Kołbaskowo (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kołbaskowo
gmina wiejska
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat policki
TERYT 4324311022
Wójt Małgorzata Schwarz (2010)
Powierzchnia 105,46 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności

12 311[1]
• gęstość 116,7 os./km²
Nr kierunkowy 91
Tablice rejestracyjne ZPL
Adres urzędu:
Kołbaskowo 106
72-001 Kołbaskowo
Szczegółowy podział administracyjny
Plan gminy Kołbaskowo
Liczba sołectw 17
Liczba miejscowości 22
Położenie na mapie powiatu
Kołbaskowo gm.png
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Kołbaskowo
Kołbaskowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kołbaskowo
Kołbaskowo
Ziemia53°20′N 14°26′E/53,335833 14,438333
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej
Portal Portal Polska
Urząd Gminy w Kołbaskowie

Kołbaskowo (daw. gmina Kolbaczewo) – gmina wiejska położona jest w województwie zachodniopomorskim w południowej części powiatu polickiego. Siedzibą gminy jest wieś Kołbaskowo.

Do 31 grudnia 1998 r. wchodziła w skład województwa szczecińskiego.

Miejsce w województwie (na 114 gmin):
powierzchnia 95., ludność 46.

Gmina stanowi 15,9% powierzchni powiatu (w tym użytki rolne: 67.00%, użytki leśne: 7.00%).

Granice gminy[edytuj]

Sąsiednie gminy:

Gmina graniczy także z Republiką Federalną Niemiec:

Miejscowości[edytuj]

Wieś gminna
Sołectwa w gminie
Wsie niesołeckie i osady
Opuszczone wsie i osady

Demografia[edytuj]

Gminę zamieszkuje 13,3% ludności powiatu.

  • Piramida wieku mieszkańców gminy Kołbaskowo w 2014 roku[1].


Piramida wieku Gmina Kolbaskowo.png

Historia[edytuj]

Podczas badań archeologicznych prowadzonych na terenie Ustowa na tzw. Gęsiej Górce odkryto jamy mieszkalne sprzed 4 tys. lat. Wskazuje to na obecność człowieka już w okresie epoki kamiennia. Na krawędzi wysoczyzny, w okolicy Siadła Górnego, pozostałości archeologiczne potwierdzają istnienie dwukulturowego grodziska: kultury łużyckiej, a później pomorskiej. Podobne ślady z wałem, umocnieniami i fosą odkryto nieopodal Kamieńca na tzw. Świętej Górce (45 m n.p.m.). Od wczesnego średniowiecza aż do wymarcia panującej tu dynastii Gryfitów znaczny odsetek ziemi dzisiejszej gminy należał właśnie do Gryfitów. W XVI wieku i pierwszej połowie XVII wieku około 30% ziem wchodziło w skład szczecińskiej domeny książęcej.

Rozległe posiadłości posiadał również Kościół katolicki. Największym właścicielem ziemskim był szczeciński klasztor cysterek. Znaczne uposażenia miały też inne szczecińskie kościoły: św. Jakuba, św. Jana oraz Kościół Mariacki. Po reformacji i rozwiązaniu klasztoru cysterek ich dobra przeszły w ręce tych kościołów i domu panującego.

Wieś Kurów była miejscem wymienianym w pamiętnikach gen. Batowa, gdzie 26 kwietnia 1945 r. niemiecki burmistrz Szczecina poddał miasto. W czasie II wojny światowej w okolicy Siadła Dolnego znajdował się obóz polskich, radzieckich i francuskich jeńców wojennych.

19 marca 2012 roku rozpoczęła działalność Straż Gminna, powołana do ochrony porządku i spokoju na terenie gminy.

Heraldyka[edytuj]

 Osobny artykuł: herb gminy Kołbaskowo.
 Osobny artykuł: flaga gminy Kołbaskowo.

Zabytki[edytuj]

Przyroda i turystyka[edytuj]

Gmina leży na Wzniesieniach Szczecińskich i w Dolinie Dolnej Odry nad Odrą. Gmina położona jest na tzw. Wale Bezleśnym, nieco zalesionym na zboczach. Najwyższym punktem Wału jest tzw. Mała Góra (88 m n.p.m.). W przeszłości cały ten teren porastały lasy, które zanikły na skutek rolniczej działalności człowieka. Tereny leśne zajmują 7% powierzchni gminy, a użytki rolne 67%.

W Bobolinie czynne jest piesze przejście graniczne.

Rezerwaty[edytuj]

Obszar Międzyodrza zajmuje Park Krajobrazowy Dolina Dolnej Odry, w którym znajdują się 3 rezerwaty:

Punkty widokowe[edytuj]

Szlaki turystyczne[edytuj]

