Kołczan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kołczanfuterał na strzały do łuku, w dawnych czasach wykonywany z drewna lub skóry, wzmacniany i ozdabiany metalowymi okuciami; noszony głównie przy siodle, na pasku przez ramię lub u pasa. W Polsce używany do początków XVIII wieku.

Obecnie kołczany sportowe wyrabia się z powszechnie dostępnych materiałów, np. syntetycznego jeansu. Posiadają zazwyczaj od 2 do 4 komór (przegród) wykonanych z tworzywa sztucznego, do których wkłada się strzały. Nowoczesne kołczany wyposażone są w wiele różnego rodzaju przegródek na osprzęt i akcesoria, niektóre posiadają nawet magnetyczne przegrody zapobiegające wypadaniu strzał. Wiele kołczanów miało przykrywki do chronienia amunicji przed deszczem.

Kołczany nie zawsze były przydatne na wojnach, ponieważ wiele strzał, po dostarczeniu do grup łuczniczych, wtykano w ziemię, aby mieć do nich łatwy dostęp podczas szybkiego strzelania. Tradycyjne kołczany były zrobione ze skóry, kory, futer i innych naturalnych materiałów. Zarówno forma łuków i strzał, jak i techniki strzelania zmieniły się bardzo na przestrzeni wieków. Współczesne łuki sportowe wykonane są z nowoczesnych tworzyw, jednak wciąż wiele osób preferuje łuki wyglądem przypominające te używane w średniowieczu, do których wyrobu użyto naturalnych materiałów.

Wraz z renesansem łucznictwa tradycyjnego nastąpiło także odrodzenie sztuki wyrobu kołczanów.

Niska dostępność naturalnych materiałów, takich jak cis, a także pracochłonność wytwarzania łuków i kołczanów sprawiają, że ich wartość jest wysoka.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg