Klucz obcy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Klucz obcy – w modelu relacyjnym bazy danych to kombinacja jednego lub wielu atrybutów tabeli, które wyrażają się w dwóch lub większej liczbie relacji. Wykorzystuje się go do tworzenia relacji pomiędzy parą tabel, gdzie w jednej tabeli ten zbiór atrybutów jest kluczem obcym, a w drugiej kluczem głównym.

Np. w uproszczeniu, jeśli mamy bazę "Firma" składającą się z tabel:

Oddział (id_oddziału, miejscowość, telefon, ...)
Pracownik (id_pracownika, imię, nazwisko, id_oddziału, ...)

to kolumna Pracownik.id_oddziału mogłaby być kluczem obcym związanym z kolumną Oddział.id_oddziału będącą kluczem głównym.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]