Kořenov

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Widok ogólny na wieś
kościół i cmentarz we wsi

Kořenov (do 1945 niem. Bad Wurzelsdorf) – wieś w powiecie jabloneckim w kraju libereckim (Czechy), przy granicy z Polską, pomiędzy Tanvaldem a Harrachovem. W połowie 2006 roku mieszkało tu 1012 osób.

Osadnictwo tutejsze datuje się od roku 1577 (rejon osady Rejdice), kiedy przybyły z Moraw Pavel Schierer uruchomił tu hutę szkła[1]. Współczesny Kořenov powstał po połączeniu w 1960 wsi Polubný, Příchovice, Rejdice i Jizerka (wcześniej, w następstwie uzgodnionej z Polską wymiany terenów nadgranicznych w 1958, do wsi Kořenov przyłączono wyludnioną osadę pasterską Zieliniec, znaną też jako Zieleniec albo pod niem. nazwą Hoffnungsthal, leżącą w historycznych granicach Śląska) stanowi połączenie osad i przysiółków (w nawiasach ich nazwy w języku niemieckim):

  • Dolní Kořenov (Unter Wurzelsdorf)
  • Horní Kořenov (Oberwurzelsdorf)
  • Jizerka (Klein Iser, także Wilhelmshöhe)
  • Martinské Údolí (Martinstal)
  • Na Kobyle (Kobelhäuser)
  • Nová Víska (Neudörfl)
  • Počátky (Potschatek)
  • Polubný (Polaun)
  • Příchovice (Stephansruh, także Prichowitz)
  • Rejdice (Reiditz)
  • Růžodol (Rosenthal)
  • Světlá (Swetla)
  • Tesařov (Schenkenhan)
  • Údolí Naděje (Hoffnungsthal)
  • Václavíkova Studánka (Watzelsbrunn)
  • Zelené Údolí (Grünthal)
Tory Kolei Izerskiej Tanvald-Kořenov z trzecią szyną zębatą systemu Abta

Na przełomie XIX i XX wieku[2] przez Kořenov przeprowadzona została linia Kolei Izerskiej, której siedmiokilometrowa trasa do Tanvaldu - pokonująca stromizny sięgające 58‰ ze względu na różnicę wysokości 235 metrów między tymi stacjami - wyposażona jest na dwóch odcinkach w trzecią szynę w systemie kolei zębatej. Stacja – do końca II wojny światowej Polaun/Grünthal – we wsi Kořenov była po wojnie, aż do korekty granic w 1958, de facto końcową stacją[3] po czeskiej stronie Kolei Izerskiej; po tej korekcie i przyłączeniu do Czechosłowacji osady Tkacze (dziś Harrachov-Mýtiny) czeski odcinek tej trasy wydłużył się o 4,7 km.

Przypisy

  1. bogactwo Karkonoszy i Gór Izerskich w tamtym okresie to między innymi łatwa dostępność dobrej jakości surowca mineralnego do wytopu szkła oraz drewna do opalania pieców hutniczych; podobny co Kořenov rodowód ma starsza o dwa stulecia, znajdująca się nieopodal, po polskiej stronie granicy, Szklarska Poręba; obie miejscowości łączą dziś więzy partnerstwa gmin
  2. budowę realizowano etapami w latach 1888-1902
  3. pomimo zachowanej po wojnie infrastruktury kolejowej rządy Polski i Czechosłowacji nie porozumiały się w sprawie podjęcia regularnego ruchu transgranicznego na tej linii. Dopiero w 2010 roku na powrót ruszyły pociągi na tej linii.

Linki zewnętrzne[edytuj]