Knut Długi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Knut II Długi
ilustracja
Moneta z wizerunkiem Knuta Długiego
Król Szwecji
Okres od 28/29 listopada 1229
do 1234
Poprzednik Eryk XI
Następca Eryk XI
Dane biograficzne
Dynastia Erykidzi (linia boczna)
Data śmierci 1234
Ojciec Holmger
Matka nieznana
Żona Helena Pedersdatter Strange
Dzieci Holmger, Filip

Knut II Długi, także Kanut II Długi (szw. Knut Långe till Sko; Knut Holmgersson; zm. 1234 pod Sparsatra) – król Szwecji w latach 12291234.

Knut był prawdopodobnie prawnukiem króla Eryka IX z dynastii Erykidów. Ów ród w latach 1120-1250 prowadził walki z dynastią Swerkerydów o władzę nad Szwecją, a konkurujący o władzę naprzemiennie zasiadali na tronie. Kroniki wspominają, że jego ojciec Holmger był "neposem" (zazwyczaj znaczy to bratanek/siostrzeniec) króla Knuta Erikssona, syna Eryka IX.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1222 władzę w Szwecji objął Eryk XI Eriksson. Ponieważ miał on wówczas zaledwie sześć lat oraz prawdopodobnie był upośledzony (miał przydomek Sepleniący i Chromy), Knut objął nad nim regencję. Po siedmiu latach regent zbuntował się przeciw Erykowi i wzniecił powstanie. Po bitwie pod sudermańską Olustrą (1229) małoletni władca został wygnany, a pełnię władzy objął Knut. Za swych rządów z pewnością bił własną monetę, lecz niewiele więcej o nim wiemy. W 1231 zapewne został koronowany, ale już 3 lata później zmarł w bitwie ze zwolennikami Eryka. Po śmierci Knuta do kraju powrócił Eryk XI i sam objął tron, uniemożliwiając to synom poprzednika.

Małżeństwo i potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Jego małżonką była Helena Pedersdatter Strange (ok. 1200–ok. 1255), która po jego śmierci wyszła za możnego Filipa z rodu Ulfeldt. Doczekali się dwójki dzieci:

  • Holmgera Knutssona, który rościł sobie prawa do tronu po ojcu; został stracony w 1247 po bitwie pod Sparrsätra;
  • Filipa Knutssona, straconego w 1251 podczas wojny dynastii Folkungów o władzę

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]