  • szlak turystyczny czerwony[proj.] (Pargowo – OŁ "Bażant" – Uroczysko Czarna Chata – Kamieniec – Moczyły – Morenka – Siadło Dln. /Młyńska Góra/ – Kurów – Kan.Kurowski – Ustowo – Pomorzany)
  • szlak turystyczny niebieski Szlak Graniczny im. A. Marcinkowskiego (Dobra Sz. – Lubieszyn – Bobolin – proj.: Gołkowo – Będargowo – Barnisław – Barnisławiec – Karwowo – Przecław)
  • szlak turystyczny zielony[proj.] (Bezrzecze – Skarbimierzyce – Stobno – Gołkowo – Bobolin – Barnisławiec – Kołbaskowo – Moczyły)
  • szlak rowerowy czerwony Szlak rowerowy Bielika (Trasa "Odra-Nysa" – Pargowo – Uroczysko Czarna Chata – Moczyły – Morenka – Siadło Dln. – Kurów – Ustowo – Pomorzany)
  • szlak rowerowy niebieski[proj.] (Gumieńce/Reda/ – Przecław – Kołbaskowo – Rosówek – Trasa "Odra-Nysa")
  • szlak rowerowy zielony[proj.] (Gumieńce/Reda/ – Ostoja – Stobno – Będargowo – Przecław – Kurów – Na Klifie – Siadło Dln. – Siadło Grn. – Kołbaskowo – Barnisławiec – (Barnisław) – Bobolin – Lubieszyn)
  • szlak rowerowy żółty[proj.] (Gumieńce/Reda/ – Warzymice – Karwowo – Smolęcin – Kołbaskowo – Siadło Grn. – Siadło Dln. – Na Klifie – Kurów – Ustowo – Gumieńce/Reda/)
  • szlak rowerowy czarny[proj.] (Gumieńce/Reda/ – Warzymice – Karwowo – Warnik – Bobolin – Dołuje – Dobra – Jeź. Świdwie – Trzebież)

Komunikacja[edytuj]

Transport publiczny[edytuj]

Na terenie gminy funkcjonuje transport publiczny w postaci linii autobusowych zapewniających komunikacje z pobliskim Szczecinem:

Transport drogowy[edytuj]

Przez gminę Kołbaskowo prowadzą drogi:

W związku z rosnącym ruchem drogowym na drodze krajowej nr 13, 20 marca 2012 roku uruchomiono jedyną jak dotąd w gminie sygnalizację świetlną przy skrzyżowaniu z drogą prowadzącą do Rajkowa. Umożliwiła ona łatwiejsze włączenie się do ruchu w kierunku Szczecina mieszkańcom nowo wybudowanych osiedli mieszkaniowych w Przecławiu i Warzymicach.

Przejścia graniczne[edytuj]

Na terenie gminy zlokalizowane są trzy drogowe przejścia graniczne do Niemiec:

Transport kolejowy[edytuj]

Przez Kołbaskowo przeprowadzono pierwszą linię kolejową na Pomorzu. W 1843 połączyła ona Berlin ze Szczecinem (przez Casekow i Warzymice). W 1863 zbudowano linię z Gumieniec przez Stobno Szczecińskie do Pasewalku. W 1897 połączono torami Stobno przez Dobrą Szczecińską do Glashütte, w 1906 linię przedłużono do Nowego Warpna. Przez gminę prowadziła także kolej wąskotorowa zbudowana w 1899 z Casekow przez Warzymice Wąsk. do Pomorzan Wąsk.

W 1945 rozebrano odcinek Dobra Szcz. – Nowe Warpno oraz całą linię wąskotorową, po tym roku w Kołbaskowie zlikwidowano stację. W 1973 zamknięto linię Stobno Szcz. – Dobra Szcz., a w 1987 r. odcinek Dołuje – Dobra Szcz. został rozebrany. Od tej pory w gminie nie ma czynnych stacji kolejowych.

Urzędy pocztowe[edytuj]

W gminie czynne są 2 urzędy pocztowe: Kołbaskowo (nr 72-001), Przecław k. Szczecina (nr 72-005).

Gospodarka[edytuj]

Gmina ma charakter przede wszystkim rolniczy (67% jej powierzchni to tereny uprawne). Jednak ze względu na bliskość Szczecina notuje się zwiększony napływ osiedlającej się tutaj ludności aktywnej zawodowo w mieście.

W 2013 r. wydatki budżetu gminy Kołbaskowo wynosiły 43,2 mln zł, a dochody budżetu 44,2 mln zł. Zadłużenie (dług publiczny) samorządu według danych na IV kwartał 2013 r. wynosiło 5,0 mln zł, co stanowiło 11,2% dochodów[2].

W roku 2004 gmina została wyróżniona trzecim miejscem na liście najlepszych samorządów w Polsce w rankingu Złota Setka Samorządów organizowanym przez dziennik "Rzeczpospolita" oraz Centrum Badań Regionalnych[3]. Podstawą oceny była suma inwestycji na jednego mieszkańca w przeciągu ostatnich trzech lat (2001-2003), przestrzeganie dyscypliny budżetowej, aktywność społeczna i przyciąganie nowych mieszkańców. W tym samym rankingu rok wcześniej gmina zajęła pierwsze miejsce (5312 zł/mieszk., co było równoważne przeznaczeniu pod inwestycje 64% budżetu gminy), zaś dwa lata wcześniej miejsce trzecie.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b http://www.polskawliczbach.pl/gmina_Kolbaskowo, w oparciu o dane GUS.
  2. Budżety JST » 2013 r. » Analizy budżetów JST » Wykonanie budżetów jst IV kwartał 2013 r. /Tab. 6 i Tab. 3. Regionalna Izba Obrachunkowa w Szczecinie. [dostęp 2014-10-02].
  3. Złota 100 Samorządów wybrana po raz siódmy. Centrum Badań Regionalnych. [dostęp 2011-12-14].

Linki zewnętrzne[edytuj]