Kluski śląskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: kluski polskie (czarne).
Kluski śląskie
Kluski śląskie najczęściej występują jako dodatek do mięs i sosów, mogą jednak stanowić także samodzielne danie
Kluski śląskie najczęściej występują jako dodatek do mięs i sosów, mogą jednak stanowić także samodzielne danie
rodzaj kluski
danie danie główne, dodatek
Inne nazwy Kluski białe (biołe), guminowe, gumione, kartofelmelklezy, gumiklyjzy
Pochodzenie Polska
Region Śląsk
Kuchnia narodowa polska, śląska
Główne składniki ziemniaki, mąka
Dodatki sól, ew. jajka
Wartość energetyczna
(w 100 g)
169 kcal (708 kJ)
Wartość odżywcza
(w 100 g)
Białka: 2,6 g
Tłuszcze: 3,8 g
Węglowodany: 30,7 g
Podobne kluski czarne (polskie)
Uwagi Źródło danych dietetycznych: Medycyna praktyczna[1]


Kluski śląskie (kluski białe, biołe, guminowe, gumione, kartofelmelklezy, gumiklyjzy)[2] – rodzaj klusek ziemniaczanych przygotowanych z gotowanych[2] ziemniaków i mąki, formowane w spłaszczone kulki z wgłębieniem, gotowane w osolonym wrzątku.

Kluski śląskie wpisane są na Listę produktów tradycyjnych województwa opolskiego oraz osobno śląskiego[2][3]. Są popularną potrawą na Dolnym[4] i Górnym Śląsku.

Charakterystyka[edytuj]

Kluski śląskie na talerzu

Kluski śląskie przygotowuje się z ugotowanych ziemniaków połączonych w stosunku objętościowym 4:1[5][6] lub 3:1 z mąką ziemniaczaną z dodatkiem soli (do smaku). Opcjonalnie dodaje się także surowe jajka[2][7]. Najczęściej gotowe kluski mają około 4-5 cm szerokości i 2,5 cm wysokości[2][3]. W zależności od użytego gatunku ziemniaków i koloru żółtka jajka, przyjmują barwę białokremową, lekko żółtą a nawet koloru żółtka[2][3]. Wgłębienie w klusce oprócz funkcji dekoracyjnej spełnia rolę miejsca, w którym zatrzymuje się podany z potrawą sos. „Dziurka” pomaga także równomiernie ugotować kluski.

Jeszcze gorące, ugotowane ziemniaki przeciska się przez praskę lub mieli w maszynce po czym łączy z pozostałymi składnikami[7]. Z wyrobionego ciasta formuje się wałek, który następnie kraja się na kawałki, którym następnie nadaje się pożądane kształty[7]. Charakterystyczną „dziurkę” robi się palcem[2]. Uformowane w ten sposób kluski gotuje się w osolonej wodzie.

Sposób podawania[edytuj]

Kluski śląskie podaje się zwłaszcza jako dodatek do pieczonych dań mięsnych z sosem (na Górnym Śląsku zwłaszcza z roladami) lub przyrządzanej na rozmaite sposoby kapusty[2]. Występują także jako danie podstawowe, okraszone stopioną słoniną.

Na Górnym Śląsku, gdzie znane są kluski białe i czarne, podawane są one do obiadu na osobnych półmiskach.

Legenda o Bramie Kluskowej[edytuj]

Przypisy

  1. PaulinaP. Augustyn PaulinaP., Pierogi, naleśniki, kluski śląskie – czy chory na cukrzycę musi z nich rezygnować?, „Medycyna Praktyczna”, www.mp.pl, 2015 [dostęp 2016-05-21].
  2. a b c d e f g h Kluski śląskie (tzw. biołe kluski). W: Lista produktów tradycyjnych (woj. opolskie) [on-line]. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
  3. a b c Kluski białe śląskie. W: Lista produktów tradycyjnych (woj. śląskie) [on-line]. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
  4. Barbara Jakimowicz-Klein, Grzegorz Sobel: Kuchnia Wrocławia. Wrocław: Darbud, 2008, s. 99. ISBN 9788361379003.
  5. Otylia Słomczyńska Stanisława Sochacka: Nowa kuchnia śląska. Opole: Wydawnictwo Instytutu Śląskiego w Opolu, 1989, s. 209.
  6. hasło „kluski śląskie białe”. W: Elżbieta Łabońska: Śląska kucharka doskonała. Katowice 1990: Fundacja dla Śląskiego Instytutu Naukowego Fundacja dla Uniwersytetu Śląskiego.
  7. a b c 1.6.1. Ciasta wyrabiane na stolnicy (hasło „kluski śląskie”). W: Małgorzata Konarzewska: Technologia gastronomiczna z towaroznawstwem: podręcznik do nauki zawodu kucharz w technikum i szkole policealnej. Wyd. 2011. T. 2. REA s.j., s. 41. ISBN 978-83-7141-980-5.

Zobacz też[edytuj]