Kołczyn (województwo lubuskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kołczyn
Centrum wsi
Centrum wsi
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat sulęciński
Gmina Krzeszyce
Sołectwo Kołczyn
Liczba ludności (2011) 368[1]
Strefa numeracyjna (+48) 95
Kod pocztowy 66-435
Tablice rejestracyjne FSU
SIMC 0182060
Położenie na mapie gminy Krzeszyce
Mapa lokalizacyjna gminy Krzeszyce
Kołczyn
Kołczyn
Położenie na mapie powiatu sulęcińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sulęcińskiego
Kołczyn
Kołczyn
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Kołczyn
Kołczyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kołczyn
Kołczyn
52°36′43″N 15°07′10″E/52,611944 15,119444

Kołczynwieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Krzeszyce.

Historia[edytuj]

Plan wsi

Pierwsze informacje o wsi pochodzą z 1251. Wtedy właśnie miało miejsce nadanie tej wsi templariuszom. Po likwidacji zakonu wieś w roku 1312 należy do klasztoru w Obrze. Potem wieś przeszła w ręce prywatne, była m.in. lennem rodziny von Lossow. W 1399 zawarto tu porozumienie pokojowe pomiędzy Gorzowem, a książętami śląskimi. W czasach nowożytnych wieś należała do rodzin von Waldow i von Reitzenstein – ośrodkiem tych dóbr był Kiełpin. Osiedlili się tutaj osadnicy kolonizacji fryderycjańskiej, osuszający błota nadwarciańskie. Ludność trudniła się rolnictwem, a 20 rodzin na początku XX wieku żyło z rybołówstwa. W 1915 prtzeprowadzono linię kolejową z Gorzowa do Kostrzyna nad Odrą przez Rudnicę. 3 lutego 1945 do wsi wkroczyły oddziały 8 Armii Gwardii I Frontu Białoruskiego, którymi dowodził Wasilij Czujkow. Poległo tu kilkunastu żołnierzy Armii Czerwonej, co upamiętniono obeliskiem wystawionym w maju 1945[2]. Po 1945 wieś zasiedlili mieszkańcy Wołkowa (okolice Lwowa)[3].

W latach 1945-54 siedziba gminy Kołczyn. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:

  • dzwonnica, drewniana
  • kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki parafialny pod wezwaniem św. Stanisława Kostki[5] szachulcowy, wybudowany w 1776 roku jako zbór protestancki. Rzut kościoła w Kołczynie oparty jest o kształt prostokąta rozbudowanego o przyległe do dłuższych boków prostokątne w planie kruchty, zakrystię od północy i czworoboczną trzecią kruchtę, przez którą prowadzi wejście główne, od zachodu. Budowla nakryta jest dachem trzypołaciowym, zakrystia pulpitowym, a pozostałe człony dwuspadowymi. Na zachodnim skraju kalenicy umieszczono sygnaturkę z latarnią i hełmem ostrosłupowym. Do wnętrza świątyni prowadziły niegdyś trzy wejścia: jedno umieszczone od strony zachodniej, dwa pozostałe przez boczne kruchty. Obecnie zamurowano wejście w kruchcie północnej i wprowadzono wejście od strony zakrystii. Salową nawę przekryto sklepieniem pozornym, wpartym na drewnianych podporach, przechodzącym w płaski strop w partiach bocznych. Wyposażenie kościoła w Kołczynie jest bardzo skromne. Na wyróżnienie zasługuje XIX-wieczny prospekt organowy firmy W. Grünberg Stettin, umieszczony pod chórem muzycznym oraz neogotycka chrzcielnica, która zapewne pierwotnie usytuowana była w części ołtarzowej. Niestety nie posiadamy szerszych informacji na temat dawnego wyposażenia.

Sport[edytuj]

Swoją siedzibę ma tu piłkarski Klub Sportowy „Warta” Kołczyn, który został założony w 1948 roku.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Wieś Kołczyn w liczbach. , 21-07-2016. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny. 
  2. Bogdan Kucharski, Gorzów Wielkopolski i okolice, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1981, s.89, ​ISBN 83-210-0242-0
  3. Błażej Skaziński, Kołczyn/Költschen, Gmina Krzeszyce/Gemeinde Kriescht, w: Architektura ryglowa – wspólne dziedzictwo. Kolonizacja fryderycjańska, materiały konferencyjne, Szczecin-Expo, Szczecin, 2015, s.451, ​ISBN 978-83-63868-42-0
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego – stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 10.2.13]. s. 65.
  5. Kołczyn – Parafia pw. św. Stanisława Kostki. kuria.zg.pl. [dostęp 2016-06-02].

Bibliografia[edytuj]

  • Lewczuk J., Skaziński B. i inni, Zabytki północnej części województwa lubuskiego, Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Zielonej Górze, 2004, str. 147

Linki zewnętrzne[edytuj]