Kołczygłowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

54°14′23″N 17°13′36″E

- błąd

38 m

WD

54°13'59.9"N, 17°13'0.1"E, 54°14'20.22"N, 17°13'53.54"E

- błąd

14 m

Odległość

1017 m

Kołczygłowy
wieś
Ilustracja
Kościół Chrystusa Króla w Kołczygłowach
Państwo

 Polska

Województwo

 pomorskie

Powiat

bytowski

Gmina

Kołczygłowy

Liczba ludności (2022)

1331[1]

Strefa numeracyjna

59

Kod pocztowy

77-140[2]

Tablice rejestracyjne

GBY

SIMC

0746076

Położenie na mapie gminy Kołczygłowy
Mapa konturowa gminy Kołczygłowy, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Kołczygłowy”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kołczygłowy”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kołczygłowy”
Położenie na mapie powiatu bytowskiego
Mapa konturowa powiatu bytowskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Kołczygłowy”
Ziemia54°14′23″N 17°13′36″E/54,239722 17,226667
Strona internetowa

Kołczygłowy (kaszb. Kòłczëgłowë, niem. Alt Kolziglow[3], przed 1939 pol. Kołcigłowy[4]) – wieś w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Kołczygłowy, której jest siedzibą. Miejscowość znajduje się na południowych obrzeżach Parku Krajobrazowego Dolina Słupi przy drodze wojewódzkiej nr 209 i na trasie dawnej linii kolejowej BytówKorzybie (ruch zawieszony).

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kołczygłowy. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa słupskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

12 listopada 1946 r. nadano miejscowości polską nazwę Kołczygłowy[3].

Nazwa miejscowości pochodzi od przezwiska Kołczygłowa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Najstarsza znana wzmianka o miejscowości pochodzi z 1371 roku, kiedy to Krzyżacy nabyli wieś od Puttkamerów[5].

28 lipca 1847 r. w miejscowym kościele późniejszy kanclerz Niemiec Otto von Bismarck wziął ślub z Charlottą von Puttkamer.

Kościół[edytuj | edytuj kod]

Na wzniesieniu w centrum miejscowości zlokalizowany jest katolicki (do 1945 luterański) kościół Chrystusa Króla z XVII wieku, zbudowany z pruskiego muru i zakończony wieżą – zdemontowaną w latach 90[6]. a odbudowaną w 2002 r. z polecenia ks. J. Flaczyńskiego, po pożarze wnętrza kościoła. W kościele znajduje się m.in. wykonana z drewna oliwnego rzeźba Chrystusa Króla dłuta włoskiego artysty Pasquala Galbusera. Obok dzwonnica z ufundowanym małym dzwonem. Kościół jest otwarty tylko w czasie Mszy świętej i niedostępny dla zwiedzających. Nieopodal znajduje się dawny cmentarz mieszkańców niemieckich.

Sport i rekreacja[edytuj | edytuj kod]

Od 1984 r. w Kołczygłowach działa gminny klub sportowy GKS, zajmujący się piłką nożną. Obecnie zespół GKS-u gra w lidze A-klasy. Największym osiągnięciem klubu jest zwycięstwo w Pucharze Polski na szczeblu wojewódzkim. Istnieje również sekcja LKS ze wskazaniem na lekkoatletykę, UKS (Uczniowski Klub Sportowy), który gra w lidze okręgowej Juniora B1 oraz drużyna siatkarska KSK Kołczygłowy, grająca w 3. lidze. Największym sukcesem ligowym jest 5. miejsce w sezonie 2008/2009.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków NID[7] na listę zabytków wpisany jest kościół parafialny pw. Chrystusa Króla, szachulcowo-murowany, z 1823, nr rej.: A-363 z 28.08.1961.

Ludzie związani z Kołczygłowami[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych, Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-06].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 499 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. a b Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262).
  4. Mapa województwa pomorskiego, Wyd. Atlas Lwów, 1923
  5. Maryniuk B.,1977, Człowiek w środowisku geograficznym [w:] Sylwestrzak J., (red.), Pojezierze Bytowskie Monografia geograficzno- ekonomiczna, Gdańskie Towarzystwo Naukowe, Gdańsk
  6. Piotr Skurzyński, Pomorze, Warszawa: Wyd. Muza S.A., 2007, s. 188, ISBN 978-83-7495-133-3.
  7. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pomorskie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 15 lutego 2023, s. 2 [dostęp 2016-08-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]