Klubowy Puchar Europy w szachach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Klubowy Puchar Europy w szachach (ang. European Chess Club Cup) – rozgrywki szachowe, mające na celu wyłonienie najlepszej klubowej drużyny w Europie

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy pomysł zorganizowania turnieju, którego zwycięzca otrzymywał tytuł mistrza Europy drużyn klubowych, pojawił się w połowie lat 50. XX wieku w Jugosławii. Tam też, w 1956 r., rozegrano pierwsze, nieoficjalne zawody, w których uczestniczyło 9 zespołów (w tym DWP Warszawa), a I m. zajął "Partizan" Belgrad[1]. Na kolejny, tym razem już oficjalny Klubowy Puchar Europy, trzeba było czekać aż 20 lat. Zawody rozegrano systemem pucharowym z udziałem 20 drużyn. Obowiązywał system dojazdowy, w każdej rundzie odbywał się mecz i rewanż, od pierwszej edycji drużyny wystawiały składy 6-osobowe. Pierwsze puchary odbywały się w cyklach trzyletnich, następnie skróconych do okresu dwuletniego. Od 1993 r. zawody zaczęto rozgrywać w jednym miejscu i czasie, systemem składającym się z eliminacji i finału (systemem pucharowym). Od 2000 r. w rozgrywkach obowiązuje system szwajcarski (na dystansie 7 rund).

Rozgrywki w kategorii kobiet po raz pierwszy odbyły się w 1996 r. Początkowo odbywały się one oddzielnie, od 2003 r. oba Puchary rozgrywane są w tym samym miejscu i czasie. Mecze w Pucharze kobiet rozgrywane są na 4 szachownicach.

Każda z edycji Klubowego Pucharu Europy skupia na starcie kilkadziesiąt drużyn z całego kontynentu oraz wielu czołowych arcymistrzów świata (np. w 2008 r. w zawodach uczestniczyło 22 szachistów z rankingiem powyżej 2700 punktów[2] spośród 32 posiadających w tym okresie taką punktację[3]). Tak liczny udział czołowych szachistów możliwy jest dzięki regulaminowi, który zezwala na start dowolnej liczby obcokrajowców w poszczególnych zespołach. Każda federacja zrzeszona w Europejskiej Unii Szachowej (ang. European Chess Union) ma prawo zgłosić do udziału jednego przedstawiciela, a w przypadku rozgrywania w danym kraju drużynowych mistrzostw – również drugiego (przepisy ECU zezwalają również na start trzeciej drużyny z jednego kraju, po spełnieniu określonych warunków).

Klubowy Puchar Europy jest przechodni, na własność można go zdobyć po trzykrotnym zwycięstwie w zawodach (do 2008 r. sztuka ta udała się zespołom "Bosna" Sarajewo i "CSKA" Moskwa). Spośród polskich drużyn, największe sukcesy odniosła "Polonia" Warszawa, która pięciokrotnie zdobywała tytuły wicemistrzowskie (w latach 1997, 1999, 2001, 2003 i 2005), a w 2002 r. zajęła III miejsce[4].

Klubowy Puchar Europy mężczyzn[edytuj | edytuj kod]

