Kościół Świętego Krzyża i Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Tarnowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Świętego Krzyża
i
Matki Bożej Nieustającej Pomocy
Państwo  Polska
Miejscowość POL Tarnów COA.svg Tarnów
Wyznanie katolickie
Rodzaj kościół parafialny
Wezwanie Świętego Krzyża
Matka Boża Nieustającej Pomocy
Historia
Data budowy 1968-1971[1]
Data poświęcenia 29 czerwca 1975 roku
Dane świątyni
Architekt zespół pod kier. J. Kursy
Budulec cegła, kamień, żelbet
Położenie na mapie Tarnowa
Mapa lokalizacyjna Tarnowa
położenie kościoła
położenie kościoła
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
położenie kościoła
położenie kościoła
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
położenie kościoła
położenie kościoła
Ziemia50°02′36″N 20°59′32″E/50,043333 20,992222

Kościół Świętego Krzyża i Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Tarnowiekościół parafialny w Tarnowie, w dzielnicy Krzyż. Zbudowany został w latach 1968–1971, a konsekrowany 29 czerwca 1975 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Starania o budowę nowego kościoła w Krzyżu, od 1958 roku dzielnicy Tarnowa, podjął ks. Andrzej Kmiecik, proboszcz parafii Świętego Krzyża i Matki Bożej Nieustającej Pomocy od 1965 roku[2]. Było to konieczne ze względu na to, że ta część miasta zaczęła się dynamicznie rozwijać i rosła liczba mieszkańców. Zezwolenie na budowę nowej świątyni udało się uzyskać 11 lipca 1968 roku i bez zbędnej zwłoki rozpoczęto rozbiórkę starego kościoła i budowę nowego[2]. Projekt nowego obiektu stworzył zespół z Krakowa pod kierownictwem architekta J. Kursy[2]. Kościół został konsekrowany przez biskupa Jerzego Ablewicza 29 czerwca 1975 roku, w 50. rocznicę powstania parafii.

Opis budynku[edytuj | edytuj kod]

Kościół zbudowany został w technologii tradycyjnej z użyciem cegły i kamienia, ale też żelbetu[2]. Kościół posiada trzy nawy, nad portalem wejściowym wznosi się kwadratowa wieża przykryta iglicowym hełmem[2]. Wnętrze zdobi polichromia wykonana przez Stanisław Jakubczyka, ponadto marmurowy ołtarz z 1973 roku oraz kamienny ołtarz w nawie bocznej, autorstwa M. Stobierskiego[2]. Na jednej ze ścian umieszczono obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy ze starego kościoła. Przywieziony on został z Rzymu przez biskupa Leona Wałęgę w 1914 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]