Kluczewo (województwo zachodniopomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°39′3″N 16°11′13″E
- błąd 38 m
WD 53°39'3"N, 16°11'6"E
- błąd 38 m
Odległość 135 m
Kluczewo
wieś
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat drawski
Gmina Czaplinek
Wysokość 145 m n.p.m.
Liczba ludności (2007) 341
Strefa numeracyjna 94
Kod pocztowy 78-552
Tablice rejestracyjne ZDR
SIMC 0304800
Położenie na mapie gminy Czaplinek
Mapa konturowa gminy Czaplinek, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kluczewo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Kluczewo”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Kluczewo”
Położenie na mapie powiatu drawskiego
Mapa konturowa powiatu drawskiego, blisko górnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Kluczewo”
Ziemia53°39′03″N 16°11′13″E/53,650833 16,186944

Kluczewo (niem. Klaushagen) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, w gminie Czaplinek. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego. W roku 2007 wieś liczyła 341 mieszkańców.

Wsi wchodząca w skład sołectwa: Brzezinka.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Wieś owalnica leży ok. 12 km na północ od Czaplinka, przy drodze wojewódzkiej nr 163, na południowym skraju Szwajcarii Połczyńskiej, między jeziorami Drawsko (1,2 km na wschód od niego) i Prosino (800 m na północny zachód od niego).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś została założona w XIV wieku na północnym skraju włości drahimskich i przez kilkaset lat była bardzo niespokojną wsią graniczną, co kilkadziesiąt lat paloną i odbudowywaną. Z tym okresem związana jest wojna o świnie. Rzecz miała miejsce w roku 1578, gdy od północy ze starostwem drahimskim sąsiadowały włości rodowe rodziny Manteuffel z Połczyna-Zdroju. Trzody świń należące do nich wypasane były po polskiej stronie granicy, w pobliżu wsi Kluczewo. W związku z tym starosta nakazał mieszkańcom Kluczewa zarekwirować trzody, co też niebawem się stało. W odwecie Manteufflowie zbrojnie przekroczyli granicę Polski i puścili Kluczewo z dymem oraz uprowadzili do Połczyna-Zdroju mieszkańców wsi, bydło i własną odzyskaną trzodę. Sprawa oparła się aż o koronowane głowy i w końcu Manteufflowie na polecenie księcia pomorskiego Barnima X, zwrócili jeńców i bydło oraz wypłacili kontrybucję za zniszczone mienie[1]. W latach 1946–54 siedziba gminy Kluczewo.

Tuż po wojnie, na mapie Wojskowego Instytutu Geograficznego miejscowość pojawiła się pod nazwą Klauszewo[2].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[3]:

inne obiekty:

  • pomnik żołnierzy polskich poległych w roku 1945 w czasie walk w okolicach Kluczewa, znajduje się na miejscowym cmentarzu.
  • pozostałości stożkowatego gródka rycerskiego nad północnym brzegiem jeziora Prosino. Otoczony fosą gródek powstał w okresie średniowiecza i na jego szczycie wznosiła się niezachowana obecnie drewniana wieża mieszkalna[5].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Ok. 700 m na południowy wschód leży faunistyczny rezerwat przyrody "Jezioro Prosino" o pow. 86 ha, utworzony 17 listopada 1988 r. W rezerwacie można zaobserwować kilkadziesiąt gatunków ptaków, w tym m.in. łabędzie, perkoza dwuczubego, perkozka, cyranki, krakwy, krzyżówki, błotniaka stawowego, bekasa kszyka, zimorodka, remiza. Rezerwat stanowi również obiekt botaniczny i odznacza się występowaniem kilku zespołów roślinnych wodnych, szuwarowych i zaroślowych. Na północ od jeziora zachowane jest grodzisko z okresu wczesnośredniowiecznego.

W Kluczewie rozpoczyna się Szwajcaria Połczyńska. Jest to najwyższa część wzniesień moreny czołowej lodowca na terenie Pojezierza Drawskiego i charakteryzuje się kombinacją wysokich wzgórz, jezior, rzek i lasów. Ten fenomen przyrodniczy swą sławę zawdzięcza drodze wojewódzkiej nr 163, która przecina go w środkowej części i tworzy "Drogę ponad stu zakrętów". Biegnie ona wzdłuż Doliny Pięciu Jezior, utworzonej przez niewielkie jeziora Krzywe, Krąg, Długie, Głębokie i Małe, połączone Drawą i otoczonej przez wysokie wzgórza o wysokości do ponad 200 m n.p.m. Zbocza wzgórz porośnięte są starymi lasami bukowymi, które dochodzą niemal do samego lustra wody.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez wieś przechodzi szlak turystyczny czerwony Szlak Solny o długości 152 km (CzaplinekStare DrawskoSpyczna Góra (202 m n.p.m.) – Kluczewo – TychowoPołczyn-ZdrójBiałogardKarlinoKołobrzeg).

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajduje się szkoła podstawowa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Edward Rymar, Rodowód książąt pomorskich, Książnica Pomorska w Szczecinie, Szczecin 1995, ​ISBN 83-902780-0-6​: T.2, strona 184.
  2. Pierwsza powojenna mapa Polski wydana przez WIG Sztabu Generalnego w roku 1945
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. zachodniopomorskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 12. [dostęp 3.5.13].
  4. Historia. „UMiG”. Czaplinek. 
  5. Czesław Piskorski "Pomorze Zachodnie, mały przewodnik" Wyd. Sport i Turystyka Warszawa 1980 s. 155 ​ISBN 83-217-2292-X