Lp Rok Miasta Zwycięzcy System Drużyn
1 1976 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Buriewiestnik Moskwa
Niemcy Solingen SG
pucharowy (dojazowy) 20
2 1979 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Buriewiestnik Moskwa pucharowy (dojazdowy) 23
3 1982 Węgry Spartacus Budapeszt pucharowy (dojazdowy) 24
4 1984 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Trud Moskwa pucharowy (dojazdowy) 28
5 1986 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich CSKA Moskwa pucharowy (dojazdowy) 28
6 1988 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich CSKA Moskwa pucharowy (dojazdowy) +
finał w Rotterdamie z udziałem 4 drużyn
27
7 1990 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich CSKA Moskwa
Niemcy Solingen SG
pucharowy (dojazdowy) 29
8 1992 Niemcy Bayern Monachium pucharowy (dojazdowy) 31
9 1993 Hilversum Francja Lyon Oyonnax eliminacje (7 grup) + finał
systemem pucharowym z udziałem 8 drużyn
50
10 1994[5] Lyon Bośnia i Hercegowina Bosna Sarajewo eliminacje (7 grup) + finał
systemem pucharowym z udziałem 8 drużyn
46
11 1995 Lublana Armenia Erywań
Bośnia i Hercegowina Bosna Sarajewo
eliminacje (7 grup) + finał
systemem pucharowym z udziałem 8 drużyn
52
12 1996 Budapeszt Rosja Sberbank Tatarstan Kazań
Bośnia i Hercegowina Bosna Sarajewo
eliminacje (7 grup) + finał
systemem pucharowym z udziałem 16 drużyn
36
13 1997 Kazań Rosja Ładia Azow eliminacje (7 grup) + finał
systemem pucharowym z udziałem 8 drużyn
54
14 1998 Belgrad Holandia Panfox Breda eliminacje (7 grup) + finał
systemem pucharowym z udziałem 8 drużyn
50
15 1999 Bugojno Bośnia i Hercegowina Bosna Sarajewo eliminacje (6 grup) + finał
systemem pucharowym z udziałem 8 drużyn
47
16 2000 Neum Bośnia i Hercegowina Bosna Sarajewo szwajcarski (7 rund) 34
17 2001 Panormo Rosja Nikiel Norylsk szwajcarski (7 rund) 39
18 2002 Kallithea Bośnia i Hercegowina Bosna Sarajewo szwajcarski (7 rund) 43
19 2003 Retimno Francja NAO Paryż szwajcarski (7 rund) 45
20 2004[6] Izmir Francja NAO Paryż szwajcarski (7 rund) 36
21 2005[7] Saint-Vincent Rosja Tomsk-400 szwajcarski (7 rund) 48
22 2006[8] Fügen Rosja Tomsk-400 szwajcarski (7 rund) 56
23 2007[9] Kemer Hiszpania Linex Magic-Merida szwajcarski (7 rund) 56
24 2008[10] Kallithea Rosja URAL Swierdłowskaja szwajcarski (7 rund) 64
25 2009[11] Ochryda Rosja Economist-SGSEU-1 Saratów szwajcarski (7 rund) 54
26 2010[12] Płowdiw Rosja Economist-SGSEU-1 Saratów szwajcarski (7 rund) 49
27 2011[13] Rogaška Slatina Rosja Saint-Petersburg Chess Federation szwajcarski (7 rund) 62
28 2012[14] Ejlat Azerbejdżan SOCAR Azerbaijan szwajcarski (7 rund) 34
29 2013[15] Rodos Czechy G-Team Novy Bor szwajcarski (7 rund) 53
30 2014[16] Bilbao Azerbejdżan SOCAR Azerbaijan szwajcarski (7 rund) 52

Klubowy Puchar Europy kobiet[edytuj | edytuj kod]

Lp Rok Miasta Zwycięzcy System Drużyn
1 1996 Smederevska Palanka Federalna Republika Jugosławii Agrouniverzal Belgrad
Gruzja Merani Tbilisi
eliminacje (8 grup) + finał
systemem pucharowym z udziałem 8 drużyn
?
2 1997 Rijeka Federalna Republika Jugosławii Goša Smederevska Palanka eliminacje (? grup) + finał
systemem pucharowym z udziałem 8 drużyn
?
3 1998 Wuppertal Rumunia AEM-Luxten Timişoara eliminacje (? grup) + finał
systemem pucharowym z udziałem 8 drużyn
?
4 1999 Nova Gorica Ukraina Szkoła Rudenko Chersoń szwajcarski (7 rund) 12
5 2000 Halle Federalna Republika Jugosławii Agrouniverzal Belgrad szwajcarski (7 rund) 10
6 2001 Belgrad Federalna Republika Jugosławii Agrouniverzal Belgrad szwajcarski (7 rund) 10
7 2002 Antalya Federalna Republika Jugosławii BAS Belgrad szwajcarski (7 rund) 11
8 2003 Retimno Federalna Republika Jugosławii Internet CG Podgorica szwajcarski (7 rund) 13
9 2004[17] Izmir Gruzja NTN Tbilisi szwajcarski (7 rund) 10
10 2005[7] Saint-Vincent Gruzja NTN Tbilisi szwajcarski (7 rund) 11
11 2006[8] Fügen Armenia Mika Erywań szwajcarski (7 rund) 11
12 2007[9] Kemer Monako CE Monte Carlo szwajcarski (7 rund) 18
13 2008[10] Kallithea Monako CE Monte Carlo szwajcarski (7 rund) 18
14 2009[11] Ochryda Rosja Spartak Widnoje szwajcarski (7 rund) 11
15 2010[12] Płowdiw Monako CE Monte Carlo szwajcarski (7 rund) 14
16 2011[18] Rogaška Slatina Rosja AVS szwajcarski (7 rund) 11
17 2012[19] Ejlat Monako CE Monte Carlo kołowy (7 rund) 8
18 2013[20] Rodos Monako CE Monte Carlo szwajcarski (7 rund) 11
19 2014[21] Bilbao Gruzja Batumi Chess Club "Nona" kołowy (7 rund) 8

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]