Institute.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.